Ὅταν φοβᾶσαι, ὁ φόβος διακλαδώνεται σὲ ἀναρίθμητες γενεές καὶ ἐξευτελίζεις ἀναρίθμητες ψυχές μπροστά καὶ πίσω σου.
Ὅταν ὑψώνεσαι σὲ μἰα γενναία πράξη, ἡ ράτσα σου ὁλάκερη ὑψώνεται καὶ ἀντρειεύει…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀφιερώματα
Ῥέ, τί σοῦ ‘κανε ἡ Ἑλλάδα καί σέ πληγώνει;
Ὁ Γ. Σεφέρης διηγεῖται ἔνα περιστατικὸ ποὺ ἔτυχε στὸν Νῖκο Γκᾶτσο:
Συνέχεια
Ὁ ὅρκος τοῦ Γλαύκου
«…θὰ σᾶς διηγηθῶ τί ἔγινε στὴν Σπάρτη κάποτε, ἐξαιτίας μιᾶς παρακαταθήκης. Ἐμεῖς οἱ Σπαρτιᾶτες λέμε πὼς ἔζησε στὴν Λακεδαίμονα, τρεῖς γενεὲς πρὶν ἀπὸ ἐμέ, ὁ Γλαῦκος, παιδὶ τοῦ Ἐπικύδου· ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς, ἐμεῖς ὑποστηρίζουμε ὅτι, καὶ κατὰ τὰ ἄλλα, κατεῖχε τὴν πρώτη θέση στὴν Σπάρτη καὶ ἰδιαιτέρως ἐγκωμιάζετο γιὰ τὴν δικαιοσύνη του· ἐθεωρεῖτο ὁ δικαιότερος Λακεδαιμόνιος τὴν ἐποχὴ ἐκείνη· σ’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο συνέβησαν τὰ ἐξῆς: Ἐφθασε στὴν Σπάρτη ἕνας ἄνδρας ἀπὸ τὴν Μίλητο, ποὺ παρουσιάσυηκε στὸν Γλαῦκο καὶ τοῦ εἶπε: κατάγομαι ἀπὸ τὴν Μίλητο καὶ ἦλθα Γλαῦκε, γιὰ νὰ ἀπολαύσω τὴν δικαιοσύνη σου· ἀπεφάσισα λοιπὸν καὶ πούλησα τὴν μισὴ περιουσία μου καί, τὰ χρήματα ποὺ εἰσέπραξα, θὰ σοῦ τὰ παραδόσω νὰ μοῦ τὰ φυλᾷς ἐσύ.
Συνέχεια
Τὸ ξεπεσμένο ἔθνος μας…
Ἡ Κυρία σκοντάπτει καθ’ ὁδὸν καὶ πέφτει. Μὰ τὶ πέσιμο!
Τὸ καπέλλο της ἐσφενδονίσθη μακράν, καὶ ὁ ποδόγυρος τῆς ἐσθῆτος της κατέλαβε τὴν θέσιν του, μεταβληθεὶς εἰς κεφαλόδεσμον. Ἀποκαλυπτήρια.
Ἡ Κυρία πρὸς παρερχόμενον διαβάτην: «Βοήθεια!»
Ὁ διαβάτης: «Μωρὲ τὶ λές! Νὰ χάσω τέτοιο θέαμα!»
Συνέχεια
Τὸ βλέμμα τοῦ θνητοῦ…
Ὄλυμπος, 1900… καὶ τὸ βλέμμα τοῦ θνητοῦ χαϊδεύει τὰ πλάγια καὶ ἀγκαλιάζει τὶς θεϊκὲς καὶ ἀπάτητες ἀκόμα κορφές. 
Συνέχεια
Ὁ Αὐτομέδων καὶ τὰ ἄλογα τοῦ Ἀχιλλέως
Automedon with the Horses of Achilles, Henri Regnault,1868
Ἡ Ποδάγρη ἦταν μία ἀπὸ τὶς Ἄρπυιες.
Ἀπὸ τὴν ἕνωσή της μὲ τὸν Ζέφυρο, ἔφερε στὸν κόσμο τὸν Ξάνθο καὶ τὸν Βάλιο, τὰ δύο ἀθάνατα ἄλογα τοῦ Ἀχιλλέως.
«τῷ δὲ καὶ Αὐτομέδων ὕπαγε ζυγὸν ὠκέας ἵππους Ξάνθον καὶ Βαλίαν, τὼ ἄμα πνοιῇσι πετέσθην, τοὺς ἔτεκε Ζεφύρῳ ἀνέμῳ Ἄρπυια Ποδάγρη βοσκομένη λειμῶνι παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο» Ἰλ. 16, 150 Συνέχεια