Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἄθλιοι
Ἄς ἑτοιμάζομαι σιγὰ σιγὰ γιὰ στρατόπεδον συγκεντρώσεως…
Ὄχι, δὲν χρωστῶ..
Ὄχι, δὲν ἔχω προβλήματα μὲ τὸν νόμο.
Ὄχι δὲν μὲ ἔχουν βάλει στὸ μάτι τὸ κακὸ κάποιοι!
Ἀλλὰ δυστυχῶς εἶμαι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δὲν συμπαθοῦν τὸν τΣΥΡΙΖΑ. Οὔτε φυσικὰ κάποιο κόμμα, τελεία, ἀπόκομμα…
Συμπαθῶ, ἐπιθυμῶ, λατρεύω μόνον τὴν ἰδέα τοῦ νὰ ξαναγίνουμε Ἕλληνες!
Ἐὰν ὅμως δὲν συμπαθῶ τὸν τΣΥΡΙΖΑ, κατὰ τὶς συμβουλὲς τοῦ Σλαβόι Ζίζεκ εἶμαι ὑποψηφία νὰ ἐγκλεισθῶ σὲ στρατόπεδον!!! Κάτι σὰν τὰ ΓΚΟΥΛΑΓΚ τοῦ πατερούλη δῆλα δή, δίχως τὸ ψύχος τῆς Σιβηρίας, ἀλλὰ μὲ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα καλούδια.
Ἄφησαν ἐλευθέρους τοὺς βαρβάρους…
Καὶ καταστρέφουν…
Τίποτα δὲν λογαριάζουν.
Τίποτα!
Οὔτε ἱστορία, οὔτε πολιτισμό, οὔτε κἄν τὴν ἴδια τὴν πατρίδα τους καὶ τὴν ταὐτότητά τους…
Ἐξοχικὰ κατασκευάζουν στὴν Αἴγυπτο μὲ ὑλικὰ ἀπὸ τὰ ἐρείπια τῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων!!!
Χά!!! Αὐτοί εἶναι πού θά κυβερνήσουν τήν Αἴγυπτο σέ λίγο;
Συνέχεια
Ἐμεῖς μιλᾶμε γιὰ γενοκτονία κι αὐτοὶ μιλοῦν γιὰ νίκη!
Εἶναι κτήνη τελικῶς!
Καὶ εἶναι ὅλοι τους!
Στὴν χθεσινή μου σημείωσι, μὲ τίτλο:
Ὁ Κεμὰλ ποτὲ δὲν ἔφυγε…
ἔγραφα πὼς ἡ λογικὴ τῆς γενοκτονίας ἦταν νὰ προκαλέσῃ συνθῆκες σόκ, πρὸ κειμένου νὰ τρομοκρατήσῃ, νὰ ἀκινητοποιήσῃ καὶ τελικῶς νὰ ὁμογενοποιήσῃ μίαν κοινωνία. Κι ἐπέτυχε!!!
Λέτε νά μᾶς δουλεύῃ ψιλό γαζί ἡ Τζολί;
Τί νά σᾶς πῶ;
Τὸ κακὸ ἐξεκίνησε μὲ τὸν Λοβέρδο. Τὸ κόλπο ἔπιασε καὶ τώρα ἐμεῖς πληρώνουμε γενόσημα. Δῆλα δὴ μᾶς ἔβαλαν στὸ τρυπάκι νὰ πληρώνουμε αὐτὰ ποὺ ὁ Λοβέρδος τελικῶς, ἀκόμη καὶ σήμερα, εἰσπράττει. (Ποιός μοῦ ἔλεγε πώς ἡ ἑταιρεία τῶν γενοσήμων φαρμάκων τοῦ ἔδωσε ποσοστό; Ἔ; Ποιός ἦταν; Δὲν θυμᾶμαι…!!!)
Ἔπιασε τὸ κόλπο λοιπόν. Λίγο «μᾶς ἔφαγαν τὰ λεφτά», λίγο «χρειάζονται οἰκονομίες», λίγο «ἐμεῖς φροντίζουμε γιὰ τὴν ὑγεία σας» καὶ νά… Σήμερα, ὄχι μόνον δὲν ἔχουμε περίθαλψι ἀλλὰ κάποιοι κερδίζουν στὶς περιπτώσεις ἀνάγκης.
Νὰ σπάσουμε μόνοι μας τὶς ἁλυσίδες σώζωντας τοὺς σπόρους μας.
Ἄν καὶ ἡ παρακάτω πρότασις μὲ εὑρίσκει ἀπολύτως σύμφωνη, ἔχω μίαν μικρὴ ἔνστασι. Τόση δά…
Ἀφορᾷ στὸ πρόσωπο ποὺ πρέπει νὰ ἀπευθυνθοῦμε γιὰ νὰ διεκδικήσουμε τὴν διάσωσι τῶν σπόρων μας.
Τὸ ἐὰν θὰ μπορέσουμε νὰ τοὺς διατηρήσουμε ἐξαρτᾶται, ἐπισήμως, σὲ μεγάλον βαθμὸ ἀπὸ τὴν νομοθεσία τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐνώσεως, ἐφ΄ ὅσον τὸ δικό μας Σύνταγμα εἶναι μικροτέρας ἰσχύος τοῦ εὐρωπαϊκοῦ.
Ὀφείλουμε λοιπὸν νὰ πιέσουμε τοὺς ἀντιστοίχους ἐπιτρόπους τῶν χωρῶν μας γιὰ νὰ μὴν προχωρήσουν στὶς σχετικὲς ὑπογραφές.
Τί γίνεται ὅμως ὅταν δική μας ἐπίτροπος εἶναι ἡ Μαρία τῆς πολυτεχνειακῆς σχολῆς; Ἡ γνωστή Μαρία τῆς …(δὲν τὸ γράφω…!!!) Τί γίνεται ἐάν αὐτή ἠ ἴδια Μαρία ἔχει πρό πολλοῦ ξετινάξει καί συνειδήσεις καί ἰδεολογίες καί ἦθος καί συντρόφους καί πατρίδα καί χρέος;
Δὲν γνωρίζω ἐὰν αὐτὰ τὰ πρόσωπα ἔχουν ἦθος, γιὰ νὰ ἀπευθυνόμεθα καὶ νὰ ἀξιώνουμε τὰ αὐτονόητα.
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλην, πότε ἕδρασαν γιά τό καλό τῆς ἀνθρωπότητος; Πότε ἐστήριξαν τούς συμπολῖτες τους καί τούς ἀνθρώπους μέ τούς ὁποίους συνεπορεύθησαν; Πότε προστάτευσαν τό δίκαιον καί τό ἠθικόν;