Κι ἐκεῖ ποὺ ἐνασχολούμεθα μὲ τὸν (ἂς ποῦμε) καυγὰ κωνσταντοπούλου-γλέζου, ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ ῥοζουλὶ χρώματα ποὺ μᾶς ἐστόλισαν τὰ ἐγχώρια πSoroσκουπίδια, ἕνα παιδάκι, ποὺ εὑρέθη …κατὰ λάθος στὸν …λάθος τόπο, τὴν …λάθος στιγμή, ἔσβησε σιωπηλά. Δὲν ἦταν βέβαια καὶ τόσο …σημαντικό, ὡς γεγονός, γιὰ νὰ ἐνασχοληθοῦν οἱ …κυβερνῶντες» καὶ τυπικῶς νὰ παρευρεθοῦν κάποιοι πολιτικοί μας «ἐκπρόσωποι» (γιὰ τὰ μάτια τοῦ κόσμου), νὰ συλλυπηθοῦν καὶ νὰ δείξουν (τυπικῶς) πὼς συμπαρίστανται στὰ προβλήματα τοῦ κόσμου καὶ πὼς πράγμαται συμπάσχουν καὶ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἐπιλυσίν τους, ἐφ΄ ὅσον σύσσωμη ἡ ἡγεσία τοῦ ἑλλαδοκαφριστᾶν ἔλαβε ἐντολὴ νὰ τιμήσῃ τὶς …«ἑορτὲς ἀγάπης», γιὰ τὶς ὁποῖες τόσα δίκτυα, ΜΚΟ, ἱδρύματα, πολυεθνικές, κομματόσκυλα καὶ πρόθυμοι πραιτωριανοὶ ἔφτυσαν …αἷμα, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς ὑποδείξουν, μὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς τυμπανοκρουσίες, τὸ τὶ ἀκριβῶς σχεδιάζεται εἰς βάρος μας… Συνέχεια →