Πολὺ σωστὰ ἐπάνω παρουσιάζεται τὸ χρῆμα, ἀλλά, γιὰ ἄγνωστον λόγο, δὲν παρουσιάζεται ὁ πανταχοῦ παρὸν καὶ τὰ πάντα ἐλέγχων τοκογλύφος.
Τὸ ἐὰν θὰ λέγεται βασιλεία, δικτατορία, κομμουνισμός, ἐθνικοσοσιαλισμός, φασισμὸς ἢ δημοκρατία τὸ μοντέλο, δὲν ἔχει σημασία. Παραμένει προσχηματικό. Τὸ μοντέλον εἶναι ἴδιο ὁπουδήποτε…!!!
Σὲ μίαν χώρα ποὺ ἐντέχνως διατηρῶνται οἱ συνθῆκες δικαιοσύνης (ποιός ἦλθε;) στὰ ὅρια τῆς ἀνομίας, τὸ πρῶτο ποὺ ἀντιλαμβάνεται κάποιος πολίτης, ὅταν θεωρεῖται ἐπισήμως πολίτης, εἶναι πὼς ἐὰν δὲν …συμπλεύσῃ μὲ τὴν γραμμὴ τῆς πολιτείας, τότε θὰ στοχοποιηθῇ καὶ τελικῶς, ἐὰν κριθῇ ἀπαραίτητον, θὰ ἀφανισθῇ. Συνέχεια
Εἶναι ὑπέροχο να σᾶς κυττῶ ἀπὸ μακρυά. Καὶ χωρὶς ἐκείνη τὴν θλίψη γιὰ ὅσους δὲν ἔφταιξαν καὶ τὴν «πάτησαν».
