Ἀλλοίμονό μας Φιλισταῖοι!

Μη τυχόν και μιλήσει κανείς για Εβραίους, ότι έχουν εισβάλει σε αλλότριο έδαφος, ότι ανασκολοπίζουν ένα λαό, ότι ατιμάζουν τα ιερά, ότι διαπράττουν γενοκτονία. Όχι. Αυτά τα κάνει ο Αριέλ Σαρόν.

Τέτοια ακούσαμε στην προχθεσινή συναυλία συμπαράστασης στους Παλαιστινίους. Τα ίδια σε πλήθος τηλεοπτικές συζητήσεις. Σε μία από αυτές, δημοσιογράφος μίλησε για «ένα επίπεδο υποκουλτούρας» και «μια ολόκληρη συνομωσιολογία», αναφερόμενος σε όσους υπενθυμίζουν από την Ιστορία εχθρικές πράξεις Εβραίων εναντίον άλλων λαών και ιδιαίτερα των Ελλήνων. Είναι ένα φαινόμενο, είπε, «το οποίο όλοι εμείς οι δημοσιογράφοι, πολιτικοί κ.ο.κ. πρέπει να το πατάξομε, διότι πραγματικά νομίζω ότι αποδομεί όλη τη νομιμότητα». Ο υπουργός εξωτερικών, παρών στο τραπέζι, συμφώνησε επαυξάνοντας.

Συνέχεια

Μνῆμες κατοχῆς ζωντάνεψαν στὴν Κρήτη.

Μνήμες από την Κατοχή ζωντάνεψαν στην Κρήτη.

Στο «Γολγοθά» των Χανίων το «τίμιο ξύλο» 

που έδεναν τους πατριώτες πριν την εκτέλεση.

Μνήμες από την περίοδο της γερμανικής κατοχής 

στην Κρήτη «ζωντάνεψαν» απόψε στην τοποθεσία 

Συνέχεια

Ὁ Σεΐχ Δελῆ Δάντσο καὶ ὁ ἀποκεφαλισμός του στὸν Ἔχινο.

Σε προηγούμενο άρθρο μας (εφημ. Ζαγάλισα φ. 44, Αύγ. 2010) καταρρίψαμε τον μύθο ότι ο οθωμανός στρατηγός Λαλά Σαχίν Πασά κατέλαβε τον Εχίνο και ότι δήθεν το όνομα του Εχίνου στα Τουρκικά δηλ. Şahin, προέρχεται από τον εν λόγω Πασά. Πρόκειται για κατασκευασμένο ψέμα που σκοπό έχει να παραπλανήσει και να εκτουρκίσει βαθύτερα τους ανενημέρωτους Πομάκους.

Σ’  αυτό το άρθρο, θα αναφερθούμε σε μία παράδοση εκατοντάδων ετών, που επιβιώνει μεταξύ των κατοίκων του Εχίνου, αλλά δεν την ομολογούν εύκολα, διότι αισθάνονται να τους βαραίνει η ενοχή για τον αποκεφαλισμό του τρίτου μουσουλμάνου Σέϊχ Μπαμπά, του Βελή Δάντσο. Συνέχεια

Τὰ μαρμάρινα παιδιὰ τῆς Ἀρτέμιδος…

Εἶναι αὐτὰ τὰ παιδικὰ πρόσωπα, τὰ χαμογελαστά, ποὺ σχηματίζουν τὴν πομπὴ τῆς Θεᾶς ἡ ὁποία τὰ προστατεύει ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς γέννησής τους.

Εἶναι οἱ μικρὲς ἄρκτοι, (ὅπως τὶς ὀνόμαζαν οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοι)· αὐτὰ τὰ μαρμάρινα κορίτσια τοῦ 4ου π.Χ. αἰ. μὲ τὸ τρυφερὸ βλέμμα καὶ τὶς πλεξοῦδες στὰ μαλλιά. Πέφτουν ἀνάλαφρα οἱ πτυχωτοὶ χιτῶνες πάνω τους καὶ ὀρισμένα κρατοῦν ζωάκια στὰ χέρια τους. Σχηματίζουν πομπὴ πρὸς τὴ θεὰ Ἄρτεμη… Συνέχεια

Ἡ Ἑλληνίδα στὸν ὠκεανὸ τῶν αἰώνων.


Της Ειρήνης Λεριού
 
Η γυναίκα μέσα στον ωκεανό των αιώνων της ανθρωπότητας άλλοτε εξυμνήθηκε τυλιγμένη στο λαμπερό φως  της αποδοχής, της αγάπης, της εκτίμησης, του θαυμασμού, άλλοτε καταδικάστηκε να μένει εγκλωβισμένη στο παγερό σκοτεινό μπουντρούμι της αμφισβήτησης, του μίσους, της αδικίας, της απαξίωσης, ακόμα και του βασανιστηρίου θανάτου, και άλλοτε πάλεψε με ψυχή σφυρηλατημένη από αξίες και ιδανικά που της καταπάτησαν, για να δραπετεύσει από το παγωμένο σκοτάδι της απαξίωσης και να ντυθεί το ζεστό φως της αποδοχής ακόμα και της δόξας.
Το κουβάρι των διακυμάνσεων της θέσης της γυναίκας στη κοινωνία ξετυλίγεται ήδη  από τα αρχαία χρόνια. Ποια ήταν όμως η θέση της γυναίκας στην αρχαία Ελλάδα; Σχετικά με αυτό κυριαρχούν τρεις διαφορετικές μεταξύ τους απόψεις:

Οἱ μούμιες τῆς Κίνας μὲ τὰ εὐρωπαϊκὰ χαρακτηριστικά.

Στὴν έρημο Τακλαμακᾶν τῆς Κίνας εὑρέθησαν μούμιες μὲ εὐρωπαϊκὰ χαρακτηριστικά.
Κι ἄλλην φορὰ τὸ ἔγραψα.

Συνέχεια