Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Ἡ κορυφή τῆς Κρητικῆς θυσίας

ἀπὸ τὸν/τὴν

24

17 Ἰουνίου 1771. Ἐκείνη τήν ἡμέρα οἱ τοῦρκοι γενίτσαροι σκότωσαν (ἔγδαραν ζωντανό) τόν Ἰωάννη Δασκαλογιάννη. Τόν ἥρωα τῆς Κρήτης. Τόν πρῶτο ἐπαναστάτη. Τόν καθαρότερο ἀλλά πιό εὔπιστο ἀπ΄ ὅλους. Ἔτσι, ἐκεῖνος ἔγινε θρῦλος καί πῆρε ἐκδίκησι….χρόνια μετά!  Τότε ὑπῆρχαν ἥρωες πού ἐθυσιάζοντο γιά αὐτούς πού τούς ἀκολουθοῦσαν καί γιά τίς ἰδέες τους.  Τώρα, μόνον Νενέκοι……                                                      

 Τό πραγματικό του ὄνομα ἦταν Γιάννης Ἀνδρουλιδάκης ( υἱός τοῦ Ἀνδρέα, δηλαδή).  Δάσκαλο τόν ἀποκαλοῦσαν, προφανῶς ἐπειδή ἦταν μορφωμένος.  Λίγοι, μορφωμένοι καί πολυταξιδεμένοι, ὑπῆρχαν τούς καιρούς ἐκείνους……..

Συνέχεια →

Ἀπάντησις ἀπό τὸν δῆμο Ναυπλίου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μετὰ ἀπὸ ἐπικοινωνία μὲ τὸν δῆμο Ναυπλίου, ποὺ εἶχε ὁ  φίλος τοῦ ἱστολογίου Στέφανος Μπεληγιάννης, πιστεύουμε πὼς τὸ θέμα τῆς ἀνησυχίας μας γιὰ ὕψωσι τουρκικῆς σημαίας στὸ Παλαμήδι, ἔληξε. Ὁ κύριος ἀπεκατεστάθη. Ἀπαντᾶ ὁ κύριος  Καζᾶς καὶ ξεκαθαρίζει τὸ «τοπίο».

Φιλονόη.

 Σᾶς ἀποστέλλω συνημμένα τό κείμενο – ἀπάντηση τοῦ  κ. Καζά ὁ ὁποῖος ἂν καί ἀναρμόδιος, διαβεβαιώνει ὃτι οὒτε ὑπῆρξε οὒτε ὑπάρχει πρόθεση νά ἀναρτηθεῖ κάποια σημαῖα στό Παλαμήδι, ἢ τό Μποῦρτζι. Ὠστόσο θά ἐπιδώση τήν συνημμένη ἐπίσης ἐπιστολή πού ἒστειλλα στόν κο Δήμαρχο τῆς πόλης.
Συνέχεια →

Ὁ Δυσσέας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Εἶναι καιρὸς τώρα ποὺ θέλω νὰ γράψω γιὰ τὸν Δυσσέα μας. Τὸν Ὀδυσσέα Ἀνδροῦτσο. Ἕναν ἄνδρα πρότυπο γιὰ τὴν ἐποχή του καὶ ὑπέρμετρα συκοφαντημένο. 

Γνώστης τῆς ἱστορίας καὶ τῆς γλώσσης μας, ἦταν ἀπὸ τὶς σημαντικότερες καὶ πλέον συνειδητοποιημένες προσωπικότητες τοῦ ἀγῶνος. Κατεσυκοφαντήθη ἀπὸ κάθε πλευρά. Προσεπάθησαν νὰ μειώσουν τὴν ἀξία του πολιτικοί, συνεργᾶτες του, ἀκόμη καὶ ἱστορικοί. Ἐδολοφονήθη ἀπὸ «Ἕλληνες» γιὰ νὰ μὴ τὸν ἀφήσουν νὰ λάμψῃ σὲ μίαν Ἑλλάδα ποὺ χρειαζόταν τέτοιους ἀκριβῶς ἀνδρες. Δῆλα δή, στὸ πρόσωπο τοῦ Ὀδυσσέως ἐδολοφόνησαν τὸ ὄνειρο γιὰ ἐλευθερία τοῦ κάθε ῥαγιᾶ, πρὸ κειμένου νὰ τὸν κρατήσουν ῤαγιὰ γιὰ πάντα. 

Πληροφορίες γιὰ τὸ ποιόν του ἀντλοῦμε ἀπὸ πολλοὺς ἀγωνιστὲς καὶ  ἱστορικούς. Ὁ Κολοκοτρώνης ἀναφέρεται μὲ ἀγάπη καὶ θαυμασμὸ στὸν Ὀδυσσέα. Ὁ Μακρυγιάννης μὲ παράπονο καὶ πίκρα γιὰ τὸν δολοφονία του. Ὁ Φωτιάδης ἐπίσης μὲ θαυμασμό. Ὁ Κόκκινος τὸν τιμᾶ καὶ τὸν θαυμάζει… Καὶ τόσοι ἄλλοι ἐπίσης.
Γενικῶς, ἦταν ἕνα παλληκάρι ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἀλλάξῃ μὲ τὴν παρουσία του πολλά. Ἀλλὰ δὲν τὸν ἄφησαν!

Συνέχεια →

Πυῤῤίχιος: ὁ ἀρχαιότερος ἑλληνικὸς πολεμικὸς χορός.

ἀπὸ τὸν/τὴν

10

Θυμᾶμαι παλιά, παιδάκι μικρό, ἔβλεπα τοὺς θείους μου καὶ τὰ μεγάλα μου ἐξαδέλφια νὰ χορεύουν, ὡς «μανιασμένοι» τὸν πυρρίχιο. Κι ἕνα κύμα ἐκστάσεως μὲ ἔπαιρνε καὶ μὲ ἀπογείωνε… Ἔκλεινα τὰ μάτια καὶ ταξείδευα… Εἰκόνες μὲ σπαθιά, ὅπλα, πόλεμο κυριαρχοῦσαν στὴν σκέψι μου… Αἷμα πολύ… Καὶ στὸ τέλος ὁ «μανιασμένος» χορός τῆς νίκης….  
Πυρρίχιος. Αἰσθάνομαι αὐτὸν τὸν χορό νὰ ῥέῃ στὸ αἷμα μου… Νὰ μὲ γεμίζει… Ἴσως τὸ γονίδιο… Ἴσως οἱ εἰκόνες… Ἴσως ὅμως καὶ οἱ μνῆμες…

Δῆλος, τὸ ἱερό νησί.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ ἄρθρον ἀπὸ τὴν ἐξαιρετικὴ σελίδα Hellas on the Web, μὲ πλῆθος πληροφοριῶν σὲ σχέσι μὲ τὴν Δῆλο. Ἡ Ἄδηλος νῆσος, ποὺ «δηλώθηκε» κι ἔγινε Δῆλος.

Εἶναι ὑπέροχη ἡ ἱστορία μας-μυθολογία μας! Καὶ εἶναι ἀκόμη ὀμορφότερα τὰ ὅσα «ἀνακαλύπτουμε»  ὅταν τὴν μελετᾶμε.

Φιλονόη

Δήλος, το ιερό νησί των Ελλήνων 

«Ίητε Δήλιε Απόλλωνα. Τα σπαρμένα νησιά,
με τα πλήθια ζωντανά,
Συνέχεια →

Ἀγωνία γιὰ τὸ σπήλαιο τῶν Πετραλώνων καὶ τὸν Ἄρη Πουλιανό.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

            ΑΓΩΝΙΑ για τον Καθηγητή Δρ. Άρη Πουλιανό και τον     

                  Αρχάνθρωπο του Σπηλαίου των Πετραλώνων

                                              Χαλκιδικής

 Ύπουλο, πολυμήχανο, πολύπλευρο, φονικό και καλά συντονισμένο το  συμβόλαιο θανάτου, γενοκτονίας, εξόντωσης και οριστικής εξαφάνισης  του Έλληνα και της Ελλάδος. Κάθε ίχνος της δημιουργικής μας  παρουσίας, χιλιάδες τώρα χρόνια σε αυτόν τον όμορφο, πολύπαθο  και πολύ αγαπημένο μας τόπο.

Συνέχεια →