Πρὸ δύο ἡμέρῶν ὁ Ἀστέριος Τσίντσιφος προέβη, σὲ διεθνῶς πρώτη ἀνακοίνωσιν, ἀναφορικῶς μὲ τὸ τὶ ἀκριβῶς λέει ὁ δίσκος τῆς Φαιστοῦ.
https://www.youtube.com/watch?v=T0s3wdkPLMU&fbclid=IwAR0RMD_FinwP4GWEfif_RN3-ziN17j619bxz8B9y7SK8837lijJcSRfDTZ0
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς ἔρευνες
Πότε ἐδημιουργήθη ὁ κόσμος;
Τί πιστεύουμε;
Στὴν σύγχρονο ζωή μας ἀντιμετωπίζουμε μεγάλες διαμάχες μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἔχουν σὰν αἰτία τὴν διαφορετικὴ μέθοδο ποὺ τοὺς ταιριάζει νὰ ἐξηγοῦν τὸ μεταφυσικόν.
Ἄνθρωποι δίχως γνώσεις καὶ ἐμπειρίες, χωρὶς ἰδιαιτέρα μόρφωση ἢ κατάρτιση σὲ θρησκευτικὰ ζητήματα ἐπιδίδονται μὲ φανατισμὸ στὴν ὑποστήριξη τῆς ἀπόψεως ποὺ ἔχουν διδαχθῆ σὲ κάποια συγκεκριμένη περίοδο τῆς ζωῆς τους, μὲ πρόδηλα χαρακτηριστικὰ ἐγωϊστικῆς μονομερείας, ὑποδηλοῦντες τρόπον τινὰ τὴν ἀνασφάλειά τους, διότι βαθειά μέσα τους ὑποβόσκει ἡ ἀμφιβολία τοῦ ἐὰν εὑρίσκονται στὸν σωστὸ δρόμο, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει βεβαιότης πλὴν αὐτῆς ποὺ προσφέρει αὐτὸ ποὺ καλοῦμε πίστη. Πίστη ὅμως σήμερα σημαίνει παραδοχὴ καὶ ἀποδοχὴ τοῦ μὴ ἀποδεδειγμένου. Ἐπὶ πλέον ἡ ἀδυναμία αὐτὴ ἀποζητᾶ ἀπεγνωσμένα τὴν ἐπιβεβαίωση ποὺ προσφέρει ἡ συλλογικότης (τὸ νὰ εἴμαστε πολλοὶ τῆς ἰδίας πίστεως) καὶ ἡ ὁποία τελικῶς ἐκφράζεται ὡς ἀνάγκη ποὺ καταλήγει σὲ καταπιεστικὲς συμπεριφορὲς ἑκατέρωθεν. Συνέχεια
Ἡ καταστροφὴ τῶν Ἑλληνικῶν βιβλιοθηκῶν
τῆς Ἄννας Τζιροπούλου Εὐσταθίου 
Ἡ περίφημη Βιβλιοθήκη τῆς Ἀλεξανδρείας ἀποτελοῦσε τὴν μεγαλυτέρα κιβωτὸ γνώσεως τοῦ ἀρχαίου κόσμου. Ἐκεῖ εὑρίσκετο ὁλόκληρη ἡ σοφία, ὁ πνευματικὸς θησαυρός, οἱ ἐπιστῆμες καὶ πολλὰ ἔργα ἀνεκτίμητης ἀξίας. Δυστυχῶς, οἱ ἐπιδρομὲς τῶν βαρβάρων κατέστρεψαν τὴν βιβλιοθήκη, ἀφήνοντας ἕνα μεγάλο κενὸ στὴν παγκόσμια πολιτιστικὴ κληρονομιά. Συνέχεια
Δὲν γίνεται νὰ ἐλευθερωθοῦμε ἐὰν δὲν ἀναγνωρίσουμε τοὺς δυνάστες μας…
…ὅσο ἐστιάζουμε στὰ ἐπὶ μέρους στοιχεία, ποὺ αὐτοὶ μᾶς παρουσιάζουν, τόσο θὰ χάνουμε τὸν στόχο μας….
…ὄσο κυττᾶμε τὸ …δάκτυλο ποὺ δείχνει τὴν ἱστορία, τόσο θὰ ἀπέχουμε τῆς ἀναγκαίας, γιὰ τὴν αὐτογνωσία μας, Ἱστορικῆς γνώσεως…
…ὄσο παραμένουμε αὐτοβούλως φυλακισμένοι στὶς …ἀπόψεις μας, τόσο θὰ διαιωνίζουμε τὰ δεσμά μας στὰ βάθη τῶν αἰώνων…
Γιὰ νὰ ἀναγνωρίσουμε τοὺς δυνάστες μας, σὲ ὅλο τους τὸ μεγαλεῖον, ὀφείλουμε, γιὰ ἀρχή, νὰ κυττάξουμε πίσω ἀπὸ τὶς βιτρίνες καί, ἰδίως νὰ παύσουμε νὰ …ἐρμηνεύουμε, κατὰ πῶς μᾶς ἐξυπηρετεῖ (πεποιθησιακῶς, ἠθικῶς, ἢ ἀκόμη καὶ …«λογικῶς») τὰ ὅσα τὰ μάτια μας (δὲν) μαρτυροῦν. Διότι βλέπουμε χωρὶς νὰ …βλέπουμε!!!
Λατρεύοντας τὸν …δήμιό μας ὡς …«Θεό μας»!!!
Γλωσσικὲς ἀπομειώσεις
Ἀπὸ τοῦ Κοραῆ μέχρι σήμερον δὲν ἔπαυσεν ἡ ἐκφραστικὴ δύναμις τῆς γραπτῆς γλώσσης νὰ ὀλιγοστεύῃ κατ’ ἀκριβῆ ἀναλογίαν τοῦ ποσοῦ τῆς ἀντικαταστάσεως τῶν ζώντων διὰ νεκρῶν στοιχείων.
Ἱστορικὲς παραλείψεις (;;;) γιὰ τὴν Μινωϊκὴ Κρήτη
Τὸ δακτυλίδι τοῦ Μίνωος καὶ οἱ κοχλίες
Ἐὰν δὲν γνωρίζῃς ἱστορία, δὲν μπορεῖς νὰ δικαιολογήςῃς ὁρισμένα πράγματα. Οἱ κοχλίες (κοχύλια), ποὺ εὕρισκε ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη στὴν Μινωικὴ Ἐλεύθερνα, προεκάλεσαν τὴν ἀπορία. Δὲν γνωρίζω ἐὰν τοὺς ἐφύλαξαν κάπου ἢ τοὺς ἐπέταξαν, πάντως ἡ παρουσία τους ἐκεῖ, ἐκρίθη ἀδικαιολόγητος. Συνέχεια