Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ τὰ διάφορα κομματικὰ μαγαζάκια, τὶς προμήθειες τῶν συνδικαλιστικῶν παραμαγαζίων καὶ τὴν ἀπώλεια τοῦ ἐλέγχου, εἶναι κι αὐτοὶ ποὺ συνεργοῦν καὶ συμπράτουν, μὲ ὅλες τους τὶς δυνάμεις, πρὸ κειμένου νὰ μὴν ἐπιτραπῇ στὸν Ἕλληνα νὰ δῇ πέραν καὶ πίσω ἀπὸ αὐτούς.
Λειτουργοῦν σὰν σκιές, σὰν αἰθαλομίχλη, σὰν κουρτίνα, ποὺ ἀπαγορεύουν στὸ βλέμμα μας νὰ δῇ πίσω ἀπὸ τὰ γεγονότα καὶ τελικῶς νὰ καταφέρουμε ΟΛΟΙ μας νὰ διαπιστώσουμε τὸ πασιφανές: Τὸν κοινό μας ἐχθρό, ποὺ τελικῶς δὲν εἶναι ὁ Ἕλλην ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ χρηματοδοτεῖ ὅλες αὐτὲς τὶς διασπαστικὲς κινήσεις…
Διασπαστικὲς κινήσεις ποὺ ἀφοροῦν σὲ κόμματα, σὲ θρησκεῖες, σὲ πολιτικὰ συστήματα, ἀλλὰ ποὺ ἁπλῶς μᾶς κρατοῦν σιδηροδεσμίους στὰ δεσμὰ ποὺ ἄλλοι μᾶς φόρεσαν… Στὰ πραγματικὰ δεσμά… Συνέχεια
Στρατόπεδα συγκεντρώσεως γιὰ οἰκονομικοὺς κρατουμένους!!!
Ἔχει πάρει εἴδησι τόν δικτατορισμό πού μᾶς κυβερνᾶ;;;;;
Μὲ σκοπὸ τὸν ἐγκλεισμὸ σὲ αὐτὰ τῶν πολιτικῶν κρατουμένων καὶ τῶν ἀνεπιθυμήτων ἀτόμων.
Τὸ Νταχάου (1933), τὸ Σάξενχαουζεν (1936), τὸ Μπούχενβαλντ (1937), τὸ Φλόσενμπεργκ (1938), τὸ Μαουτχάουζεν (1938) καὶ τὸ Ράβενσμπρικ (1939). Συνέχεια
Νὰ τὸ πιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή.
Κάποιος, κάποτε, κάπου ἔπεσε θῦμα ληστείας καὶ τελικῶς ἐφονεύθη…
Αὐτὸς ὁ κάποιος ἔτυχε νὰ εἶναι κι ἐπώνυμος… (Ὅλοι τὸ ἴδιο εἴμαστε, ἀλλὰ λέμε τώρα…!!!)
Ἐπίσης αὐτὸς ὁ κάποιος εἶχε καὶ …ἰδιαἰτερες ἐρωτικές προτιμήσεις.
Ἐπίσης αὐτὸς ὁ κάποιος ἐφονεύθη λόγῳ αὐτῶν τῶν προτιμήσεῶν του…
Ἐπίσης κάποιο τσοντοκάναλο ἐπικεντρώθηκε στὸν βίο τοῦ φονευθέντος κι ὄχι στὸν φόνο…
Συνεπῶς, τὸ ΣτΕ ἐπεμβαίνει, ἄς ποῦμε δικαιολογημένως, σήμερα, ἕξι χρόνια μετὰ τὸν φόνο, γιὰ νὰ τιμωρήσῃ τὸ τσοντοκάναλο…
Κι ἔως ἐδῶ καλῶς…
Τὸ ἐρώτημα ὅμως εἶναι ἀλλοῦ…
Τὸ ἐὰν τὸ τσοντοκάναλο ἔπραξε καλῶς ἤ κακῶς, εἶναι ἕνα θέμα ποὺ ὀφείλει νὰ ἐρευνήσῃ τὸ ῥαδιοτηλεοπτικό.
Τό ΣτΕ ποῦ κολλᾶ;
Γιατί τό ἔχουμε τό ῥαδιοτηλεοπτικό συμβούλιο; Μόνον γιά νά τό …πληρώνουμε; Δέν ἐλέγχει τό τί πρέπει ἤ δέν πρέπει νά παρουσιάζῃ ἕνα τσοντοκάναλο; Συνέχεια
Κάνουν αἰτήσεις καὶ ἡ ἀπάντησις εἶναι: Ἀπόῤῥιψις.…
Ἐκτὸς ἀπὸ ἄνεργος, γιὰ νὰ πάρῃς τὸ «κοινωνικὸ μέρισμα», πρέπει νὰ εἶσαι κι ἄστεγος, ἀλλὰ καὶ οὔτε νὰ σὲ φιλοξενῇ κάποιος. Δηλαδὴ νὰ μένῃς σὲ παγκάκι.
Νὰ προσέχουμε τὸ τὶ λέμε καὶ τὸ τὶ γράφουμε…
Πολὺ νὰ προσέχουμε!!!
Μὴν καὶ δῶ κάπου νὰ ἀναφέρεται ἡ φράσις «σφαγὴ στὴν Παλαιστίνη», διότι δὲν θὰ προλάβω νὰ σᾶς …διασώσω…
Οὔτε κι ἐγὼ θὰ …διασωθῶ, διότι θὰ σᾶς ἔχω φίλους μου… Καὶ οἱ φίλοι, κατὰ τὸ «δεῖξε μου τὸν φίλο σου…» πηγαίνουν πακέτο!!!
Εἶναι τώρα ὧρες νά παίζουμε; Συνέχεια
