Μιὰ Ἀρχαία Κινεζικὴ ἱστορία λέει ὅτι μιὰ ἀόρατη κόκκινη κλωστὴ συνδέει ὅλους ἐκείνους ποὺ προορίζονται γιὰ νὰ συναντηθοῦν, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν χρόνο, τὸν τόπο, ἤ τὶς περιστάσεις. Τὸ νῆμα μπορεῖ νὰ τεντώσῃ ἢ νὰ μπερδευθῇ, ἀλλὰ ποτὲ δὲν σπάει…
Πολλὲς φορὲς δύο ἐπιφανειακὰ ἄσχετα μεταξύ τους γεγονότα, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἐρμηνευθοῦν, μπορεῖ νὰ συνδέονται καὶ νὰ ἔχουν Συνέχεια
Σημαίνει πὼς πρέπει νὰ τὸ ἐπανεξετάσω…
Τὸ «κάθε ἐμπόδιον γιὰ καλό», δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ξεχνᾶμε… Συνέχεια
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὁ Ἔρως εἶναι μιὰ ἐπανάστασις…
ἐνάντια στὴν πεζότητα… Συνέχεια
Τόν ἔρωτα; Ποιόν ἔρωτα; Καί γιατί χρειάζεται νά ἔχουμε μία συγκεκριμένη ἡμέρα, καθιερωμένη ἀπό τήν διεθνή κοινότητα, πρό κειμένου νά …ἀγαπήσουμε τόν ἄνθρωπό μας; Ἤ ἀκόμη καί νά τόν …θυμηθοῦμε;
Γιατί χρειαζόμεθα κάτι τέτοιο; Μήπως γιατί κάπου πίσω μας …ξεχάσαμε τόν πραγματικό …ἔρωτα καί ἀποφασίσαμε νά διαβιοῦμε παρέα μέ τίς …συμβατότητες; Συνέχεια
Εἶναι ἐκεῖ κάθε πρωΐ γιὰ νὰ μᾶς θυμίσῃ πὼς ἡ ἡμέρα ξεκινᾶ…
Πὼς πάλι καὶ πάλι καὶ πάλι θὰ ἀρχίσῃ τὸ «μακρύ του ταξείδι» γιὰ νὰ σκορπίσῃ μὲ πάθος ὅλην τὴν ἐνέργειά του στὸν κόσμο μας…
Ἕνας ἐραστὴς τῆς ζωῆς, ἕνας ἀέναος ταξειδευτής, ἕνας ἀσταμάτητος ἐξερευνητὴς τῶν συμπαντικῶν διαδρομῶν, ποὺ ταὐτοχρόνως δὲν ἐπιτρέπει σὲ κάποιο νέφος ἤ κάποιο ἐμπόδιο ἤ κάποιον ἐξωτερικὸ παράγοντα νὰ ἀνακόψῃ τὴν πορεία του… Ὁρμητικὸς ἐραστὴς τοῦ ἀγνώστου, ἀειθαλὴς καὶ ἄοκνος… Συνέχεια
Ποῦ νά τό γνωρίζετε;
Ὅλοι μας βλέπουμε γύρω μας νὰ ἀπουσιάζουν ἀγαπημένα πρόσωπα. Μετρᾶμε ἀπώλειες…
Μὰ παρ΄ ὅλα αὐτὰ οἱ ἐπίσημες στατιστικὲς ὑπηρεσίες ἔχουν ἄλλες ἀπόψεις… Συνέχεια
