Ὅταν πρῶτο ἔλαβα τὸ παρακάτω μήνυμα δὲν τὸ πολὺ ἐπίστευσα.
Τὸ ἤθελα, ἀλλὰ δὲν ἔβλεπα πολλὲς πιθανότητες γιὰ νὰ διαδοθῇ…
Ὄχι γιατὶ δὲν τὸ εἴχαμε ἀνάγκη, ἀλλὰ διότι ἤδη ἡ κατάθλιψις κτυποῦσε τὶς πόρτες μας…
Τότε μάλιστα, ἐκεῖνες ἀκριβῶς τὶς ἡμέρες, ἦταν ποὺ στὴν Ἰαπωνία ὁ σεισμὸς καὶ τὸ παληῤῥοϊκὸ κύμα εἶχαν ἐπιφέρει ἀνυπολόγιστες καταστροφές… Κι ἔβλεπα τοὺς Ἰάπωνες νὰ στέκουν ὀρθοί, χαμογελαστοί, αἰσιόδοξοι… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: καλημέρα μὲ χαμόγελον
Πὲς μίαν «καλημέρα»…
Πρῶτα στὸν καθρέπτη.
Μετὰ στοὺς γύρω σου…
Καὶ μετά, ὅταν ὁ Ἥλιος θὰ σὲ φωτίσῃ, σὲ ὅλην τὴν πλάσιν…
Μία «καλημέρα» ἀλλάζει κάθε κακὴ διάθεσιν σὲ καλή… Συνέχεια
Καλημέρα, μία νέα ἡμέρα ξεκινᾶ.
Καλημέρα…
Μία νέα ἡμέρα…
Καλημέρα σὲ ὅλον τὸν κόσμο…
Ὁ ἥλιος ξεπρόβαλε…
Καλημέρα… σὲ ὅλον τὸν πλανήτη…
Κι ἐγὼ ξεκινῶ πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχή…
Καλημέρα μας… Καλημέρα μας…
Πόσο μεγάλη ἀνάγκη εἶναι ἀλήθεια τό νά μποροῦμε νά ξυπνᾶμε τό πρωΐ μέ χαμόγελο;
Πόσο σημαντικό εἶναι γιά ἐμᾶς,ἀλλά καί γιά τούς γύρω μας, τό νά μποροῦμε ἐμεῖς νά αἰσθανόμαστε καλά μέ τόν ἑαυτόν μας;
Πόσο σημαντικό εἶναι νά ἀντικρύζουμε κάθε αὐγή μέ αἰσιοδοξία καί μέ βεβαιότητα πώς θά τά καταφέρουμε καλλίτερα ἀπό κάθε ἄλλην φορά; Συνέχεια
Μία νέα ἡμέρα…
Ὁ Ἥλιος ποὺ ἀνέτειλε σήμερα, εἶναι ὁ ἴδιος μὲ τὸν ἐχθεσινό.
Ἡ Ἡμέρα ποὺ ἐξημέρωσε ὅμως ὄχι…
Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἐξύπνησε τὸ πρωὶ σήμερα, δὲν εἶναι ὁ ἴδιος μὲ α Συνέχεια
Ἡ ζωὴ εἶναι ὅπως ἕνα καρδιογράφημα.
Ἡ Ζωὴ εἶναι ὅπως ἕνα καρδιογράφημα…
Οἱ Ἀνηφοριὲς καὶ οἱ Κατηφοριές Της, σοῦ θυμίζουν πὼς εἶσαι ΖΩΝΤΑΝΟΣ.
Ἡ μονότονος, εὐθεία Γραμμὴ τῆς Ῥουτινιασμένης Καθημερινότητος, δείχνει καρδιὰ ποὺ δὲν κτυπᾶ καὶ ἄνθρωπος ποὺ δὲν «λειτουργεῖ» ἡ Καρδιά του, εἶναι ἄνθρωπος νεκρός. Συνέχεια
Δὲν ἔχεις χάσῃ τὸ χαμόγελό σου…
Τί σοῦ λέω;
Μπαροῦφες; Ἀνοησίες;
Κι ὅμως…
Δὲν τὸ ἔχεις χάσῃ…
Οὔτε ἐγὼ τὸ ἔχασα… Οὔτε κάποιος ἄλλος…
Συνέχεια