Θά τρῶμε ἤ δέν θά τρῶμε κρέας;

Μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρὸ ζοῦσε ἕνας ἄνθρωπος, μορφωμένος, ποὺ ἐθεωρεῖτο εὐφυέστατος κι ἦταν μάλιστα πρωταθλητὴς στὸ σκάκι. Μιὰ ἡμέρα ποὺ ἡ οἰκονόμος του ἐτοιμάζετον νὰ πάῃ στὴν ἀγορὰ νὰ ψωνίσῃ, τὴν ἐφώναξε καὶ τῆς εἶπε νὰ μὴν ἀγοράσῃ χοιρινό. Εἶχε μόλις διαβάση στὶς ἐφημερίδες κάποια ἐκλαϊκευμένα ἐπιστημονικὰ νέα ποὺ ἔλεγαν ὅτι τὸ χοιρινὸ ἦταν κακὸ γιὰ τὴν ὑγεία.

Ἡ οἰκονόμος του, ποὺ δὲν ἦταν καθόλου σπουδαγμένη, τοῦ ἀπήντησε κεφάτα: «Μὴν ἀνησυχεῖτε κύριε, ὅλα αὐτὰ εἶναι βλακεῖες. Μᾶς λὲν ὅτι τὸ χοιρινὸ εἶναι ἀνθυγιεινὸ ἐπειδὴ αὐτὴν τὴν περίοδο ὑπάρχει ἔλλειψις χοιρινοῦ στὴν ἀγορὰ καὶ δὲν θέλουν νὰ τὸ προσέξῃ ὁ κόσμος».
Συνέχεια





Δικαιοῦσαι μόνον νὰ παπαγαλίζῃς…

Βγῆκε τὸ κομματόσκυλον Α΄, ποὺ γενική του γραμμὴ εἶναι μέσῳ μνημονίων νὰ διαγράφῃ κάθε πιθανότητα -κυρίως- τῆς αὐξήσεως τῶν γεννήσεων, λόγῳ οἰκονομικῆς ἀνεχείας. Πρόκειται γιὰ τὸ ἴδιον ἄτομον ποὺ μὲ ἀνταλλάγματα οἰκονομικά, βολέματος καὶ ἀτομικῆς του διασφαλίσεως, παπαγαλίζει ὅλα ὅσα ἡ γενικὴ γραμμὴ τοῦ κόμματός του, ἄνευ κριτικῆς, ἐπιβάλλει: Συνέχεια





Χορτοφαγία, κρεοφαγία καὶ κοινωνικὸς …ἔλεγχος

Ἡ κανονικὴ ὀνομασία αὐτοῦ ποὺ σερβίρεται ὡς «χορτοφαγία» εἶναι νηστεία. Ἄν καὶ νηστεία ὑπάρχῃ σὲ ὅλες τὶς παραδοσιακὲς θρησκεῖες, σὲ λίγες συγκεκριμένες ἡμέρες ἐτησίως, ἢ γιὰ λίγο πρὶν ἀπὸ κάποιαν συγκεκριμένη τελετή, ἐν τούτοις πουθενὰ δὲν ἔλαβε κάποιαν ἐπεβεβλημένη μορφὴ μονίμου νηστείας – κάτι ποὺ θὰ ἦταν παντελῶς ἀπάνθρωπο ἄλλωστε – καὶ οὐδὲ ἕνα «κακό», «δεσποτικό» κτλ. ἱερατεῖο διενοήθη νὰ κάνῃ ὁποτεδήποτε κάτι τέτοιο!

Συνέχεια