Ὅμηρος. Ὁ Ὀδυσσεὺς ὁ Λαερτιάδης.
Ὅμηρος Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου §
Ὁ Ὀδυσσεὺς 455
μ μαρτυρίας 406
η ἠδὲ 281
ρ ῥήσεις 575
ο ὀμαρτησάντων 465 1-2 Συνέχεια
Σπάνιο βιβλίο τοῦ 1631 πιστοποιεῖ τὴν Ἑλληνικότητα τῶν Μακεδόνων.
Τὸ 1631 ἐτυπώθη ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Ἀντωνίῳ τῷ Ἰουλιανῶ, «Βιβλίον ἱστορικὸν περιέχον ἐν συνόψει διαφόρους καὶ ἐξόχους ἱστορίας», συγγραφὲν ὑπὸ τοῦ μητροπολίτου Μονεμβασίας Δωροθέου.
Συνέχεια
Μία ἀκόμη ἀρετὴ τοῦ Ἀγησιλάου: ἡ φιλοπατρία του.
Θὰ μακρολογοῦσα βέβαια νὰ γράψω γιὰ κάθε περίπτωση χωριστὰ σὲ ποιὸν βαθμὸ ἀγαποῦσε τὴν πόλη του. Πιστεύω λοιπὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτα ἀπ’ ὅσα εἴχαν, ποὺ νὰ μὴν ἐνισχύῃ αὐτὴν τὴν ἄποψη. Κοντολογὴς ὅλοι ξέρουμε καλὰ ὅτι ὁ Ἀγησίλαος σὲ ὁποιανδήποτε περίπτωση ἐπίστευε ὅτι θὰ ὠφεήση τὴν πατρίδα, δὲν ἐλογαρίαζε τοὺς κόπους, δὲν προσπαθοῦσε ν’ ἀποφύγῃ τοὺς κινδύνους, δὲν έλυπᾶτο τὰ χρήματα, δὲν εὕρισκε ὡς δικαιολογία τὴν σωματική του κατάσταση, οὔτε τὰ γεράματα, ἀλλὰ ἐπίστευε ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ σωστοῦ βασιλέως, νὰ κάνῃ ὅσο περισσότερα καλὰ μπορεῖ σ’ αὐτοὺς ποὺ κυβερνᾶ. Συνέχεια
Ἡ Ἀρχὴ στὸν Κύκλο
Ἦταν σὰν σύνθημα ποὺ κυριαρχοῦσε στὰ ἀρχαῖα χρόνια. Ἡ φράσις ἦταν συμβολική, ἀλλὰ καὶ κυριολεκτική. Ὅλα ἄρχιζαν στὸν κύκλο. Στὸν κύκλο (Οὐρανός), ἀπὸ τὸν κύκλο (Ἥλιος), μύησις στὸν κύκλο (δεξαμενή), ἀκόμα καὶ σήμερα βάπτισις στὸν κύκλο (κολυμπήθρα). Ἀρχὴ καὶ στὴν πραγματικὴ ζωὴ λοιπὸν στὸν κύκλο. ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ κύκλος ὁ «ΚΑΣΤΑΣ», μὲ ὅτι θὰ πῆ αὐτό. Κύκλοι παντοῦ. Στὴν Ἁμάρυνθο (1) στὴν Μαρώνεια (2) καὶ ὅπου ἀλλοῦ σκάψουν.
Ὁ Ἡρωδιανὸς (Περὶ καθολικῆς Προσῳδίας, ζ, 172) ἀναφέρει σχετικὰ τὰ ἑξῆς: «Τὸ ἔθνος τῶν Σολύμων, ποὺ εἶναι οἱ Πισίδες, ἔλαβαν τὴν ὀνομασία τους ἀπὸ τὸν Σόλυμο, τὸν υἱὸν τοῦ Διὸς καὶ τῆς Χαλκήνης.»
Ἐπίσης συνεχίζει (Περὶ καθολικῆς Προσῳδίας, βιβλ. ζ, 175): «Εἶναι ἔθνος ποὺ κατοικεῖ εἰς τὴν Ἄσπενδον καὶ τὴν Κιλικία». Συνέχεια
