Οἱ τρεῖς Θεές – Ἀθηνᾶ, Ἥρα καὶ Ἀφροδίτη
The Three Goddesses – Athena, Hera and Aphrodite (1923), Franz Stuck
Franz Ritter von Stuck (23 Φεβρ. 1863 – 30 Αύγ. 1928), Γερμανὸς συμβολιστής/ Art Nouveau ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης, καὶ ἀρχιτέκτονας. Ὁ ἀγαπημένος ζωγράφος τοῦ Χίτλερ… Συνέχεια
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΙ ΑΜΦΟΡΕΙΣ
ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ.
Κάθε Παναθηναϊκὸς ἀμφορεὺς ἔφερε στὴν μία του ὄψι τὴν πάνοπλο θεὰ Ἀθηνᾶ μὲ κράνος, ἀσπίδα, αἰγίδα καὶ δόρυ καὶ στὴν ἄλλη τὴν παράστασι τοῦ ἀγωνίσματος γιὰ τὸ ὁποῖο ἐδόθη ὡς βραβεῖο τὸ συγκεκριμένο ἀγγεῖο.
Πλάϊ στὴν μορφὴ τῆς θεᾶς ὑπῆρχε ἡ ἐπιγραφή:
ΤΩΝΑΘΗΝΗΘΕΝΑΘΛΩΝ
καθὼς καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Ἐπωνύμου Ἄρχοντος.
Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς, γράφοντας λίγο μετὰ τὸ 1897, φαντάζεται τὴν «σκεπτομένη Ἀθηνᾶ» νὰ συλλογίζεται τὴν σκοτεινὴ μοῖρα τῆς Ἑλλάδος.
Θὰ προσθέσω ὅμως ἐγὼ αὐτὸ ποὺ εἶπε ἑξῆντα χρόνια ἀργότερα ὁ Ἀντρὲ Μαλρώ, λογοτέχνης καὶ Ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ τότε τῆς Γαλλίας:
«Γιὰ τὸν κόσμο ἡ Ἑλλάδα εἶναι πάντα ἡ σκεπτόμενη Ἀθηνᾶ ποὺ ἀκουμπάει στὸ δόρυ της. Καὶ ποτὲ πρὶν ἀπὸ αὐτὴν ἡ τέχνη δὲν εἶχε συνενώσει τὸ δόρυ μὲ τὴν σκέψη.»
(André Malraux, «Ἀφιέρωμα στὴν Ἑλλάδα». Ἐξ ὀνόματος τῆς γαλλικῆς κυβερνήσεως, γιὰ τὴν πρώτη φωταγώγησι τῆς Ἀκροπόλεως, Ἀθῆναι, 28 Μαΐου 1959.)
Ἔχεις ἁπλῶσει τὰ δίκτυα σου ὁπουδήποτε θὰ μποροῦσες νὰ τὰ ἁπλώσῃς…
Ἔχεις φροντίσει νὰ μὴν μπορῷ οὔτε νὰ ἀναπνεύσῳ δίχως νὰ τὸ καταγράψῃς…
Ἔχεις δημιουργήσει ἕνα πλέγμα γύρω μου τέτοιο, ποὺ ἀκόμη κι ἐὰν σκεφθῷ νὰ δραπετεύσῳ, ἐσὺ νὰ μὲ προλάβῃς…
Ἔτσι νομίζεις… Ἔτσι πιστεύεις…
Συνέχεια
Ἡ ἀντίστασις αὐτὴ φυσικὰ δὲν χωρᾶ κάτω ἀπὸ κομματικὲς ὀμπρέλες ἤ ἀπὸ συμφέροντα τῶν μὲν καὶ τῶν δὲ ὁμάδων. Εἶναι ἀτομική, γιὰ τὴν ὥρα, καὶ οὐσιαστική. Στοχεύει ταὐτοχρόνως σὲ δύο τομεῖς. Ὁ ἕνας ἀφορᾶ στὴν αὐτοβελτίωσιν τοῦ ἀτόμου κι ὁ ἄλλος ἀφορᾶ σὲ ἕναν ἄλλον, νέο, διαφορετικὸ κοινωνικὸ αὐτοπροσδιορισμό.
Ὁ δὲ κοινωνικὸς αὐτοπροσδιορισμός, σιγὰ σιγά, ὁδηγεῖ ὅλους αὐτούς, ποὺ συνειδητῶς ἀντιστέκονται, στὴν ἐπανατοποθέτησιν καὶ στὴν ἀλλαγή, ἀνατροπὴ ἤ καὶ ἀκύρωσιν κάθε πολιτικο-οικονομικῆς ἀντιλήψεως, ποὺ ἔως τώρα διατηρούσαν, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀναζήτησιν νέων ὀπτικῶν καὶ θέσεων, πρὸ κειμένου ἡ ἐπερχομένη ἀνατροπὴ νὰ γίνῃ σὲ ὑγιεῖς καὶ ὠφέλιμες, γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, βάσεις.. Συνέχεια
Κλῦθί μευ, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος,
ἡ γενετῆρος πηγῆς ἐκπροθοροῦσα καὶ ἀκροτάτης ἀπὸ σειρῆς·
ἀρσενόθυμε, φέρασπι, μεγασθενές, ὀβριμοπάτρη,
Παλλάς, Τριτογένεια, δορυσσόε, χρυσεοπήληξ, κέκλυθι·
δέχνυσο δ᾽ ὕμνον ἐύφρονι, πότνια, θυμῷ,
μηδ᾽ αὔτως ἀνέμοισιν ἐμόν ποτε μῦθον ἐάσῃς,
ἡ σοφίης πετάσασα θεοστιβέας πυλεῶνας καὶ
χθονίων δαμάσασα θεημάχα φῦλα Γιγάντων· Συνέχεια
