Αν κάτι, πάντως, πρέπει να αναγνωρίσει κάποιος στους ταγούς της πολιτικής ζωής της χώρας, είναι το οξύ πολιτικό κριτήριο και η έγκαιρη πρόβλεψη των …μελλουμένων
Ο νυν Υπουργός Εξωτερικών και ιδιοκτήτης κερδοφόρας ΜΚΟ Νίκος Κοτζιάς, που χόρευε σαν την αρκούδα με τον Τσαβούζογλου τραγουδώντας το «we are the world», δεν αποκλείει, λέει αυτός ο γίγας, κάποιο θερμό επεισόδιο με τους Τούρκους.
Συνέχεια
Πρὸ διετίας, μὲ ὑποθήκη σπίτι ἀντικειμενικῆς ἀξίας (ἀπὸ πραγματογνώμονα τῆς τραπέζης) 200.000 εὐρῶ, ἡ τράπεζα ποὺ ἐζήτησα ἐπιχειρηματικὸ δάνειο γιὰ τὴν ἐπέκταση τοῦ καταστήματος ποὺ διατηρῶ, μοῦ ἔδινε δάνειο 20.000.
Ὁλογράφως: εἴκοσι χιλιάδες εὐρῶ. Συνέχεια
Διαβάζοντας τὸ κείμενον τῆς συμφωνίας, πέφτω ἐπάνω στὴν ἐξῆς παράγραφο:
«…το Eurogroup χαιρετίζει την συμφωνία για την επικείμενη ψήφιση του νόμου για την ίδρυση του συμφωνηθέντος ελληνικού ταμείου ιδιωτικοποιήσεων και επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένης μιας αρχικής μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων, ως μέρος των προαπαιτουμένων για την πρώτη αξιολόγηση.
Το εποπτικό συμβούλιο του Ταμείου θα διορισθεί τον Ιούνιο του 2016 και το Ταμείο θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία το αργότερο τον Σεπτέμβριο…».
Χώρα ποὺ ἔχει ἀντικαταστήσει τὸν νόμο μὲ μέτρα, παύει νὰ εἶναι πολιτεία.
Ἀκόμη καὶ οἱ δικτατορίες μέτρα παίρνουν γιὰ σύντομο χρονικὸ διάστημα.
Μετὰ ἐπικαλοῦνται τὸν νόμο.
Οὐδεὶς ἐπενδύει καὶ οὔτε θέλει νὰ ζήσῃ σὲ χώρα δίχως νόμους (οὔτε οἱ μετανάστες!), καθὼς νόμος εἶναι αὐτὸ ποὺ δημιουργεῖ τὴν ἀπαραίτητο σταθερότητα γιὰ νὰ μὴν εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ solitary, poor, nasty, brutish, and short. Συνέχεια
«Με κείμενο-γροθιά για την κυβέρνηση
Συνεργάτες της Αυγής αποχωρούν και καταγγέλλουν: Δεν νοιώθουμε πολιτική εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ»
«Με κλωτσιά στ’ αρχίδι@ και άγριο γιαούρτωμα, θα πρέπει να απαντήσουμε στους συνεργάτες του δημοσιογραφικού οργάνου της ντεμέκ Αριστεράς, καταγγέλουν οι ….νοήμονες.» Συνέχεια
Διαβάζοντας τὴν πρόσφατο δημοσίευσι τῆς γερμανικὴς ἐπιτροπῆς, ποὺ ἐδημοσιεύθησαν στὴν Handelsblad, γιὰ τὰ λάθη ποὺ ἔγιναν μὲ τὴν ἀντιμετώπισι τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους καὶ πῶς στὴν οὐσία ὅλα τὰ χρήματα ἐξοδεύθησαν γιὰ νὰ σωθοῦν οἱ εὐρωπαϊκὲς τράπεζες, θυμήθηκα τὸν Eric Tussaind.
Τὸν Βέλγο καθηγητή, ἄλλοτε συνεργάτη τῆς ζωῆς Κωνσταντοπούλου, ὁ ὁποῖος ἔκανε μιὰ τεράστια προσπάθεια καὶ σχεδὸν κατάφερε νὰ ἀποδείξῃ πὼς τὸ τεράστιο ἑλληνικὸ χρέος εἶναι «παράνομο καὶ ἀπεχθές»!;
Καὶ ἐδέχθη τότε μίαν πολὺ βρώμικη ἐπίθεσι, μὲ μία σειρὰ ἀπὸ δημοσιεύματα, ποὺ ἑστίασαν στὴν ἐνδυματολογικὴ κριτικὴ –μιλώντας γιὰ ἕναν κύριο «μὲ σανδάλια καὶ ἀλογοουρά», ποὺ μόνον «μειδιάματα προκαλεῖ στὸν χῶρο τοῦ κοινοβουλίου»! Συνέχεια
