Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη

Ὀρφεύς…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὀρφεύς, 1891, Franz Stuck. Oil on gold-ground panel. Museum Villa Stuck

Ὀρφεύς, 1891, Franz Stuck. Oil on gold-ground panel. Museum Villa Stuck

[15] Ἐῶ λέγειν, ὅτι τελετὴν οὐδεμίαν ἀρχαίαν ἔστιν εὑρεῖν ἄνευ ὀρχήσεως, Ὀρφέως δηλαδὴ καὶ Μουσαίου καὶ τῶν τότε ἀρίστων ὀρχηστῶν καταστησαμένων αὐτάς, ὥς τι κάλλιστον καὶ τοῦτο νομοθετησάντων, σὺν ῥυθμῷ καὶ ὀρχήσει μυεῖσθαι. ὅτι δ᾽ οὕτως ἔχει, τὰ μὲν ὄργια σιωπᾶν ἄξιον τῶν ἀμυήτων ἕνεκα, ἐκεῖνο δὲ πάντες ἀκούουσιν, ὅτι τοὺς ἐξαγορεύοντας τὰ μυστήρια ἐξορχεῖσθαι λέγουσιν οἱ πολλοί. (Λουκιανοῦ, ΠΕΡΙ ΟΡΧΗΣΕΩΣ) Συνέχεια →

Ἐρευνώντας τὸν ποντιακὸ χορό…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 
Ἡ πρώτη ἀναφορὰ στοὺς ποντιακοὺς χοροὺς γίνεται ἀπὸ τὸν Ξενοφῶντα στὴν 
«Κάθοδο τῶν Μυρίων» (5ος αἰ. π.Χ.), ὅπου περιγράφεται ὁ χορός τῶν μαχαιριῶν…
Του ΝΙΚΟΥ ΖΟΥΡΝΑΤΖΙΔΗ *
 Ο πολιτισμός στον οποίο εντάσσεται και ο χορός δεν είναι μια στατική έννοια. Είναι το σύνολο του τρόπου ζωής ενός λαού. Οσον αφορά το λαϊκό χορό, θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε επικοινωνιακό κώδικα που όχι απλά ψυχαγωγεί, αλλά επιπλέον συνέχει τα μέλη της κοινότητας και μεταφερόμενος από γενιά σε γενιά λαμβάνει παραδοσιακό χαρακτήρα. 
Μελετώντας κανείς τις προσπάθειες των ανθρώπων να ορίσουν την έννοια του χορού, συνειδητοποιεί ότι είναι τόσο μεγάλη η γοητεία που ασκεί το χορευτικό φαινόμενο στους λαούς ώστε θα μπορούσε να γραφτεί ολόκληρο βιβλίο γύρω από τον ορισμό και την επεξήγηση αυτού του τόσο σπουδαίου πολιτιστικού προϊόντος.

Συνέχεια →

Γερμανοὶ στὴν μάχη τῆς Κρήτης…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Γερμανικὰ στρατεύματα ἐπιβιβάζονται στὸ ἀεροπλάνο…
Προορισμός… Κρήτη!
 Συνέχεια →

Στὸ Ἰδαῖον Ἄνδρον.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τύμπανο ἀπὸ τὸ Ἰδαῖον Ἄνδρον, περίπου στὰ μέσα 8ου π.Χ. αἰῶνος.

Ἀναπαρίστατο τὸ Ἰδαῖον ἄνδρον ποὺ ἀνετράφηκε ὁ Δίας. Συνέχεια →

Τὸ ἀντάρτικο τοῦ Πόντου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Οἱ διώξεις τῶν νεότουρκων πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸ τοῦ Πόντου ἀνάγκασαν χιλιάδες ἄνδρες νὰ καταφύγουν ἀντάρτες στὰ δυσπρόσιτα βουνὰ.
Συνέχεια →

Ὅταν ὁ Λόυντ Τζὼρτζ ἔλεγε «Θέλω τὴν Μοσούλη»

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν ὁ Λόυντ Τζὼρτζ ἔλεγε «Θέλω τὴν Μοσούλη»Του Henry Laurens*

Το 1916, εν μέσω του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, το Λονδίνο και το Παρίσι διαπραγματεύονταν τον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ένα πρώτο προσχέδιο εγκρίθηκε από τους διπλωμάτες Μαρκ Σάικς και Φρανσουά Ζωρζ-Πικό. Τελικά, τα σύνορα της Μέσης Ανατολής που χαράχτηκαν από τους νικητές μετά το τέλος της συρράξεως ήταν διαφορετικά. Όμως αυτή η μοιρασιά θα παραμείνει γνωστή με το όνομα «συμφωνίες Σάικς-Πικό». Συνέχεια →