Παλεύει ὁ λαὸς νὰ ὀρθοποδήσῃ, πάλι νὰ στήσῃ τὴν χώρα στὰ πόδια της.
Δύσκολα χρόνια.
Νωπὲς εἶναι ἀκόμη οἱ εἰκόνες παγκοσμίων πολέμων καὶ ἐμφυλίων, μὰ τὸ γαλάζιο τ’ οὐρανοῦ καὶ τῆς θάλασσας, Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη
Ζῶνες Κατοχῆς. Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Ξάνθη ὑπὸ βουλγαρικὴ κατοχή. 1943
Ἡ κατοχή τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1941. Μέχρι τὰ τέλη Μαΐου τοῦ 1941, οἱ Γερμανοὶ εἶχαν ὑποτάξει τὸ σύνολο τῆς χώρας. Οἱ ἴδιοι διατήρησαν ὑπὸ τὸν ἔλεγχό τους, τὶς σημαντικότερες στρατηγικὰ περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, μεταξὺ τῶν ὁποίων ἦταν ἡ Ἀθήνα καὶ ἡ Θεσσαλονίκη, ἐνῶ ἡ ὑπόλοιπη χώρα μοιράστηκε σὲ ζῶνες ἐλέγχου τῶν συμμαχικῶν πρὸς τὴν Γερμανία χωρῶν, τῆς Ἰταλίας δῆλα δὴ καὶ τῆς Βουλγαρίας. Συνέχεια
Πίνδαρος καὶ Ἰκτῖνος…
«εἰ δέ τις ὄλβος ἐν ἀνθρώποισιν, ἄνευ καμάτου
οὐ φαένεται· ἐκ δὲ τελευτάσει νιν ἤτοι σάμερον
δαίμων —τὸ δὲ μόρσιμον οὐ παρφυκτόν—, ἀλλ᾽ ἔσται χρόνος
οὗτος, ὃ καί τιν᾽ ἀελπτίᾳ βαλὼν Συνέχεια
Καπνομάγαζα καὶ καπναποθῆκες
Χαρακτηρίζουμε ὡς βιομηχανικά κτίρια τίς λεγόμενες καπναποθῆκες ἤ καπνομάγαζα τῆς Ξάνθης˙ τά κτίρια δηλαδή, ὅπου γινόταν ἡ ἐπεξεργασία καί ἡ ἀποθήκευση τοῦ καπνοῦ.
Ὁ καπνός εἶναι ἕνα ἰδιόμορφο προϊόν. Τό μονοετές θαμνῶδες φυτό τοῦ καπνοῦ (nicotiana) προέρχεται ἀπό τήν ἀμερικανική ἤπειρο, ἀπ’ ὅπου στίς ἀρχές τοῦ 16ου αἰώνα μεταφέρθηκε στήν Εὐρώπη. Καλλιεργεῖται γιά τό φύλλο του, ἀπό τό ὁποῖο παρασκευάζεται ὁ γνωστός καπνός καί τό τσιγάρο. Ἡ μικρόφυλλη ποικιλία τοῦ καπνοῦ, πού ὀνομάζεται ἀνατολική, φαίνεται ὅτι ἄρχισε νά καλλιεργεῖται στήν Θράκη κατά τόν 16ο αἰώνα, ὅταν τό κάπνισμα γοήτευσε τήν ἀριστοκρατία τοῦ Σαραγιοῦ καί ὁ καπνός πρόσθεσε μία ἀκόμη ἀπόλαυση γιά τήν ἄρχουσα τάξη τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας. Συνέχεια
Ἤθελα νἄμουν τσέλιγκας
Ἤθελα νἄμουν τσέλιγκας
Ἤθελα νἄμουν τσέλιγκας, νἄμουν κ᾿ ἕνας σκουτέρης,
νὰ πάω νὰ ζήσω στὸ μαντρί, στὴν ἐρημιά, στὰ δάσα,
νἄχω κοπάδι πρόβατα, νἄχω κοπάδι γίδια,
κ᾿ ἕνα σωρὸ μαντρόσκυλα, νἄχω καὶ βοσκοτόπια,
τὸ καλοκαίρι στὰ βουνά, καὶ τὸν χειμῶ στοὺς κάμπους. Συνέχεια
Κώστας Κρυστάλλης.
… Ἀνάθεμά σε, ξενιτιά, μὲ τὰ φαρμάκια πὄχεις!..
Ποῦ νὰ τὸν πῶ τὸν πόνο μου, ποῦ νὰ τὸν ἀπορίξω;
Νὰ τὸν εἰπῶ στὰ τρίστρατα, τὸν παίρνουν οἱ διαβάτες,
νὰ τὸν ἀφήσω στὰ κλαριά, τὸν παίρνουν τ᾿ ἀγριοπούλια!..
Κι ἂν κλάψω, τὰ φαρμακερὰ τὰ δάκρια ποῦ νὰ πέσουν; …
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ Tραγούδι τῆς ξενιτιᾶς… Συνέχεια