Χριστούγεννα τῶν …φιλοπτώχων!!!

«Χριστούγεννα» γύρω μας… τὸ πνεῦμα εἶναι ἐδῶ…

Ποὺ σὲ καλεῖ οἰκογενειακῶς στὰ ἐταιρικὰ παιδικὰ party’s, ποὺ δίνουν καὶ ἕνα δωρώκι στὸ παιδί σου καὶ ποὺ εἶσαι τόσο ὑπόχρεος, ποὺ τὸ κεφάλι σου κοντεύει νὰ χωθῇ στὰ πόδια σου, εἰς ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης.

Αὐτὸ τὸ σύστημα εἶναι εὑρέως διαδεδομένο καὶ σὲ μεγάλες ἑλληνικὲς ἑταιρείες τῆς …φιλοπτώχου! Συνέχεια →

Θέλουμε κι Ἐλευθερία;

Γιὰ τοὺς χριστιανοὺς εἶναι μεγάλη ἑορτή.
Γιὰ τοὺς μουσουλμάνους ἀδιάφορος…
Γιὰ τοὺς τῆς πατρώας θρησκείας κάτι ἄλλο.
Γιὰ τοὺς (πραγματικούς) ἀθέους τίποτα…
…μὰ γιὰ ὅλους εἶναι ἀφορμὴ  νὰ σκεφθοῦμε, λίγο πρὸ τῆς ἀποχωρήσεως κι αὐτοῦ τοῦ ἔτους, τὸ τὶ ἀκριβῶς ἤλθαμε νὰ κάνουμε σὲ αὐτὸν τὸν πλανήτη καὶ τὸ ἐάν, ἐπὶ τέλους, μποροῦμε νὰ τὸ συνειδητοποιήσουμε, μερικῶς ἢ ὁλικῶς, γιὰ νὰ μπορέσουμε πλέον νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ κάθε εἴδους δυνάστη. Συνέχεια →

Ἡ «μαγεία» τῶν Χριστουγέννων

Περισσότερο εεὐσεβὴς πόθος παρὰ πραγματικότης. Ὄνειρο χειμερινῆς νυκτός, ποὺ θὰ θέλαμε νὰ εἴχαμε ζήση, ἀλλὰ δὲν τὸ εἴδαμε, οὔτε κἂν στὸν ὕπνο μας. Γιά τὸν ξύπνιο δὲν τὸ συζητᾶμε…
Ἁπλᾶ τὸ διαβάσαμε καὶ τὸ πλάσαμε στὸν νοῦ μας, μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου. Μᾶς τὸ καλλιέργησαν οἱ ξένες ταινίες, τὰ παιδικά μας διηγήματα καὶ οἱ φωτογραφίες τῶν Ἀθηνῶν, στὸ «Ῥομάντσο» καὶ στὸν «Οἰκογενειακὸ Θησαυρό», ποὺ ἐδιάβαζαν ἡ μάννα καὶ οἱ φίλες της.
Συνέχεια →

Ὑποχρέωσίς μας ἡ φροντίδα κάθε παραπλεύρου ἐγχωρίου θύματος τῆς τρομοκρατίας…

Τώρα πού, χάριν στὴν ἀποτελεσματικότητα (καί, τὴν τύχη βεβαίως) τῆς ἰταλικῆς ἀστυνομίας, δείχνει νὰ κλείνῃ ἡ ὑπόθεσις τοῦ δολοφόνου τοῦ Βερολίνου, εἶναι ὥρα νὰ στρέψουμε τὸ βλέμμα μας καὶ σὲ κάποια παράπλερυα, ἀνώνυμα, παραμελημένα καὶ ἀθῷα θύματα αὐτῆς τῆς φρικτῆς ἱστορίας. Συνέχεια →

Χρεῶν (αὐτόματος) μηδενισμός…

Ἐδῶ καὶ σχεδὸν δύο αἰῶνες, ἀπὸ ἀρχῆς ἱδρύσεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστάν, ἔχουμε μόνον τὶς χρεώσεις ἐπὶ τῶν χρεώσεων, μέσῳ δανεισμῶν, εἰκονικῶν στὴν πλειοψηφία τους, ποὺ ἔρχονται καὶ ξανάρχονται μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ ὑπάρχουν προσχηματικὰ λόγοι παραμονῆς μας σὲ καθεστὼς δουλείας.
Ὁ ἰσχυρισμός μου ἀποδεικνύεται πανεύκολα, ἐὰν πολὺ προσεκτικὰ ἐρευνήσουμε τὰ πρῶτα δάνεια, τὰ λεγόμενα «δάνεια τῆς Ἀνεξαρτησίας», ἐπὶ τῶν ὁποίων ἐβασίσθησαν ὅλοι οἱ ἐπόμενοι «δανεισμοί» ποὺ δέσμευσαν τὸ κράτος καὶ κατ’ ἐπέκτασιν ὅποιον μιλοῦσε ἑλληνικά.

Ἡ νομιμοποίησις τῆς τοκογλυφίας

Χρεῶν (αὐτόματος) μηδενισμός...2 Συνέχεια →