Γιὰ νὰ περιγράψουμε τὸν «τίτλο» πολιτικάντης- κομματόσκυλο, θὰ χρειαζόταν ἀρκετὸ γράψιμο καὶ ζωηρὴ φαντασία.
Εἶναι πολὺ εὐκολότερο νὰ καταλάβουμε ἀκριβῶς περὶ τίνος πρόκειται, ἂν ἁπλᾶ φέρουμε στὸ μυαλό μας δύο χαρακτηριστικοὺς ῥόόους τοῦ Διονύση Παπαγιαννόπουλου.
Τοῦ Γκρούεζα, στὴν ταινία «Ὑπάρχει καὶ Φιλότιμο» καὶ τοῦ πατέρα της Καρέζη στὴν ταινία «Τζένη Τζένη».
Συνέχεια


Τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν ἀφορᾷ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο στὶς μερικὲς χιλιάδες κομματανθρώπους, ὅλων τῶν ἀποχρώσεων, ποὺ εἴτε θὰ γίνουν βουλευτὲς καὶ θὰ τακτοποιηθοῦν πλουσιοπάροχα, εἴτε θὰ καταλάβουν τίς καλοπληρωμένες καὶ σιγουροπληρωμένες θέσεις τῆς, κατ’ εὐφημισμόν, κρατικῆς διοικήσεως καὶ θὰ ἀπαλλαγοῦν ἀπὸ τὸ ἄγχος τῆς ἐργασίας καὶ τῆς καθημερινότητος, σὲ χαλεποὺς καιροὺς βαθειᾶς κρίσεως. Κανέναν ἄλλον.