Πολλά «μυστήρια» μέ τόν χρυσό;;;

Χρειάζονται τά ἀποθέματα χρυσοῦ σέ μίαν χώρα; Καί γιατί;;; 
Βάσει τῆς διακρατικῆς συμφωνίας ποὺ ὑπεγράφη, κατόπιν τῆς γνωστῆς συσκέψεως, ἀπὸ τὴν 1η ἔως τὶς 22 Ἰουλίου τοῦ 1944, στὸ Μπρέτον Γοῦντς (Bretton Woods) τῶν ΗΠΑ, καὶ ἡ ὁποία ἔγινε ἀποδεκτὴ ἀπὸ 44 χῶρες-συμμάχους, λίγο πρὶν τὸ πέρας τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ἀπεφασίσθη νὰ ὑπάρξῃ διαρκὴς σχέσις ἰσοτιμίας μεταξὺ χρυσοῦ-δολλαρίου καὶ κάθε ἄλλου νομίσματος, μὲ μεγίστη ἀπόκλισιν +/-1%.
Αὐτὸ σημαίνει πὼς κάθε χώρα μποροῦσε νὰ ἐκδόσῃ ΜΟΝΟΝ νόμισμα τοῦ ὁποίου τὴν ἀξία εἶχε ἤδη σὲ ἀντίκρυσμα χρυσοῦ, ἀλλὰ μίαν ἀξία ποὺ ὁριζόταν/καθοριζόταν ἀπὸ τὴν τιμὴ τοῦ χρυσοῦ σὲ σχέσιν μὲ τὸ …δολλάριον!!!
Αὐτὸ σημαίνει ἐπίσης πὼς ἐὰν τὸ δολλάριον εἶναι συνδεδεμένον μὲ τὸν χρυσό, αὐτομάτως, θέλουν δὲν θέλουν, ὅλα τὰ νομίσματα, γιὰ νὰ ἔχουν ἀξία κι ἀναγνωρισιμότητα, πρέπει κατὰ βάσιν νὰ δεθοῦν μὲ τὸ δολλάριον, μέσῳ κάποιας ἀποδεκτῆς καὶ σαφῶς προαποφασισμένης ἰσοτιμίας.
(Ὄχι ἀπαραιτήτως ὅμως ὑπὲρ τῶν συμφερόντων τῆς κάθε χώρας!!!)

Συνέχεια →

Ὁ καλλίτερος ἀπὸ τοὺς πολιτικούς μας εἶναι γιὰ τὴν φυλακή!

Γνωρίζουν τὰ λυκόρνια τῶν τοκογλύφων-δανειστῶν πὼς οἱ πολιτικοί μας, ἰδίως αὐτοὶ ποὺ κυβερνοῦν, εἶναι ὁ καλλίτερος γιὰ τὴν φυλακὴ καὶ οἱ ὑπόλοιποι γιὰ τὸ Γουδῆ.
Καὶ τοὺς ἐκβιάζουν. Συνέχεια →

Ὁ δόλος.

Ὁ δόλος προξενεῖ καὶ τὴν δολιοφθορά, ἀλλὰ καὶ τὴν διαβολή.
Ὅμως ἡ λέξις δόλος, κατὰ τὸν Δημητράκο, σημαίνει τὸ δέλεαρ, τὸ δόλωμα πρὸς ἄγραν ἰχθύων ἤ ζῴων τῆς ξηρᾶς ἤ πτηνῶν. Ἐπίσης σημαίνει μέσον ἤ τέχνασμα ἀγρευτικόν. Ὅλα τὰ ὑπόλοιπα, ποὺ ἀφοροῦν στοὺς ἀνθώπους, λέγονται μεταφορικῶς.  (Μέσον ἤ τέχνασμα πρὸς ἐξαπάτησιν, πανουργία, κατεργαρία.) Τέλος σημαίνει τὴν ἔξιν πρὸς δολίευσιν, τὴν δολιότητα. Συνέχεια →

Ἡ ζωὴ τοῦ κάθε ἑνός μας…

Ἡ ζωὴ τοῦ κάθε ἑνός μας εἶναι ἕνας δρόμος πρὸς τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό.
Ἐξελισσόμαστε καὶ προχωροῦμε γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ χαμογελᾶμε καὶ νὰ ἀγαπᾶμε ἁγνᾶ, νὰ κυττάζουμε τὸν κόσμο μὲ περιέργεια καὶ ἐνδιαφέρον, νὰ χαιρόμαστε μὲ τὸ παραμικρό, νὰ περπατοῦμε ἀνάλαφρα καὶ ἐλεύθερα, ὅπως τότε ποὺ ἤμασταν παιδιά. Συνέχεια →

Ὁ ἐν τῇ λέξει λανθάνων ὁμηρικὸς λόγος. (Δάφνη)

Δάφνη. Νύμφη τῶν δασῶν, τὸ ἱερὸν δένδρον τοῦ θεοῦ Φοίβου Ἀπόλλωνος.

Δάφνη                         Σελὶς Ο. Λ. Πανταζίδου                        §
Δ δένδρεον                      153  
ά Ἀπόλλωνος                    86      
φ Φοίβου                        672               Συνέχεια →