Ζοῦμε σὲ μιὰ παράξενη ἐποχή, ποὺ κάποιοι πηγαίνουν στοὺς ψυχολόγους καὶ αὐτό ποὺ στὴν οὐσία θέλουν νὰ πάρουν εἶναι φιλία μὲ τὴν ὥρα καὶ πληρώνουν γι΄ αὐτό.
Ἔχει ἔλθει ἡ ὥρα νά μάθουμε πῶς νὰ κρατᾶμε ὁ ἔνας τὸ χέρι τοῦ ἄλλου καί πῶς νὰ φροντίζουμε ὁ ἔνας τὸν ἄλλο μὲ τρόπους ἀποτελεσματικούς.
Ἡ μοναξιὰ εἶναι ἡ δίψα τῆς ψυχῆς νὰ συνδεθῇ, ἡ λαχτάρα της νὰ γίνῃ κατανοητή. Συνέχεια
Ἐὰν φέρουμε τὸ μυαλό μας πίσω, περίπου 70 χρόνια, στὴν λήξη τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, θὰ θυμηθοῦμε ὅτι ὅλες οἱ εὐρωπαϊκὲς χῶρες ἄρχισαν νὰ ἐπουλώνουν τὶς πληγές των καὶ νὰ ἀκοικοδομῶνται, κυρίως μὲ ἀμερικανικὰ κεφάλαια.
Πλὴν τῆς Ἑλλάδος πού, μετὰ ἀπὸ τέσσερα χρόνια ἐφιαλτικῆς κατοχῆς, μὲ ἀνυπολόγιστες ἀπώλειες σὲ ἔμψυχο κι ἄψυχο ὑλικό, οἱ μονίμως ἄφρονες κάτοικοί της, ἀπεφάσισαν νὰ πολλαπλασιάσουν τὶς ἀπώλειες καὶ τὶς καταστροφές, ἀποδυόμενοι σὲ ἕναν ἐφιαλτικὸ ἀδελφοκτόνο διχασμὸ – πόλεμο, γιὰ ἄλλα τέσσερα χρόνια. Συνέχεια
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…
Κι ἐγὼν ἐδῶ ἐπίσης… Νὰ ἀντιπροτείνῳ, στὴν θέσιν τῶν νυκτερινῶν δελτίων εἰδήσεων, μίαν ταινία.
Βέβαια τὸ καλλίτεροαν εἶναι νὰ σβήσουμε τὶς ὀθόνες μας γενικῶς καὶ νὰ καταπιαστοῦμε ΜΟΝΟΝ μὲ αὐτὰ κι αὐτοὺς ποὺ μᾶς εὐχαριστοῦν. Συνέχεια
Μιᾶς καὶ ἔβαλε ὁ Διονύσης τὰ λόγια ἂς βάλω ἐγὼ τὴν φωτογραφία, γιὰ νὰ μὴ παρερμηνεύετε γιὰ ποιόν καραγκιόζη μιλᾶμε ..
Ἀπὸ Διονυσης Σαρακινης
«ΑΚΟΥΣΤΕ ΖΩΑ ΟΣΟΙ ΓΡΑΦΕΤΕ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ…
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΕ ΣΤΟΥ ΜΠΑΙΡΑΚΤΑΡΗ ΓΙΑ ΝΤΑΒΑΝΤΖΗΔΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΜΠΟΛΑ.
Δὲν σημαίνει πὼς θὰ μοῦ δόσης τὰ ταξίματα.
Μὰ μὴ μοῦ στερῇς τὴν ἐλπίδα.
Μὴ μὲ ὀδηγῇς στὴν ἀπελπισία.
Τᾶξε ἐσὺ κι ἐγὼ θὰ γίνω σκυλάκι, καναπέως σκυλάκι, ποὺ θὰ στέκομαι ἐμπρός σου ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ νὰ μοῦ πετάξῃς κάποιο κόκκαλο, ποὺ ὅμως ΚΑΙ ΔΕΝ θὰ μοῦ πετάξης ποτέ, ἀλλὰ καὶ θὰ …ψοφήσω ἀπὸ τὴν πείνα …χαμογελῶντας, διότι ἠ ἐλπὶς πεθαίνει πάντα τελευταία.
Ἰδίως ὄταν ἠ ΚΟΙΝΗ λογική, ἐκείνη ἠ χαμένη καὶ ἀλλοπαρμένη, ἔχει πρὸ πολλοῦ αὐτοκτονήσει. Συνέχεια
Τὴν 12η Ἰανουαρίου τοῦ 2007, ὁ Joshua Bell, ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ διάσημους, ταλαντούχους καὶ καλοπληρωμένους βιολιστὲς τῆς ἐποχῆς μας, ἔφτασε στὸν σταθμὸ L’Enfant Plaza, τοῦ μετρό της Washington.
Ἦταν ντυμένος μὲ φτηνὰ καθημερινὰ ροῦχα καὶ φοροῦσε καπέλο του baseball. Διάλεξε τὸ σημεῖο ἀπὸ τὸ ὁποῖο περνοῦσε ὁ περισσότερος κόσμος, ἔβγαλε ἀπὸ μιὰ θήκη ἕνα παλιὸ βιολί, (τὸ πολύτιμο Στραντιβάριούς του ἦταν), καὶ ἄρχισε νὰ παίζει Bach. Τὴν σκηνὴ μαγνητοσκοποῦσε μὲ κρυφὴ κάμερα ὁ δημοσιογράφος της Washington Post, Gene Weingarten. Συνέχεια
