Δυστυχῶς ὑπάρχουν κάποιοι ἄνθρωποι ποὺ θεωροῦν τὸν κόσμο σὰν ἔνα μεγάλο πρόβλημα καὶ στὰ μάτια τους εἶσαι καὶ ἐσὺ ἕνα κομμάτι αὐτοῦ τοῦ προβλήματος.
Παθιασμένοι δημιουργοὶ τῆς καταστροφολογίας, χρόνια δυστυχεῖς…
Ἡ ἀρνητικότητα εἶναι ἡ μόνη ὑπογραφὴ ποὺ μποροῦν νὰ βάλουν σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο.
Νοιώθουν ἄνετα μόνον μέσα στὴν συμφορά…
Ἡ καλὴ ἐκδοχὴ καὶ ἡ αἰσιοδοξία τοὺς βυθίζει στὴν σύγχυση.
Κάθονται στὸν μεγαλόπρεπο θρόνο τῆς γκρίνιας καὶ τῆς μουρμούρας καὶ ὅταν εἶναι δίπλα σου, κάνουν τὸ χαμόγελό σου νὰ σβήνῃ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά καταπιασθοῦμε καλλίτερα μέ κάποιον πού ἡ …τύχη του τρελλάθηκε;
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις κι ἀπόψε… Σὲ λίγο… Ὅπως κάθε βράδυ δῆλα δή…
Ἀκριβῶς ἐκείνην τὴν ὧρα ποὺ πρέπει νὰ χαλαρώσουμε ἔρχονται οἱ εἰδήσεις γιὰ νὰ μᾶς ἀναστατώσουν καὶ νὰ μᾶς κλέψουν τὰ τελευταῖα μας ἐνεργειακὰ ἀποθέματα…
Δῆλα δὴ ἔρχονται οἱ εἰδήσεις ἀκριβῶς ἐτούτην τὴν ὧρα γιὰ νὰ μᾶς κρατήσουν γιὰ ἀκόμη ἕνα βράδυ ὑποχείρια τῶν ὀρέξεων τοῦ κάθε κοσμοεξουσιαστοῦ… Συνέχεια
Διορίσου καὶ μετὰ ψήφισε!!!
Αὐτοί θά σώσουν τήν χώρα; 
Συνέχεια
Ναί, εἴμαστε καθαρὸς Ἄνθραξ!!! Ἀλλὰ σκασίλα μας!!!
Καὶ τὶ Ἄνθραξ!!! Πρώτης ποιότητος…
Ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ μποροῦν νὰ λάβουν κάθε μορφὴ τοῦ ἄνθρακος…
Ἐξαιρετικὴ ποιότης μέν, …ἀκατέργαστοι δέ! Στὸ μυαλό…
Διότι τὶς ἄλλες προϋποθέσεις τὶς διαθέτουμε… Στὸ μυαλό μας πάσχουμε… Πολύ!!!
Τόσο ποὺ μᾶλλον δὲν ἔχουμε καὶ τόσες πολλὲς ἐλπίδες γιὰ νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν κατρακύλα… Συνέχεια
Κι ὅταν φθάνουν στὴν παράδοσιν, πωλοῦν καὶ πάλι τὴν …Ἑλλάδα!!!
Στὴν ἀρχὴ γέλασα, μὲ τὴν παραπάνω φωτογραφία.
Ὅταν εἶδα βέβαια κι αὐτήν:
βούρκωσα…
Καὶ βούρκωσα διότι συνειδητοποίησα, γιὰ ἀκόμη μίαν φορά, πὼς ἐκεῖ, ἀπέναντι, ἔμειναν πολλοί… Πάρα πάρα πολλοί…
Μετὰ ὅμως ἐξοργίσθηκα. Θύμωσα…
Ὄχι μὲ τὶς φορεσιές τους… Σιγά… Οὔτε μὲ τὰ μουσικά τους ὄργανα… Τί φταῖν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι πού πασκίζουν νά ἐπιβιώσουν;
Ἄλλως τέ, πότε εἶχαν οἱ Τοῦρκοι παραδόσεις καί ἱστορία γιά νά μποροῦν νά τά ἐπιδείξουν;
Κι ἐδῶ πού τά λέμε;
Τί ἄλλο νά πωλήσουν; Ἔχουν κάτι ἄλλο;
Μὲ ἄλλο θέμα λοιπὸν ἐξοργίσθηκα… Πολὺ σοβαρότερον… Συνέχεια
Ἄρης. Ὁ θεὸς τοῦ πολέμου.
Από τα αρχαία χρόνια οι λαοί για να λύσουν τις διαφορές τους κατέφευγαν στην πιο οδυνηρή για τον άνθρωπο πράξη, τον πόλεμο. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία δεσπόζουν δυο μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις: ο δεκαετής Τρωικός πόλεμος και η Αργοναυτική εκστρατεία. Οι Έλληνες λοιπόν έπλασαν έναν θεό, τον Άρη, που προσωποποιούσε αυτή τη φρικτή μάστιγα. Ήταν πάντοτε διψασμένος για αίμα και βασικό του χαρακτηριστικό ήταν η παράλογη μανία και η έλλειψη οποιασδήποτε ευγένειας.
Ο Άρης ανήκε στη δεύτερη γενιά των Ολυμπίων. Ήταν νόμιμος γιος του Δία και της Ήρας. Η αγάπη του να προκαλεί πολέμους και καβγάδες τον έκανε αντιπαθητικό όχι μόνο στους άλλους θεούς μα και στον πατέρα του τον Δία, που δεν έχανε ευκαιρία να τον προσβάλλει και να τον αποκαλεί “αγύριστο κεφάλι”. Τη μεγαλύτερη διαμάχη είχε ο Άρης με την Αθηνά, που ήταν κι αυτή πολεμική θεά. Όμως η Παλλάδα ήταν παράλληλα και θεά της σοφίας, συνδύαζε δηλαδή τη δύναμη με την εξυπνάδα. Γι’ αυτό τις περισσότερες φορές νικούσε και ντρόπιαζε τον πολεμόχαρο θεό. Οι πιο σημαντικές συγκρούσεις ανάμεσά τους έγιναν κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου.
Όπως μας πληροφορεί ο Όμηρος, ο καβγατζής θεός είχε υποσχεθεί στη μητέρα του Ήρα και στην Αθηνά να βοηθήσει τους Έλληνες. Όμως, ξελογιασμένος από την ομορφιά της Αφροδίτης, πέρασε σε μια κρίσιμη στιγμή στην αντίπαλη παράταξη. Για αρκετό καιρό παραστεκόταν στο σημαντικότερο ήρωα των Τρώων, τον Έκτορα, ο οποίος θέριζε τα κεφάλια των Αχαιών, μια και έλειπε από το πεδίο της μάχης ο Αχιλλέας.
Η Ήρα αγανακτισμένη με το γιο της που από μικρός μονάχα προβλήματα της προκαλούσε, έτρεξε στον Δία και του ζήτησε την άδεια να διώξει τον Άρη από τη μάχη, πληγώνοντάς τον. Αυτός δέχτηκε, μια και δε συμπαθούσε καθόλου το γιο του. Αμέσως η Ήρα έστειλε την Αθηνά να τον κανονίσει όπως αυτή ήξερε. Συνέχεια
