Ὄχι βρὲ παπάρα!
Τὸ 1849, ὁ Βάγκνερ μαζὶ μὲ τὸν ἐξόριστον Μπακοῦνιν, μπουρλοτιάσανε τὴν ὑπέροχον μπαρὸκ Ὄπεραν τῆς Δρέσδης, διὰ λόγους …αἰσθητικῆς!
Καὶ δὼ ἀκόμη σκέπτεσαι, ὦ ὑπερμάλαξ, διὰ τὸ ἂν πρέπει τὸ ἐμπνευσμένον μας Πυροβολικὸν νὰ ἐπιληφθῇ τοῦ θέματος «Μέγαρο Μουσικῆς». Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μὰ ὁ ΕΟΠΥΥ ἔκλεισε…
Κι ἐνῷ ἐμεῖς ἀσχολούμεθα μὲ τὸ πῶς θὰ βάλουμε στὴν φυλακὴ τοὺς χρυσαυγίτες… Ἤ γιὰ τὸ πόσο βαθειὰ θὰ τοὺς χώσουμε…
Ἤ ἀκόμη καὶ μὲ τὸ ποιὸς θὰ πάρῃ τὸ χρίσμα γιὰ τὸν δῆμο τῶν Ἀθηναίων (ποιός ἦλθε εἴπαμε;)…
…ἡ «περίτρανος» καὶ …«λαοπρόβλητος» καὶ …«ἀντιστασιακή» μας κυβέρνησις σφράγισε τὸν ΕΟΠΥΥ.
Ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν πληρώσῃ τὰ ἔνσημά τους, τὶς εἰσφορές τους, τοὺς φόρους τους βρίσκονται σήμερα ἔξω ἀπὸ κάθε δυνατότητα περιθάλψεως…
Καταργεῖται ἡ ὅποια ἀσφάλειά τους… Ἡ ὅποια δυνατότης νοσοκομειακῆς φροντίδος…
Ὑγεία γιὰ ὁλίγους… Γιὰ τοὺς «ἔχοντες καὶ κατέχοντες» μόνον…
Δῆλα δὴ γιὰ αὐτοὺς ποὺ ἔπρεπε νὰ σαπίζουν στὶς φυλακές… Συνέχεια
Ποῦ πῆγε τό Ταῦ;
Σὲ μίαν διαδικτυακή μου ἔρευνα ἔπεσα ἐπάνω σὲ ἕνα δημοσίευμα ἐφημερίδος, ἀγνώστων λοιπῶν στοιχείων, ποὺ ὅμως ἦταν σὲ πολυτονικό.
Πολυτονικὸ σύστημα γραφῆς σὲ ἐφημερίδες σημαίνει πὼς τοὐλάχιστον μᾶς χωρίζουν δύο δεκαετίες, ἀπὸ τὴν ἔκδοσίν τους…
Ἤ σχεδὸν δύο δεκαετίες…
Ὅμως τὸ δημοσίευμα στοὺς κεντρικούς του τίτλους ἀν τὶ τοῦ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΟΥ ΤΑΥ χρησιμοποιεῖ τὸ λατινικό.
Οἱ Εὐρωπαϊκές καί κάποιες Ἀσιατικές γλῶσσες προέρχονται ἀπό τήν Ἑλληνική;
Οἱ Εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες καὶ πολλὲς ἀσιατικὲς εἶναι Ἑλληνικές.
Τὸ 1796, ὁ Willian Kones, ἔνας Ἀγγλος δικαστὴς στὴ Βεγγάλη, ἔκανε μιᾶ ὁμιλία καὶ διατύπωσε τὴν θεωρία, πὼς οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς μεσο-δυτικῆς Ἀσίας ἔχουν κοινὴ καταγωγὴ καὶ προγονικὴ γλῶσσα τὴν Σάν(σ)κριτική. Συνέχεια
Ὅταν κάτι δὲν προχωρᾷ…
Σημαίνει πὼς πρέπει νὰ τὸ ἐπανεξετάσω…
Τὸ «κάθε ἐμπόδιον γιὰ καλό», δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει νὰ ξεχνᾶμε… Συνέχεια
Τὴν ἱστορίαν γράφουν οἱ πεπαιδευμένοι.
Ψιλομπαρούφα μοῦ φαίνεται αὐτὴ ἡ κοινοτυπία «τὴν ἱστορίαν τὴν γράφουν οἱ νικηταί».
Οἱ καθ᾿ ἡμᾶς μεγαλύτεροι ἱστορικοί, Θουκυδίδης καὶ Πολύβιος ὑπῆρξαν …τελείως ἡττημένοι. Συνέχεια
