Ἄλλοι αἰσιοδοξοῦν πρὸ μιᾶς αὐγῆς (οὐχὶ ἀπαραιτήτως χρυσόχροος). Ἄλλοι, πρὸ μιᾶς τραπέζης καταστολίστου καὶ ἐμφόρτου ἐκλεκτῶν τροφῶν.
Ἄλλοι, πρὸ κλίνης θερμῆς καὶ ἁρμοδίως ἠτοιμασμένης (οὐχὶ …ἠτιμασμένης).
Ἐγώ, ὁ κακόνους, ἀγαλιῶ καὶ αἰσιοδοξῶ ἐπὶ τῇ θέᾳ ἑνὸς κρανίου νωδοῦ, ἤτοι ξεδοντιασμένου. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Οἱ φρουροὶ τοῦ ἐλάτου.
Ούτε ο πιο σουρεάλ καλλιτέχνης δεν θα μπορούσε να σκεφθεί την σκηνή του χριστουγεννιάτικου δέντρου και στην βάση του, αντί για φάτνη, να είναι μία διμοιρία των ΜΑΤ, έτσι στοιχισμένη που να μην αφήνει απροστάτευτη ούτε μία χριστουγεννιάτικη μπαλίτσα. Βλέπεις την σκηνή και θυμάσαι κάτι έλατα αιώνων που στέκαν στα βουνά της Αρκαδίας, της Εύβοιας και της Ηλείας χωρίς λαμπιόνια, χωρίς αστεράκια και χωρίς φρουρούς. Εκατομμύρια πράσινοι γίγαντες που δεν επισκεφθήκαμε ποτέ, που δεν απειλήθηκαν ποτέ από άγνωστους αλλά έγιναν το μεγαλύτερο πυροτέχνημα από τους γνωστούς. Συνέχεια
Εὔχομαι…
Ἐπειδή ὅλοι εὔχονται σέ φίλους κι ἀγαπημένους … λέω νά ἀλλάξω λίγο τήν θεματολογία !!
Εὔχομαι τά χειρότερα σέ ὅσους μᾶς ἔχουν βλάψει, ἐμᾶς καί τήν πατρίδα μας ….
– Νά μήν μποροῦν νά φᾶνε ΟΥΤΕ μία μπουκιά ἥρεμα …
– Νά δοῦν τά πάντα !!! ὅ,τι ἀγαποῦν νά ἐξαϋλώνονται (μέ πρώτους καί καλλίτερους τούς τραπεζικούς τους λογαριασμούς).
– Νά ἀποχαιρετήσουν διά παντός ὄλους ὅσους ἀγαποῦν ἤ ἔχουν ἀγαπήσει (ἄν ὑποθέσουμε ὅτι μποροῦν νά ἀγαπήσουν) …. Συνέχεια
Εἶμαι καλὰ διότι τὸ θέλω ἐγώ!
Εἶμαι καλά, διότι εἶμαι ζωντανή!
Εἶμαι καλά, διότι καὶ σήμερα ὁ Ἥλιος μοῦ χαμογελᾶ, ἄν καὶ κάπως ντροπαλά…
Ἔχω τὰ χρώματα ἀπὸ τὰ φυτά… Τὸ ἄρωμά τους…
Ἔχω τὸν ἦχο τῆς θαλάσσης… Τὴν μυρωδιά της…
Ἔχω τὰ βουνά… Τὸν ἄνεμο… Τὸ νερό… Καὶ εἶναι ὅλα δικά μου… Ὅλα… Εἶναι ἐκεῖ καὶ μὲ περιμένουν νὰ τὰ γευθῶ… Νὰ τὰ ἀπολαύσω… Νὰ μοιραστῶ τὴν ὀμορφιά τους… Συνέχεια
Ἡμέρα μνήμης καὶ τιμῆς τοῦ Ἀπολλωνίου Τυανέως.
1η τοῦ ἔτους: Ἡμέρα μνήμης καὶ τιμῆς τοῦ Θεοχρήστου Διδασκάλου Ἀπολλωνίου Τυανέως.
Χαίρετε κι ἀγαλλιάσθε, ὤ φίλοι Ὀλυμπισταί!
Σήμερα, τὴν 1ην τοῦ μηνὸς Μακεδόνων Δαδιφορίου («Ἰανουαρίου»), ἐστὶ ἡμέρα μνήμης τοῦ, ἀπὸ τὴν Πυθίαν τῶν Δλεφῶν κληθέντος ὡς Θεοχρήστου, Διδασκάλου τοῦ Γένους, Ἀπολλωνίου τοῦ Τυανέως. Ἀποβάλλωμεν πάσαν ἀναφορὰν ακτὰ τὴν ἡμέραν ταὔτην εἰς ἀλλότρια, ξένα πρὸς τὴν Ἐθνική μας παράδοσιν πρόσωπα. Συνέχεια
Ἡ γέννησις τοῦ Διονύσου.
Ὁ Διόνυσος ἀπεκαλεῖτο «σωτήρ» καὶ θεῖον «βρέφος», τὸ ὁποῖο γεννήθηκε ἀπὸ τὴν παρθένο Σέμελη.
Ἤταν ὁ καλὸς «Ποιμήν», τοῦ ὁποίου οἱ ἱερεῖς κρατοῦν τὴν ποιμενικὴ ῥάβδο, ὅπως συνέβαινε καὶ μὲ τὸν Ὄσιρη. Συνέχεια