«Περίεργα» πράγματα μὲ τοὺς Ἰνδιάνους.

Μᾶς διδάσκουν στὸ σχολεῖο ὅτι οἱ Ἰνδιάνοι δὲν εἶχαν ἐφεύρει τὸν τροχό.
Τὸν ἔφεραν οἱ Ἰσπανοί…
Ἐξάλλου δὲν ὑπῆρχαν δρόμοι.
Ἀκόμη καὶ τώρα, στὶς «καουμπόικες» ταινίες δείχνουν τοὺς Ἰνδιάνους νὰ κουβαλοῦν πράγματα μὲ τὰ ἄλογα, ἀλλὰ σέρνοντας ἐπάνω σὲ δύο ξύλα, ἀντὶ γιὰ τροχούς.
Περίεργο ὅμως γιὰ τοὺς ἀρχαιολόγους εἶναι τὸ ὅτι σὲ ἀπομεμακρυσμένες περιοχὲς ἀπὸ τὴν θάλασσα, οἱ Ἰνδιάνοι ἔτρωγαν ψάρια, (ὄχι παστωμένα, ἀλλὰ φρέσκα).
Ἄλλο περίεργο εἶναι τὰ κάτω παιχνίδια, ποὺ ἔχουν τροχούς.
Συνέχεια →

Ἡ κάθε πράξις εἶναι παράθυρο γιὰ νὰ δοῦμε τὸν κόσμο ἀλλὰ καὶ τὸν ἑαυτόν μας.

 Μιλάω μὲ πολλοὺς ἀνθρώπους ποὺ εἰσπράττουν πλήρη ἀπαξίωση μέσα στὶς ἐρωτικες τους σχέσεις καὶ ἀναρωτιούνται: Τί ( τοῦ, τῆς ) συμβαίνει; Ποιό εἶναι τό πρόβλημά του; Καὶ προσπαθοὺν νὰ δικαιολογήσουν τὸν ἄλλον,  μὲ παρὰ πολλοὺς τρόπους, ἀναλύοντας τὰ παιδικά του χρόνια καὶ σκάβοντας βαθειὰ μέσα στὸ ὑποσυνείδητό του…

Ὑπάρχουν κάποιες ἀλήθειές ποὺ εἶναι τόσο φανερές, ἀλλὰ τοὺς γυρνᾶμε τὴν πλάτη, παρόλο πουὺ πάντα λέμε ὅτι θέλουμε τὴν ἀλήθεια… Συνέχεια →

Ἀντι-εἰδήσεις 24 Νοεμβρίου 2013.

Ἕνα γρήγορο σταχυολόγημα εἰδήσεων, μήπως καὶ δοῦμε πιὸ …ἀποστασιοποιημένα τὸν κόσμο μας!!!

παρ’ ὁλίγον …πολιτική!!!

  • Δὲν θὰ βγοῦμε ποτὲ ἀπὸ τὸ εὐρώ…
    Δήλωσε τὸ Ἀντωνάκι…
    Κι ἄλλα πολλὰ ἐδήλωσε, ἀλλὰ τέλος πάντων, τὰ παιδεία παίζει…
    Θέλει νὰ μᾶς κάνῃ νὰ πιστέψουμε πὼς καλὰ κρατεῖ…
    …κι ὄχι πὼς παραπατεῖ…
  • Ὁριακὸ προβάδισμα ὁ τΣΥΡΙΖΑ. Συνέχεια →

Ἀν τί τῶν εἰδήσεων νά προτείνω τήν …Τσικίτα;

Γιὰ νὰ μὴν ἐπαναλαμβάνομαι, ποὺ ἐπαναλαμβάνομαι, ἔχω ἀποφασίσῃ νὰ μὴν ἐπιτρέψω στὴν κατάθλιψι νὰ μὲ καταβάλῃ.
Εἶμαι πολὺ πιὸ σημαντικὴ ἐγώ, ὅπως καὶ κάθε ἄλλος Ἕλλην, ἀπὸ τὸν κάθε κουδουνισμένο ποὺ πασχίζει νὰ μοῦ χαλάσῃ τὴν διάθεσι καὶ τὴν ζωή. Ἡ ζωή μου μοῦ ἀνήκει καὶ εἶναι ἡ μοναδική μου πραγματικὴ περιουσία…
Ἄρα θὰ τὴν διαχειρίζομαι ὅπως ἐγὼ κρίνω καλλίτερα… Συνέχεια →

Ἀνύπαρκτος ἡ γονιδιακή σχέσις Ἀλβανῶν Ἰλλυριῶν;

Ἡ ἱστορία καταγράφει πὼς στὴν συγκεκριμένη περιοχὴ τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου διέμεναν οἱ Ἰλλυριοί. Οἱ Ἰλλυριοὶ ὅμως ἦσαν συγγενεῖς τῶν Ἑλλήνων. Τὸ ἐὰν ὅμως οἱ Ἰλλυριοὶ εἶναι καὶ οἱ σημερινοὶ Ἀλβανοί, εἶναι ἄλλο ζήτημα. Ὅπως ἐπίσης εἶναι ἄλλο ζήτημα τὸ ὅτι ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς χερσονήσου πασχίζουν μὲ κάθε τρόπο νὰ συνδέσουν τὴν ἱστορία τους μὲ τὴν Ἑλλάδα.
Φυσικά, πάντα βάσει ἱστορικῶν δεδομένων, τὸ ὄνομα τῆς Ἀλβανίας, τῶν Ἀλβανῶν καὶ τῶν Ἀρβανιτῶν ἐπίσης ἔχουν τὶς ἑλληνικές τους ῥίζες κάπου στὰ βάθη τῶν αἰώνων… Συνέχεια →

Τὸ σπίτι τοῦ παπποῦ μου…

Γεννήθηκα καὶ μεγάλωσα σ’ ἕνα ἀκριτικὸ χωριό, στὸν Ἕβρο. Τὸ Ἀσημένιο.
Οἱ παπποῦδες μας ἦλθαν πρόσφυγες ἀπὸ Πέρα, μ’ ἐκείνη τὴν ἀνταλλαγὴ πληθυσμῶν τὸ 1922. Οἱ περισσότεροι βολεύτηκαν σὲ κάτι πλινθόκτιστα σπίτια, γιατί νόμισαν πὼς ὁ ξεριζωμὸς ἦταν προσωρινός. Γιατί πίστευαν πὼς κάποτε θὰ ἐπέστρεφαν στὰ σπίτια τους, στὰ χωράφια τους, στὴν γῆ τους, σὲ μία ζωὴ ποὺ διεκόπη ἀπότομα. Κάποιοι μάλιστα οὔτε τὰ ὑπάρχοντά τους δὲν πῆραν. Τόσο βέβαιοι ἦταν γιὰ τὴν ἐπιστροφή. Ὅμως, ποτὲ ὁ ξεριζωμὸς δὲν εἶναι προσωρινός. Εἶναι μόνιμος, πανάθεμά τον….
Ἐκεῖνα τὰ πλινθόκτιστα σπίτια, ἄρχισαν νὰ τὰ γκρεμίζουν ἐκεῖ, στὶς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ ’60. Νὰ κτίζουν νέα, πιὸ ἄνετα καὶ εὑρύχωρα. Μὲ πέτρες καὶ τούβλα καὶ «πλάκες» ἀπό μπετόν. Συνέχεια →