Πῶς θά τούς κάνω νά μέ ἀκολουθήσουν;

Ἐγὼ δὲν εἶμαι πρόβατο! Ὅποιος αἰσθάνεται πρόβατο ἢ τσοπάνης, νὰ πάῃ στὸ μαντρί του!

Ἔλαβα πρὸ ἡμερῶν ἕνα μήνυμα ἀπὸ κάποιον γνωστό μου, ποὺ ἐπαρουσίαζε κάποια πρόσωπα, τὰ ὁποῖα πασκίζουν νὰ δημιουργήσουν κάποιο ῥεῦμα πολιτικό καὶ νὰ ἐλέγξουν μὲ τὸν τρόπο τους μερίδα τοῦ πληθυσμοῦ. Τὸ σχόλιον τοῦ γνωστοῦ μου: «πῶς θά τούς κάνουμε νά ἔλθουν μαζύ μας;»

Συνέχεια →

Τὸ καθῆκον ἔγινε ἄγνωστος λέξις.

Ἀκούω ὅτι τὸ μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα τῶν νέων μας εἶναι ἡ ἀνεργία.

 Διαφωνῶ. Ἐδῶ καὶ τριάντα χρόνια εἶναι ἡ … ἐργασία. Ὁ νέος δὲ φοβᾶται τὴν ἀναδουλειά, φοβᾶται τὴ δουλειά. Μιὰ οἰκογενειακὴ ἀντίληψη, ὅτι δουλειὰ εἶναι ὅ,τι δὲν λερώνει, ἐπεκτάθηκε καὶ στὸ νέο-σουσουδιστικὸ σχολεῖο μὲ εὐθύνη τῶν κομμάτων, ποὺ γιὰ λόγους ψηφοθηρίας ἀπεδύθησαν σὲ μιὰ χυδαία πολιτικὴ παιδοκολακείας, ἡ ὁποία μετὰ τὴ δικτατορία ἐξέθρεψε καὶ διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων» … παιδιῶν δηλαδὴ ποὺ δὲν μποροῦν νὰ χρησιμοποιήσουν τὰ χέρια τους -πέρα ἀπὸ τὴ μούντζα- γιὰ καμιὰ ἐργασία ἀπὸ αὐτὲς ποὺ ὀνομάζονται
χειρωνακτικές, ἐπειδή -τάχα- εἶναι ταπεινωτικές.   Κι ἂς βρίσκεται μέσα στὴ λέξη «χειρῶναξ», σὰν δεύτερο συνθετικὸ τὸ «ἄναξ» ποὺ κάνει τὸν δουλευτή, τὸν ἄνακτα χειρῶν, βασιλιᾶ στὸ χῶρο του, βασιλιᾶ στὸ σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη ἄλλοτε ἱερὴ ποὺ ποδοπατήθηκε κι αὐτὴ μὲς στὴν ἀσυναρτησία μιᾶς πολιτικῆς ποὺ ἔδειχνε ἀριστερὰ καὶ πήγαινε δεξιὰ καὶ τούμπαλιν. Γι’ αὐτὸ τουμπάραμε… Συνέχεια →

Οἱ Ἕλληνες ἔφθασαν στήν χώρα τῶν Ἴνκας;

Ὅταν πρῶτο-ἐδιάβασα τὰ βιβλία τοῦ Ματίεβιτς καὶ τῆς Μέρτζ, καθῶς ἐπίσης καὶ τὰ συμπεράσματα τοῦ Ζίγκφριντ Πετρίδου, συνειδητοποίησα πὼς αὐτὰ ποὺ γνωρίζουμε γιὰ τὴν συμβατικὴ ἱστορία εἶναι κολοκύθια μὲ ῥίγανη!
Ἡ πραγματικότης, αὐτὰ δῆλα δὴ ποὺ συνέβησαν κι ὄχι αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε πὼς συνέβησαν, εἶναι τελείως διαφορετικὴ καὶ σαφῶς δὲν ἔχει καμμίαν σχέσι μὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ διαβάζουμε στὰ διάφορα βιβλία καὶ διδασκόμεθα στὰ σχολεῖα μας.
Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ μάθουμε ἱστορία κι ὄχι νὰ παπαγαλίζουμε κρατοῦσες ἀποψεις, ὀφείλουμε νὰ «πέσουμε μὲ τὰ μοῦτρα» στὶς ἐλάχιστες διασωθεῖσες πηγές, νὰ κρατᾶμε διαρκῶς σημειώσεις καὶ νὰ συγκρίνουμε πληροφορίες, ἀκόμη κι ὅταν φαίνονται ἄσχετες μεταξύ τους. 
Συνέχεια →

Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς φθάνῃ στὴν Ἰθάκη…

Ἐνδιαφέρουσα ὀπτική, ἐὰν ἐξαιρέσουμε φυσικὰ τὰ μὴ ὅμοια στοιχεῖα.
Ἡ Ὀδύσσεια ἀναφέρεται σὲ πρόσωπα κι ὄχι σὲ ὁμάδες.
Ἡ μνηστηροφονία εἶναι σαφῶς μία καλὴ εὐκαιρία νὰ  συνειδητοποιήσουμε πὼς ὁ ἔνας, ἐπεὶ δὴ ἐκπροσωπεῖ τὸ Δίκαιον καὶ τὸ Ἠθικόν, δύναται νὰ ἐπιτύχῃ τὰ «παράλογα»!
Κι ἐὰν σήμερα φαντάζῃ παράλογον τὸ γεγονὸς τῆς ἀνατροπῆς τῶν κρατούντων, τότε καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἀνατρέξουμε καὶ στὸ σπήλαιον τοῦ Κύκλωπος Πολυφήμου, πρὸ κειμένου νὰ δοῦμε κάτι ἀκόμη πιὸ …παράλογον!

Συνέχεια →

Χόρευε «ἀρκούδα»…

Χόρευε «ἀρκούδα»...1«Διότι φαΐ δὲν ἔχει…
Χόρευε ἀρκούδα ὄμορφα… Χόρευε ὅπως σοῦ βαρῶ τὸ ντέφι…
Χόρευε διότι ἐὰν δὲν χορεύῃς θὰ μείνῃς νηστική…. 

Πονάει ἡ πείνα ἀρκούδα… Πονάει….»
Συνέχεια →

Μουσικὴ ἀπὸ τὰ …σκουπίδια!

 

Ἡ φτώχεια, καὶ ἰδίως ἡ φτώχεια στὴν Παραγουάη, καθῶς καὶ στὶς περισσότερες χῶρες τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς, εἶναι κάτι δεδομένον. 
Αὐτὸ ποὺ δὲν εἶναι δεδομένον εἶναι τὸ πῶς θὰ ἀντιδράσουν οἱ ἑκάστοτε πληθυσμοί.
Σήμερα λοιπὸν θὰ σᾶς παρουσιάσω μίαν πρωτότυπο ὀρχήστρα τῆς ὁποίας τὰ ὄργανα εἶναι βγαλμένα μέσα ἀπὸ τὰ σκουπίδια!!!

Συνέχεια →