Πῶς μποροῦμε νά διδάξουμε κάτι ἐάν πρωτίστως δέν ἔχουμε σέ αὐτό μαθητεύση ἀφοσιωμένοι;
Πῶς μποροῦμε νά μεταδώσουμε μίαν πληροφορία ἐάν δέν τήν κατέχουμε;
Πῶς μποροῦμε τελικῶς νά ζητήσουμε ἀπό ἄλλους νά μᾶς ἀκούσουν ἐάν δέν ἔχουμε μάθη νά ἀκοῦμε; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Τὸ ἄ-γενον γένος! (ἀναδημοσίευσις)
Τὸ Εὐρωπαϊκὸν Κοινοβούλιον ἐψήφισε προσφάτως μίαν, ἐκ μὲν πρώτης ὄψεως παρανοϊκή, οὐσίᾳ δὲ σημαντικοτάτη θέσι. Τὸ γεννώμενον παιδὶ δὲν θὰ πρέπη νὰ δηλώνεται ὡς ἄῤῥεν ἢ θῆλυ, ἀλλὰ ὡς τέκνον, μέχρις ὅτου τὸ τέκνον νὰ ἀποφανθῇ σὲ ποῖον φύλον θὰ ἀνήκη. Ἡ πολιτεία μάλιστα θὰ πρέπη νὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ ἐπεμβαίνῃ χειρουργικῶς στὴν ἐπιλογὴ φύλου, ἐὰν αὐτὸ ἀπαιτεῖται. Ἀναμφιβόλως αὐτὸ ἀνατρέπει μίαν θέσιν χιλιάδων ἐτῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ γένος καθῳρίζετο ἀπὸ τὴν φύσιν. Καί, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, εἶναι ἐτοῦτον ἐκφυλισμένος ἐπιλογή, ἀποκύημα ἐκφυλισμένων νοῶν;
Οὐδαμῶς ἤθελον ἀπαντήσει, μὰ οὔτε γέννημα συνωμοσιῶν κατὰ τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους ἤθελον ὡσαύτως ἰσχυρισθῇ. Συνέχεια
Γιατὶ ΠΡΕΠΕΙ (ἐπὶ τέλους) νὰ σταθῶ στὰ ΔΙΚΑ μου πόδια!!!
Ὅ,τι κι ἐὰν ἔλθῃ…
Ὅσα δύσκολα ἤ πολὺ δύσκολα…
Ὅσα μικρὰ ἤ μικρότερα…
Ὅσοι προοδότες ἤ ἀκόμη μεγαλύτεροι προδότες…
Ἐγὼ πρέπει νὰ εὕρω τὸν τρόπο καὶ νὰ σταθῶ στὰ δικά μου πόδια!!! Συνέχεια
Ὑπάρχουν «ἐσωγήϊνοι»; (ἀναδημοσίευσις)
Τὸν Μάιο τοῦ 1976 μία ὁμαδα ἐθελοντῶν φοιτητῶν, τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Τσεχοσλοβακίας, ἀπεφάσισαν νὰ μείνουν γιὰ ἕξι μῆνες σὲ ἕνα σπήλαιον.
Ἐπαφὴ εἶχαν μὲ τὸ τηλέφωνο καὶ μέσα στὸ σπήλαιον εἶχαν λίγο φῶς.
Ἤθελαν οἱ Τσεχοσλοβάκοι ἐπιστήμονες νὰ μάθουμε γιὰ τὸ πόσο ἐπηρεάζεται σὲ ἕνα ἄτομο ὁ κιρκαδικός του ῥυθμός (βιολογικὸ ῥολόι).
Χρέος μας τὸ «εἶναι καλό»!!!
Τὸ «μοῦ ἀρέσει» εἶναι δικαίωμα.
Συνέχεια
Ὥρα μας νὰ «κλείνουμε» τὶς ἐκκρεμότητές μας
Γιατί τώρα; Ἐντός τοῦ θέρους μπορεῖ κάποιος νά καταπιασθῇ μέ τό νά ἐπιλύῃ χρονίζουσες ὑποθέσεις του; Καί γιατί νά μήν τόν ἀναβάλη γιά τό φθινόπωρο, πού θά ἔχει περισσότερες δροσιές;
Ἡ λαϊκὴ σοφία μᾶς ἔχει πρὸ πολλοῦ διδάξη πὼς δὲν πρέπει νὰ ἀφήνουμε γιὰ αὔριο, ὄλα αὐτὰ ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε σήμερα.
Ἀφ΄ ἐνὸς λοιπὸν διότι ἀθάνατοι δὲν εἴμαστε καί, ἀφ΄ ἐτέρου διότι εἶναι πλέον ἡ ὤρα μας γιὰ νὰ ἀποφασίσουμε τὸ ποιά, γιὰ ἐμᾶς, εἶναι τὰ χρήσιμα καὶ τὰ σημαντικά…
Ἡ ἐπίλυσις ἐκκρεμοτήτων, οὔτως ἢ ἄλλως, θὰ μᾶς βοηθήση νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ περιττὰ βάρη, τὰ ἄγχη καὶ τὶς ἀσάφειες, ἐνᾦ θὰ μᾶς βοηθήση νὰ αἰσθανθοῦμε ἱκανότεροι καὶ δυνατότεροι, δὲ ὅλους τοὺς τομεῖς τῆς ζωῆς μας.
