Φίλε, ὅλα στὸ χέρι μου (καὶ σου) εἶναι…

Αὐτὸ ποὺ ζητοῦν πλέον οἱ κάτοικοι τῶν νήσων μας, μὰ καὶ οἱ δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ ἐκπρόσωποί τους, εἶναι ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν νήσων. Ὅμως…
Αὐτὸ τὸ «ὅμως» δὲν περιλαμβάνει τὸ κλείσιμο τῶν συνόρων καὶ τὴν ἀνακοπή/περιορισμό/διακοπὴ τῆς εἰσβολῆς.

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν λοιπόν, στὴν Κῶ, κάτοικοι ἀντέδρασαν σὲ μίαν νέα εἰσβολή, ἐπιτυγχάνοντας νὰ ἐκδιωχθῇ δουλεμπορικὸ σκάφος καὶ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἀποβίβασις νέων …«ἐπενδυτῶν».
Νομίζω πὼς τελικῶς αὐτοὶ ἔπραξαν τὸ πλέον ἀναγκαῖον κι αὐτονόητον, ἀλλὰ πάλι ὑπὸ ὅρους…
Συνέχεια →

Διαφωτιζμὸς ἐκ Γερμανίας

Ὅταν ζοῦσα στὸ Βερολίνο, σὲ ἕνα μπλὸκ μὲ ἐσωτερικὴ αὐλὴ καὶ μὲ διαλογὴ σκουπιδιῶν, παραξενευόμουν κάθε φορὰ ποὺ κατέβαζα τὰ σκουπίδια ὅταν ἔκαναν τὴν ἐμφάνισή τους στὰ παράθυρα οἱ καλλίτεροι σταζίτες καὶ Γκεστάπιτες.
Ἀπόρησα καὶ ἠρώτησα φίλο Ἕλληνα παλαιὸ «Βερολινέζο» γιὰ τὸ τί «παίζει»…
Μοῦ εἶπε ὅτι σὰν ξένος στὴν «πολυκατοικία» οἱ γείτονες «ἤλεγχαν» ἐὰν κάνω σωστὰ τὴν ἀνακύκλωση.
Ἐκνευρίσθηκα τὰ μάλα.

Καθὼς οἱ μῆνες περνοῦσαν μάθαινα καὶ ἀλλὰ περὶ τῆς διαφωτιζμένης γερμανικῆς κοινωνίας.
Ἔμαθα λόγου χάριν, ὅτι Ἕλληνες φοιτητὲς τὴν δεκαετία τοῦ ’60 καὶ τοῦ ’70, ὅταν εἶχαν ραδιοφωνάκι γιὰ νὰ ἀκοῦν κάποιαν εἴδηση στὰ βραχέα ἀπὸ Ἑλλάδα, καταγγέλλοντο ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὶς φιλενάδες τους τὶς Γερμανίδες ἐπειδὴ δὲν τὸ εἶχαν «δεδηλωμένο» γιὰ νὰ πληρώσουν τὸ τέλος (οἱ Γερμανοὶ ἔχουν ἀνακαλύψη πολλὰ τέλη καὶ φόρους).
Συνέχεια →

Δὲν γίνεται μία προβοκατόρικη ἐνέργεια νὰ κατευνάσῃ τὴν σωρευμένη ὀργὴ

Τύποι μὲ μαῦρες κουκοῦλες, ἐχάραξαν μὲ μαχαίρι τὸ πρόσωπο μικροῦ Ἰρανοῦ. 

Δὲν εἶναι ἁπλᾶ ἄνανδρο. Εἶναι ἀπάνθρωπο καὶ μόνον κάποιο ἄλλο εἶδος,ἐκτὸς ζωϊκοῦ βασιλείου καὶ ἀνθρώπων, μπορεῖ νὰ κάνῃ τέτοια πράξη.
Συνέχεια →

Θεωροῦσε πώς εἶναι …ἄτρωτος ὁ γεωργιάδης;

Ὁ ἀμετροεπὴς Γεωργιάδης θεωροῦσε, ὅτι ὅλους ἐμᾶς ποὺ τὸν στηρίξαμε τὸ 2016 μᾶς εἶχε στὴν τσέπη του.
Θεωροῦσε ἐπίσης, ὅτι ἂν καὶ εἴμαστε βόηδια, δὲν θὰ παίρναμε κάποια στιγμὴ «πρέφα» τὸ γεγονὸς ὅτι ὑπῆρξε «λαγὸς» τοῦ Κυριάκου.

Συνέχεια →

Ὡραῖο …«σανὸ» καταπίνουμε ἀμάσσητο!!!

Δὲν εἶναι πολλὲς ἡμέρες ποὺ μία μητέρα μοῦ ἐξεμυστηρεύετο πὼς τὸ παιδί της, ἂν καὶ εἶχε ἀποδεδειγμένως, μὲ μεγάλη προσπάθεια, ἐπιτύχη νὰ ἔλθῃ πρῶτο στὰ γραπτὰ καὶ στὰ προφορικὰ τῆς τάξεώς του, πρὸ κειμένου νὰ κρατήσῃ τὴν σημαία τὴν 28η Ὀκτωβρίου, ἐν τούτοις στὰ …«σημεῖα» ἦλθε δεύτερο καὶ κατέλαβε τὴν πρωτιὰ ἕνα ἀλβανόπαιδον. Τὸ ἄδικον τῆς ὑποθέσεως συνίσταται στὸ ἐξῆς: τὸ ἀλβανόπαιδον οὐδέποτε ἐξητάσθη γραπτῶς καὶ προφορικῶς σὲ μαθήματα γλώσσης (νέα κι ἀρχαία ἑλληνικά, ἐκθέσεως, ἱστορίας καὶ ξένων γλωσσῶν). Στὶς δὲ τελικὲς (γραπτὲς) ἐξετάσεις τῆς σχολικῆς χρονιᾶς ὅπου τὸ ἐν λόγῳ ἀλβανοπαιδάκι συμμετεῖχε εἶχε δίπλα του καὶ τὸν …γυμναστὴ τοῦ σχολείου γιὰ νὰ τοῦ ὑπαγορεύῃ τὶς ἀπαντήσεις.
Συνέχεια →

Ψιλὰ γράμματα ἕνας κακοποιημένος παπποῦς

Καὶ βέβαια τὴν εἴδηση τοῦ παπποῦ ποὺ ἐκτυπήθη ἀπὸ ἀλλοδαπὸ στὶς 12:30 τὸ μεσημέρι ἐχθὲς ἐπὶ τῆς Ἰουλιανοῦ καὶ Γ’ Σεπτεμβρίου γωνία, δὲν τὴν ἔπαιξε κάποιο κανάλι.

Ἐὰν στὴν θέση τοῦ παπποῦ ἦταν ὁ ἀλλοδαπός, θὰ εἶχαν πλακώση ὅλα τὰ κανάλια. Συνέχεια →