Χαίρονται ὅμως ἀκόμη οἱ δουλέμποροι…

…λόγῳ …«ἀνθρωπιζμοῦ», βεβαίως βεβαίως!!!
Κι ἀπὸ κοντὰ σπεύδουν τὰ κουδουνισμένα νὰ τοὺς ἐνισχύουν, μὲ ὅλα τὰ μέσα.
Τὰ ἑκατομμύρια ῥέουν πρὸς τὴν χώρα, ἀλλὰ οὐχὶ γιὰ ὑποδομὲς τῆς χώρας, παρὰ μόνον γιὰ ὑποδομὲς (λέει) τῶν …«προσφύγων» λέει!!!
Γιὰ ἀρχὴ (πρὸ περίπου δύο ἐτῶν τὸ παρακάτω) ἐστάλησαν 861 ἑκατομμύρια, ἔτσι… γιὰ νὰ μὴν ὑπάρχουν παραπονούμενοι λέμε…
Μὲ τὸ «καλημέρα» καλὲ γιὰ νὰ ἀνοίξῃ ἡ ὄρεξις…
(Οἱ κοκκινίλες δικές μου.)

Συνέχεια →

Χορτάσαμε ἀπὸ ἀτιμώρητα …φασιστερίστικα ἐγκλήματα!!!

Ἐπειδὴ ἔτσι τοὺς ἀρέσει, ἀντὶ μνημοσύνου, καῖν Πειραιᾶ, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ἀγρίνιο, Ἀθήνα!!!
Γιατί εἶναι οὔγκανοι καὶ πρέπει νὰ μᾶς τὸ θυμήζουν!!!
Κι ἐὰν σκοτώσουν κάποιον ἀθῶο στὸ πέρασμά τους, θὰ θεωρεῖται παράπλευρος ἀπώλεια!!!
Συνέχεια →

Φύλαξις πρεσβειῶν ἀπό ποίους;

Ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἐπιθέσεως τοῦ Τραμπούκωνα στὴν πρεσβεία τοῦ Ἰρᾶν θέλω νὰ κάνω μίαν ἐρώτηση ἐπειδὴ τὸ ἀγνοῶ.

Τίς πρεσβεῖες τίς φυλάττουν ἀστυνομικοί τῶν κρατῶν, ἐντὸς τῶν ὁποίων εὑρίσκονται, ἤ στρατιῶτες-ἀστυνομικοί τῶν ἰδίων τῶν πρεσβειῶν (καθ’ ὅσον θεωρεῖται κρατικὸ ἔδαφος τῆς πρεσβείας.); Συνέχεια →

Ὑπάρχει ἐλπίς σωτηρίας γιά αὐτήν τήν χώρα;

Χμμμ… Ἐρώτημα ποὺ ἔχει σαφεῖς ἀπαντήσεις πλέον, ἀλλὰ ποὺ οὐδεὶς θέλει (ἢ καὶ τολμᾶ) νὰ τὸ ἀπαντήσῃ, πολῷ δὲ μᾶλλον νὰ τὸ παραδεχθῇ.

Ὄχι φίλοι μου, δὲν ὑπάρχει ἐλπίς…
Καί, μεταξύ μας (ἐὰν εἶναι κάτι τέτοιο δυνατόν), καλὰ κάνει καὶ δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς σωτηρίας τοῦ μορφώματος, ποὺ καταχρηστικῶς ἀπεκλήθη Ἐλλάς, μολύνοντας κάθε τὶ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ ποὺ σημαίνουν (στὴν πραγματικότητα) Ἑλλάς.

Καί, ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, γιά ποιόν λόγο νά ὑπάρχῃ ἐλπίς;
Τί θέλουμε κι ἐλπίζουμε νά σωθῇ πλέον;
Μήπως τό κράτος τῶν σαπροφύτων, τῶν ἀνθελλήνων, τῆς ἁρπακτῆς, τῆς ἀποσιωπήσεως, τῆς ἀλληλο-καλύψεως καί τῆς ῥεμούλας;

Συνέχεια →

Θεότης ἀρχέγονος ὁ Φιλόσοφος Ἔρως

Πολυθεΐα καὶ φιλοσοφία
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο «πολυθεΐα καὶ φιλοσοφία» τῆς Οὐρανίας Τουτουντζῆ καὶ τοῦ Μαρίου Βερέττα.

Ὁ Παναγῆς Λεκατσᾶς, στὶς σημειώσεις του ἐπάνω στὴν θεογονία τοῦ Ἡσιόδου, μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ὁ Ἔρως δὲν εἶναι ἁπλῶς ὁ παιχνιδιάρης υἱὸς τῆς Ἀφροδίτης καὶ τοῦ Ἄρεως ἀλλὰ μία ἀρχέγονη θεότης τὴν ὁποία οἱ Θεσπιεῖς ἐλάτρευαν ἀπὸ τοὺς παναρχαίους χρόνου,ς ἐφ’ ὅσον στὸ πρόσωπό Του ἀνεγνώριζαν τὸ στοιχεῖο τῆς πρωταρχικῆς γενεσιουργοῦ Αἰτίας. Συνέχεια →