Θυμήθηκα τὸ …«ἀκραῖον» παράδειγμα τοῦ Γεωργίου Καστριώτου, ποὺ ἐν μέσῳ ἀπολύτου ὀθωμανοκρατίας, σὲ μίαν περίοδο ποὺ κάθε τὶ βυζαντινὸ ὑποτάσσετο στὸ σπαθὶ τοῦ ἰσλάμ, ἕνας, μόνος, μὲ πολλὲς μάχες, θυσίες, ἀγῶνες ἐπέτυχε, καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ζωῆς του, ὄχι μόνον νὰ διατηρῇ τὴν Ἐλευθερία του, ἀλλὰ νὰ ἐπιτύχῃ ἐπὶ πλέον τὴν ἀπελευθέρωσιν πολλῶν ἀκόμη γύρω του. Τὴν στιγμὴ δῆλα δὴ ποὺ τὸ «διαμάντι» τῆς Ῥωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας γονάτιζε, ὁ Καστριώτης καὶ οἱ Ἠπειρῶτες σύντροφοί του, πατοῦσαν γερὰ στὰ θεμέλια τῆς δομήσεως ἑνὸς ἐλευθέρου κράτους, ἀπολύτως ἐλεγχομένου ἀπὸ τοὺς ἰδίους, ποὺ ἔως τὸ πέρας τῆς ὀθωμανικῆς ἐπικρατείας στὴν Χερσόνησο τοῦ Αἵμου, ἐκτὸς ἀπὸ κατάλοιπα ἐπαναστατικότητος, ἔφησε ἐπίσης σὰν κληροδότημα στοὺς ἐκεῖ λαοὺς τὴν γνώσιν τοῦ τὶ σημαίνει νὰ εἶσαι ἐλεύθερος, τῶν τιμημάτων ποὺ πρέπει κάθε στιγμὴ νὰ πληρώνῃς και τῶν διαρκῶν ἀγώνων ποὺ παύουν μόνον μὲ τὸ πέρας τοῦ βίου.
Εἶναι δὲ ἀξιοσημείωτον πὼς ἀκόμη καὶ ἐπὶ Ἀλῆ πασσᾶ, μίαν περίοδον ἀπολύτου τρομοκρατίας καὶ τέλματος, γιὰ τοὺς πληθυσμούς, κυρίως, τῆς Ἠπείρου, ἀπῃτήθησαν κάθε λογῆς δόλοι καὶ ἀτιμίες, γιὰ νὰ καμφθοῦν καὶ νὰ ὑποταγοῦν πλήρως οἱ ἐκεῖ τοπικοὶ ἄρχοντες, σαφῶς ἀπόγονοι τῶν προγενεστέρων συμμάχων καὶ συμπολεμιστῶν τοῦ Καστριώτου. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι
Βασιλευούσης τῆς …βλακείας!!!
…τὸ χάνουμε τὸ παιχνίδι τῆς ἐπιβιώσεώς μας Πατριῶτες!!!
Κι ὅταν ἀναφέρομαι στὸν κυρίαρχο κυβερνητικὸ ῥόλο τῆς βλακείας, δὲν περιορίζομαι μόνον στὰ τῶν (φερομένων ὡς) κυβερνώντων μας, ἀλλὰ στὸ καθ΄ ὅλα (τοῦ Ἀριστοτέλους). Ὅλοι μας, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγώτερο, ναί, τὴν ἔχουμε τὴν …βλάβη μας!!! Πάσχουμε…Βαρύτατα…
Ὥρα ἀνασυντάξεώς μας…
Οὐσιαστικῆς κι ὄχι πλασματικῆς. 
Διαβάζουμε καθημερινῶς γιὰ σκάνδαλα, γιὰ ἀπάτες, γιὰ λεηλασίες, γιὰ Μ.Κ.Ο. ποὺ εἶδαν φῶς καὶ μπῆκαν, γιὰ ἐγκληματικὲς ἀποφάσεις δικαστηρίων, γιὰ καταπατήσεις τῶν ἐθνικῶν μας ἐδαφῶν, γιὰ εἰσβολὲς τυχοδιωκτῶν ἐποίκων ποὺ πολλαπλασιάζονται, γιὰ νομομαγειρεύματα κατ’ ἐντολὴν τοῦ (κάθε) πSoros, γιὰ ἐπελάσεις πολυεθνικῶν, γιὰ λεηλασίες κάθε ἐπιπέδου, γιὰ καταστρατηγήσεις βασικῶν καὶ αὐτονοήτων ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, γιὰ ἐθνικὲς ἀποδομήσεις, ἀλλὰ καὶ κάθε εἴδους κοινωνικὲς ἀποσυνθέσεις καί, ἐκ τῶν πραγμάτων, αἰσθανόμεθα, ἐκτὸς ἀπὸ ἀπογοητευμένοι (καὶ πιθανὸν τρομοκρατημένοι), ἀπέραντη, ὀργή, μαζὺ καὶ ἀπελπισία, ἐνᾦ ταὐτοχρόνως νοιώθουμε ἀδύναμοι, ἀπολύτως ἐγκλωβισμένοι σὲ κάτι ποὺ μᾶς σκοτώνει καθημερινῶς.
Παραλλήλως, ὅπως ἐξελίσσονται τὰ γεγονότα, ἐὰν δὲν λειτουργοῦμε χαμαιλεοντικῶς, αἰσθανόμεθα ὅλο καὶ πιὸ ἀκραία στοχοποιημένοι. Συνέχεια
Ὥρα μας νά Ἑνωθοῦμε μέ τούς γύρω μας;
Θέλουμε νά ξεκινήσουμε, ἀκόμη καὶ τώρα, κάτι πού νά μᾶς βγάλῃ πολιτικοκοινωνικά ἀπό τό τέλμα;
Μποροῦμε ὅμως;
Ἔχουμε ἐπιλογή; Ἤ μήπως ὄχι;
Στὴν παρούσα περιόδο σαφῶς καί, ἐκ πρώτης ὄψεως, ἔχουμε…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει καὶ πάρα πολλά…
Καὶ δὲν σημαίνει πάρα πολλὰ διότι, οὔτως ἢ ἄλλως, θὰ κληθοῦμε νὰ διεκδικήσουμε ἐξ ἀρχῆς ὅλα ὅσα θεωρούσαμε ὡς δεδομένα, ἀρχῆς γενομένης φυσικὰ ἀπὸ τὸ δικαίωμά μας στὴν ζωή.
Συνέχεια
Δωρεὰν μαθήματα ἀποσαφηνίσεως βασικῶν ἐννοιολογικῶν διαφορῶν
Κάποιοι ἠλίθιοι ἔχουν μπερδεύση τὶς ἔννοιες!!!
Δωρεὰν λοιπὸν τοὺς ἐνημερώνω…:
«Τὸ Κράτος εἶναι κράτος. Σήμερα εἶναι ἐδῶ, αὔριο κάνει ἔναν πόλεμο πάει λίγο παραπέρα, μεθαύριο κάνει ἄλλον πόλεμο χάνει κάποια ἐδάφη. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἐδαφικὸς προσδιορισμὸς τοῦ Κράτους. Ἐλαστικὸς καὶ περιστασιακός. Συνέχεια
Ξυπνᾶ ἡ Πατρὶς μέσα μας καὶ σιγὰ σιγά…
…ὅσο κι ἐὰν σκούζουν τὰ ἔμμισθα ὀρθοπολιτικὰ φασισταριά.
Ὅσο κι ἐὰν λυσσοῦν τὰ μισθοφορικὰ στρατεύματα τοῦ κάθε πSoros.
Ξυπνοῦν οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά…
Ξυπνοῦν γιατὶ τοὺς ἀπειλοῦν μὲ ἀφανισμὸ ὁ ὀρθοπολιτικὸς ἐσμὸς τοῦ πλανήτου.
Ξυπνᾶ τὸ ἔνστικτον τῆς ἐπιβιώσεως, παρὰ τὶς ἀντιξοότητες… Συνέχεια