Καὶ κακὸς σύμβουλος.
Καὶ ἐπικίνδυνος σύντροφος…
Καὶ …παραπλανᾶ!!!
Ὁ Φόβος εἶναι, στὴν οὐσία, ἄγνοια τῆς ἀλήθειας.
Φοβόμαστε γιατὶ ΔΕΝ γνωρίζουμε. Ὄχι μόνον τὸν ὅποιον κίνδυνο, μὰ κυρίως τὶς δικές μας δυνάμεις. Διότι ΔΕΝ τὶς γνωρίζουμε. Συνέχεια
Καὶ κακὸς σύμβουλος.
Καὶ ἐπικίνδυνος σύντροφος…
Καὶ …παραπλανᾶ!!!
Ὁ Φόβος εἶναι, στὴν οὐσία, ἄγνοια τῆς ἀλήθειας.
Φοβόμαστε γιατὶ ΔΕΝ γνωρίζουμε. Ὄχι μόνον τὸν ὅποιον κίνδυνο, μὰ κυρίως τὶς δικές μας δυνάμεις. Διότι ΔΕΝ τὶς γνωρίζουμε. Συνέχεια
Καὶ θὰ περάση.
Θὰ βρέξη, θὰ πέσουν κεραυνοί, θὰ χαθοῦν κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς μέσα στὰ νερά…
Μὰ εἶναι κι αὐτὴ μία μπόρα, σὰν τόσες καὶ τόσες ἄλλες, καὶ θὰ περάση. Συνέχεια
Ἡ ἀντίστασις αὐτὴ φυσικὰ δὲν χωρᾶ κάτω ἀπὸ κομματικὲς ὀμπρέλες ἤ ἀπὸ συμφέροντα τῶν μὲν καὶ τῶν δὲ ὁμάδων. Εἶναι ἀτομική, γιὰ τὴν ὥρα, καὶ οὐσιαστική. Στοχεύει ταὐτοχρόνως σὲ δύο τομεῖς. Ὁ ἕνας ἀφορᾶ στὴν αὐτοβελτίωσιν τοῦ ἀτόμου κι ὁ ἄλλος ἀφορᾶ σὲ ἕναν ἄλλον, νέο, διαφορετικὸ κοινωνικὸ αὐτοπροσδιορισμό.
Ὁ δὲ κοινωνικὸς αὐτοπροσδιορισμός, σιγὰ σιγά, ὁδηγεῖ ὅλους αὐτούς, ποὺ συνειδητῶς ἀντιστέκονται, στὴν ἐπανατοποθέτησιν καὶ στὴν ἀλλαγή, ἀνατροπὴ ἤ καὶ ἀκύρωσιν κάθε πολιτικο-οικονομικῆς ἀντιλήψεως, ποὺ ἔως τώρα διατηρούσαν, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀναζήτησιν νέων ὀπτικῶν καὶ θέσεων, πρὸ κειμένου ἡ ἐπερχομένη ἀνατροπὴ νὰ γίνῃ σὲ ὑγιεῖς καὶ ὠφέλιμες, γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα, βάσεις.. Συνέχεια
Πολὺ ἔξω…
Ἡ πολιτεία μας, ἡ «δικαιοσύνη» μας, ἡ κοινωνία μας πλέον εἶναι σὲ κατάστασιν καταῤῥεύσεως.
Ὑπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ὅμως ἡ ἀπόγνωσις καὶ ὁ φόβος εἶναι αὐτὰ ποὺ κυριαρχοῦν, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ εἴμαστε περισσότερο ἐπιῤῥεπεῖς σὲ …παραπατήματα!!!
Ἤ περισσότερο ἀνεκτικοί… Συνέχεια

Μεταγράφω ἀπὸ παλαιοτέραν δημοσίευσιν:
Ἡ ἀλήθεια γιά τήν φήμη
Ἡ λέξις φήμη προέρχεται ἐκ τοῦ ῥήματος φημί, ποὺ σημαίνει μοῦ φαίνεται.
Φημί: λέγω, διακηρύσσω, διαβεβαιῶ, ὑποστηρίζω, ἰσχυρίζομαι, νομίζω, στοχάζομαι, ὑποθέτω….
Φήμη: οὐρανόθεν φωνή, θεῖος λόγος, προφητεία, χρησμός, ἀνεξακρίβωτος λόγος, εἴδησις, διάδοσις, ἡ γενικῶς κρατοῦσα καλὴ ἤ κακὴ γνώμη περὶ τινος..
Κάθε χρόνο τέτοια ἡμέρα ἀτελείωτες οὐρὲς ἀνθρώπων ξενυχτοῦν καὶ ποδοπατῶνται στὸ τέλος γιὰ νὰ μπουκάρουν στὰ μαγαζιὰ τὸ πρωὶ καὶ νὰ ἀγοράσουν φτηνὰ τηλέφωνα, τηλεοράσεις καὶ ἔνα σωρὸ σκουπίδια.
Ἡ ἀπολύτη ἠλιθιότητα τοῦ καταναλωτισμοῦ σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο. Συνέχεια