Ἀρχεῖα κατηγορίας: παιδεύομαι καί ἐκπαιδεύομαι

Ἡ κατωφέρεια καὶ ἡ ἀνωφέρεια!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ δημοκρατία μας εἶναι μία καραμέλα πλήρης ὑπνωτικῶν. Κοιμόμαστε! Μᾶς πηγαίνουν ὅπου θέλουν δίχως νὰ μᾶς ῥωτήσουν. 

Ἀναδεικνύονται διαρκῶς χειρότερα ἀπὸ τοὺς προκατόχους τους πρόσωπα, ποὺ οὐσιαστικῶς κατεβάζουν ὅλο καὶ περισσότερο τὸ ἐπίπεδον τῶν ὑποψηφίων. Τί νά διαλέξῃ κάποιος ἀνάμεσα στόν Πάγκαλο στόν Ἀλέκο καί στήν Ἀλέκα; Ἀνάμεσα στόν GAP καί τόν Καρατζαπαίρνη. Ἀνάμεσα στόν Μπένυ καί τίς χἎννες. Ἀνάμεσα στὸν Ἀντώνη καί τόν Ἀλέξη; Ἀνάμεσα στό κάθε μιαρὸ  κατασκεύασμα καί τὴν ἀνάγκη του γιά ἐλευθερία; Συνέχεια →

Πατριδοκαπηλεία καὶ πατριωτισμός!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ξεκίνησα νὰ γράψω ἔνα ἄλλο κείμενο καὶ κατέληξα σὲ ἐτοῦτο. 

Ὄχι, δὲν εἶμαι θυμωμένη. Ἀνυπόμονη εἶμαι.

Γνωρίζω πὼς ἤδη συμβαίνουν πολλά. Θὰ συμβοῦν ἀκόμη περισσότερα. 

Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον τὸ τί βλέπουμε. Εἶναι κι αὐτὰ ποὺ θέλουμε νὰ βλέπουμε.

Συνέχεια →

Ἡ ἀνατροπή.

ἀπὸ τὸν/τὴν

7

Ἐμεῖς ὡς χώρα τὴν πατήσαμε.

Μπλέξαμε μὲ κουδουνισμένους, μὲ ἀλῆτες, μὲ τοκογλύφους, μὲ κάθε λογῆς τροκτικὸ καὶ πονηρὸ τοῦ πλανήτου, μὲ ἑβραϊκὲς τράπεζες, μὲ ἠλιθίους καὶ ἰδίως μὲ ἕναν λαὸ ποὺ μόλις τοῦ τάξῃς «λεφτά ὑπάρχουν» σὲ ξανα-ὁδηγεῖ στὸν ἀφανισμό.

Αὐτὰ ὅμως εἶναι γνωστά. 

Αὐτὰ ποὺ δὲν προλαβαίνουμε νὰ συνειδητοποιήσουμε εἶναι τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν γειτονιά μας. Δῆλα δή, ἐδῶ δίπλα καὶ λίγο παρακάτω. 

Ἰταλία πρωτίστως! 

Συνέχεια →

Ὁ ὅρκος τοῦ Ἱπποκράτους.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὄμνυμι Ἀπόλλωνα ἰητρὸν, καὶ Ἀσκληπιὸν, καὶ Ὑγείαν, καὶ Πανάκειαν, καὶ θεοὺς πάντας τε καὶ πάσας, ἵστορας ποιεύμενος, ἐπιτελέα ποιήσειν κατὰ δύναμιν καὶ κρίσιν ἐμὴν ὅρκον τόνδε καὶ ξυγγραφὴν τήνδε. Συνέχεια →

Ἡ ἐκδίκησις τοῦ Ἕλληνος.

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Ἕνα ἐμπεριστατωμένον ἄρθρον μᾶς φέρνει σήμερα ὁ Ἀνδρομέδιος. 

Θὰ ἔλεγα μάλιστα πὼς εἶναι πολὺ περισσότερο ἀκριβὲς ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀντιλαμβανόμαστε μὲ τὴν πρώτη ἀνάγνωσι.

Συνέχεια →

«Πᾶμε τώρα, οἱ δύο μας».

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Εἶχα πολὺ καιρὸ νὰ δῶ τὸν Παναγιώτη.
Τὸν συνήντησα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν στὸν δρόμο καὶ σταθήκαμε λίγη ὥρα νὰ κουβεντιάσουμε.
Στὴν ἀρχὴ γενικολογῶντας μιλούσαμε γιὰ τὰ τυπικά… «…Χαθήκαμε… Τά νέα μας… Πόσα παιδιὰ ἀπέκτησε ἀπὸ τότε ἔως τώρα, πόσο ἡ πίεσις στὴν ζωή του ηὐξήθη… Πόσο ἄλλαξε ἡ ζωή του…»
Ξέρετε… Συνέχεια →