Ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς αὐτὲς οἱ ἐκλογές, δημοτικές, περιφερειακὲς καὶ εὐρωβουλευτικές, ἦσαν ἡ χαρὰ τῆς γελοιότητος.
Ὅ,τι πιὸ τίποτα ἀπὸ τὸ βασίλειον τοῦ Τιποτιστᾶν μᾶς προέβαλε τὴν φάτσα του, μᾶς κουνοῦσε τὸ δάκτυλο καὶ τελικῶς, σὲ ἀρκετὲς ἐκ τῶν περιπτώσεων, σήμερα κατέχει κάποιαν ἀπὸ τὶς πλέον ἀκριβοπληρωμένες θέσεις τῆς (τάχα μου) διοικήσεως.
Τὸ ἀποκορύφωμα ὅμως ὅλων αὐτῶν εἶναι τὰ ὅσα διεδραματίσθησαν στὴν Ἀττικὴ καί, κυρίως, στὸν Δῆμο Ἀθηναίων, ὄπου, κατὰ τὰ γνωστά, τὸν πρῶτο λόγο ἔχουν τὰ συμφέροντα τοῦ μπάρμπα τους τοῦ γιώργη πSoros.
Κοινῶς μᾶς ἔπαιξαν κατὰ πῶς βολεύοντο κάποιοι κι ἐμεῖς, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, χορέψαμε. Συνέχεια →