Τό 1903 στό βάλτο τῶν Γιαννιτσῶν δροῦσαν ἢδη τά μικρά σώματα τοῦ καπετάν Τζόλα Περήφανου, τοῦ Θεοχάρη Κούγκα, τοῦ καπετάν Γκόνου, τοῦ Γκρέκου ἢ Νικοτσάρα. Ὁ Θεοχάρης Κούγκας ἐργαζόταν ὡς ζωέμπορος καί μετέφερε ζῶα ἀπό τήν ἐλεύθερη Ἑλλάδα στήν Μακεδονία. Στήν Λάρισσα τοῦ ἀνατέθηκε ὑπό τοῦ τότε Μακεδονομάχου Δημάρχου Πετρωτοῦ Νικολάου νά μεταφέρῃ πολεμικό ὑλικό … Συνέχεια
Τὸ συμπέρασμα τῆς ἡμέρας…
Μὴ γίνεσαι μ@λάκας… Μὴν ἀφήνῃς νὰ σὲ κάνουν μ@λάκα… Μὴ λὲς μ@λακίες τελικῶς…
Ὅταν ὁ ἀρχισυνδικαληταρᾶς Φωτόπουλος ᾐσπάζετο τὴν χείρα τοῦ Corleone.
Καὶ μόνον ποὺ βλέπεις αὐτόν… …ἀντιλαμβάνεσαι!!!
Ἡ τορπιλάκατος τὴν ὁποία ὑπενόμευσε ὁ Ὑποπλοίαρχος Κανδαλέπας, μὴ τυχὸν καὶ τὸν διατάξουν ἀπὸ τὴν ΝΔΚ νὰ ἐπιτεθῇ κι αὐτὸς ὅπως ὁ Τσομάκης ἐναντίον τοῦ ἀποβατικοῦ στόλου. Στοὺς ναῦτες εἶπε: «ἐὰν σᾶς ῥωτήσουν ποὺ εἶμαι, πεῖτε ὅτι πῆγα μὲ τὸν Τσαταλὸ (ἕτερος Ὑποπλοίαρχος) στὴν Ἀμμόχωστο γιὰ τσιγάρα».
