Εἶναι τὸ δυσκολότερο καὶ τὸ ἐντιμότερο ἀπὸ ὅσα ἔχουμε νὰ μάθουμε.
Εἶναι μία διαρκὴς πορεία, ποὺ ὀφείλουμε, πάσῃ θυσία, νὰ διανύσουμε.
Εἶναι μία ἀνάγκη, ποὺ θέλουμε δὲν θέλουμε, θὰ τὴν βιώσουμε…
Μὲ μίαν διαφορά…
Γιὰ νὰ γίνουμε Ἕλληνες πρέπει πρῶτα ἀπὸ ὅλα νὰ ξεχάσουμε ὅλες αὐτὲς τὶς συμπεριφορὲς τοῦ παρελθόντος, ποὺ μᾶς κρατοῦν δεσμίους σὲ καταστάσεις τελειωμένες. Οὐσιαστικῶς, ἐὰν δὲν ἀλλάξουμε τὴν ὀπτική μας, τὴν ἀντιληπτικότητά μας καὶ τὸν τρόπο ποὺ προσλαμβάνουμε πληροφορίες, δυστυχῶς, πάλι μέσα στοὺς χαμένους θὰ ἤμεθα. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοσεβασμὸς
Συνέχισε νὰ κυττᾶς ὑψηλά…
Εἶναι μία ἀπόφασις ποὺ οὐσιαστικῶς μπορεῖ νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ γευθοῦμε, μέσα ἀπὸ κάθε λογῆς συνθῆκες, τὴν γεύσιν τῆς ζωῆς.
Τὸ νὰ μπορῶ νὰ βλέπω τὸν οὐρανό, τὰ ἀστέρια καὶ τὸν Ἥλιο, ἀν τί νὰ ἐπιτρέπω στὸν θόρυβο, στὴν ἀσκήμια καὶ στὴν κακία νὰ σκιάζουν τὸ βλέμμα μου εἶναι ἀνάγκη.
Ὄχι, δὲν θὰ μὲ πείσῃ κάποιος γιὰ τὸ ποῦ μοῦ ταιριάζει ἐμέναν νὰ κυττῶ… Οὔτε γιὰ τὸ ποῦ θὰ στοχεύω… Οὔτε γιὰ τὸ ποῦ θὰ τοποθετῶ τὰ ὄνειρά μου…. Συνέχεια
Ἡ φράσις «σὲ χρειάζομαι»…
Φοβούμεθα σὰν τὴν πανούκλα τὴ φράσι «σὲ χρειάζομαι» γιατί θεωροῦμε δύναμι τὸ νὰ μὴν ἔχουμε ἀνάγκη κανέναν καὶ νὰ τὰ καταφέρνουμε ὅλα μόνοι μας…
Ὁ κάθε ἄνθρωπος γεννιέται ὁλοκληρωτικὰ ἐξαρτώμενος ἀπὸ τὸ περιβάλλον του καὶ μετὰ κάνει προσπάθεια νὰ κάνῃ τὸ βῆμα ἀπὸ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἐξάρτησι στὴν ἀνεξαρτησία. Ἀλλὰ ἡ ἐξέλιξις δὲν σταματᾶ ἐδῶ. Ὑπάρχει ἕνα ἀκόμη βῆμα…
Ἕνα βῆμα θάῤῤους καὶ ἀληθινῆς δυνάμεως… Συνέχεια
Ψυχραιμία…
Ναί, δυστυχῶς, ἀπαιτεῖται ψυχραιμία.
Ἤδη κατέγραψα τὶς ἐμπειρίες μου, τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ποὺ ἀποδεικνύουν πὼς κάτι τρέχει στὴν ψυχοσύνθεσίν μας.
Κάπου ἔχουμε χάσει τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀδυνατοῦμε νὰ ἐπικοινωνήσουμε γιὰ τὰ ἁπλούστερα.
Μᾶς φταίει ὁ γάιδαρος καὶ βαροῦμε τὸ σαμάρι. Συνέχεια
Τὸ ὅ,τι οἱ ἄλλοι εἶναι χειρότεροι…
Εἶναι μεγάλη ὑπόθεσις νὰ κυττᾶμε πάντα ἐμπρός… Πάντα πρὸς τὸ καλλίτερο… Πάντα πρὸς τὴν ἄνοδο…
Ἡ ἄνοδος, ἡ ἀνηφόρα κατὰ βάσιν, ἀπαιτεῖ καὶ κόπο καὶ πόνο… Ὅμως εἶναι αὐτὴ ἡ μόνη διαδρομὴ ποὺ μᾶς ἐπιτρέπει νὰ διαχωρίζουμε ἑαυτοὺς ἀπὸ τὰ ὑπόλοιπα ζῶα…
Κι ἐδῶ εἶναι τὸ κλειδὶ καὶ τὸ μυστικό…
Ἐὰν πράγματι ἡ πορεία μας, παρὰ τοὺς κόπους καὶ τοὺς πόνους, εἶναι ἀνοδική, τότε παραδειγματιζόμεθα ἀπὸ τὶς καλλίτερες εἰκόνες… Συνέχεια
…νὰ παραχθῇ σκέψις γιὰ ὅλα τριγύρω…
Θόρυβος…
Διαρκὴς προσπάθεια ἀπασχολήσεως κι ἀποπροσανατολισμοῦ τῆς σκέψεώς μας…
Συνεχὴς βιασμὸς τῆς ἀντιλήψεώς μας…
Κι ὅμως… εἶναι στὸ χέρι μας νὰ παραμείνουμε ὑγιεῖς πνευματικὰ καὶ ψύχραιμοι… Συνέχεια