Θὰ σᾶς καταθέσω κάποιες σκέψεις μου σήμερα, γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν μέσα μας καὶ γύρω μας, διότι πολὺ φοβᾶμαι πλέον, πὼς ἔχουμε  μπεῖ σὲ μίαν κατάστασι τέτοια, ποὺ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα ἡ κάθε μορφῆς ἔκρηξις θὰ θεωρεῖται ἀπολύτως δικαιολογημένη, γιὰ τοὺς μελετητές, ἀλλὰ ὄχι γιὰ ἐμᾶς. Ἐκρήξεις ποὺ ἄν κι ἔχουν τὰ αἴτιά τους, ἐπιφανειακῶς τοὐλάχιστον, στὰ πολιτικά, οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικά μας προβλήματα, κατ’ οὐσίαν ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸν δικό μας αὐτοπροσδιορισμό, ὡς ἄτομα εἰδικῶς ἀλλὰ καὶ ὡς κοινωνία γενικότερα. Συνέχεια →

Ἀκόμη καὶ μέσα στὰ σκοτάδια τοῦ φόβου καὶ τῆς ἀμφιβολίας ὑπάρχει πάντα μία δύναμις μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν δική μας ποὺ μᾶς διαπερνᾶ, μᾶς ἑνώνει μὲ τοὺς γαλαξίες καὶ μᾶς σπρώχνει πέρα ἀπὸ τὸν φόβο. Συνέχεια →

Σὲ μίαν ἀναζήτησιν εἰκόνων στὸ διαδίκτυο, πρὸ καιροῦ, ἔπεσα σὲ αὐτὴν τὴν φωτογραφία καὶ τὴν ἐκράτησα.
Στὴν ἀρχὴν τὴν ἐκύτταξα κάπως εἰρωνικὰ ἀλλὰ μετὰ συνειδητοποίησα πὼς αὐτὴ ἀκριβῶς ἡ εἰκόνα καθρεπτίζει τὴν πραγματικότητά μας, μὲ τόσην ἀκρίβεια ποὺ τρομάζει.
Ναί, δυστυχῶς, αὐτὸ βλέπουμε στοὺς ἑαυτούς μας κι ὄχι αὐτὸ ποὺ πράγματι εἴμεθα. Συνέχεια →

Πολὺς θόρυβος…
Πολὺ ἔντονος ἡ φασαρία…
Τὸ χάος ὁπουδήποτε μὰ κυρίως στὰ κεφάλια μας… στὶς σκέψεις μας…
Κυττῶ γύρω μου… παντοῦ ἀναστάτωσις…
Ἀκούω τοὺς θορύβους, τοὺς παρατηρῶ, παντοῦ ὑστερία…
Περιεργάζομαι τοὺς ἀνθρώπους… Καμμία αὐτοσυγκέντρωσις…
Εἴπαμε, παράνοια… Συνέχεια →

Ὅσοι ἄνθρωποι ζοῦν σήμερα στὴν Ἑλλάδα, ἔχουν τὴν στοιχειώδη λογικὴ νὰ παρατηροῦν τὰ σύγχρονα τεκταινόμενα στὴν χώρα μας, ΧΩΡΙΣ νὰ ἐμπλέκονται συναισθηματικά, (δύσκολο μέν, δυνατὸν δέ), εἶναι σίγουρο πὼς θὰ πάρουν  ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΑ μαθήματα γιὰ τὸ Μέλλον τους. Συνέχεια →