Ὁ Πολύφημος εἶχε φήμη
Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπορστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.
Φυσικὸν ἐπακόλουθον, θὰ λέγαμε! Γιὰ ποιόν λόγο νὰ τὰ διατηρήσῃ ἡ «κυβέρνησις»; Γιὰ νὰ ξοδεύεται; Καὶ πῶς θὰ πληρώνῃ τοὺς μισθοὺς τῶν Συνέχεια
Τὸ θέμα μὲ ἔχει ἀπασχολήσει ἀρκετὲς φορές. Ἡ ἀλήθεια τῆς δηλώσεως εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ χρήζει ἐρεύνης ἀλλὰ καὶ ἀμφισβητήσεως.
Δὲν διαφωνῶ μὲ τὴν εἰκόνα ποὺ διακρίνουμε καὶ ποὺ ἔχει πράγματι παγιώσει τὴν ἀπομάκρυνσί μας ἀπὸ κάθε στοιχεῖο πολιτισμοῦ, ἐθνικῆς ταὐτότητος καὶ ἱστορικῆς γνώσεως. Πράγματι, εἶναι πάρα πολλοὶ οἱ παράγοντες ποὺ ἔχουν συμβάλλει στὴν σημερινὴ κατάντια, μὲ προεξάρχοντα τὴν συνειδησιακὴ μας ἀποδόμησι.
Εἴμαστε λαὸς δυσκολοκυβέρνητος. Πραγματικότης. Ἀλλὰ αὐτὸ συνέβη πότε; Ἀπὸ γεννήσεώς μας; Ἀπὸ ὑπάρξεως κόσμου; Ἔχουμε μία δομὴ σκέψεως τέτοια ποὺ μᾶς δίδει ἀνάσα πνευματικῆς ἐλευθερίας. Γιὰ νὰ μᾶς κυβερνήσῃ κάποιος πρέπει Συνέχεια
Τὸ ἄρθρον παλαιόν ἀλλὰ ἡ πληροφορία του πάντα ἐπίκαιρος.
Δὲν εἶναι ποὺ ἡ ὑπουργὸς ἀπαιδείας ἔχει καταστήσει τὴν ἀγγλικὴ κυρία γλώσσα τῆς χώρας. Δὲν εἶναι ποὺ ἀγνοεῖ ἐπιδεικτικῶς τὴν σημασία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς. Εἶναι ποὺ κατὰ βάσιν μᾶς λέει ἐπισήμως πλέον, πὼς θὰ πράξῃ ὅσα ἀπαιτοῦνται πρὸ κειμένου νὰ μὴν μᾶς ἀφήσῃ νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ τὴν πνευματικὴ πενία. Γνωρίζει φυσικὰ πὼς ἡ πνευματικὴ πενία ὁδηγεῖ στὴν ἀνικανότητα κρίσεως, στὴ ἀδυναμία ὀρθῆς σκέψεως καὶ στὸν ἔλεγχό μας. Συνέχεια
Σὲ αὐτό τό ἰστολόγιο χρησιμοποιοῦμε τό πολυτονικό σύστημα. Ἐπειδή θεωρῶ ὅτι ἡ κατάργησις του καί ἡ υἱοθέτησις τοῦ μονοτονικοῦ εἶναι ἕνα ἀπό τά σοβαρότερα πλήγματα πού ἐδέχθη ὁ Ἑλληνισμός καί μάλιστα ἀπό δικούς του ἀνθρώπους, τά καταστροφικά ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας ἔχουν ἀρχίσει ἤδη νά γίνονται ὁρατά, θέλω νά κάνουμε μιά μικρή ἀναδρομή στό παρελθόν καί νά θυμηθοῦμε, πότε καί μέ ποιό τρόπο ἔγινε ἡ προδοτική αὐτή πράξις.
Ἡ ἀνακίνησις τοῦ θέματος ἔγινε Συνέχεια
Γιατί ὅλα τὰ ποντίκια ἐγκαταλείπουν τὸ καράβι πρὶν βουλιάξῃ; Τί ἔνστικτο ἐπιβιώσεως μέγιστο διαθέτουν; Διότι τελικῶς τὰ τρωκτικὰ ἔχουν μεγάλη διαίσθησι… (Μήπως νὰ τοὺς ὁμοιάσουμε λίγο;)
Μεταφέρω ἀπὸ παλαιότερες ἀναρτήσεις τοῦ ἱστολογίου:
Τώρα φθάσαμε στὸ καλλίτερο!!! Μπαμπινιώτης!!! Ὁ «ἀγαπημένος» πολλῶν καὶ ἰδίως ἐμοῦ!!!
