Δημοσκοπήσεις (κατά τίς δημοσιεύσεις τοῦ διαδικτύου) ἐμφανίζουν τό ΠΑΣΟΚ νά ἒχῃ κατρακυλήσῃ σέ τόσο χαμηλά ἐπίπεδα, πού οὐσιαστικῶς ἒχουν πλέον ἐμφανή ἐξαφάνισι οἱ ὃποιες διαφορές μέ τήν ΝΔ! Μάλιστα, ἂναφορικῶς μέ τήν καταλληλότητα τοῦ κυβερνήτου, τά ποσοστά παίζουν μεταξύ Οὐδενός καί Γ.Παπανδρέου (ἀκόμη!!!).
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: δουλοποιημένοι
Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ’21 ἐληξε;
Πρὸ 190 περίπου ἐτῶν ἐτοῦτος ὁ τόπος ἐβίωσε μίαν Ἐπανάστασι.
Μία μεγίστη κίνησις κατὰ τῆς ἀθλιοτέρας κατοχῆς πού ἐβίωσαν ἂνθρωποι…..
Τόσο ἀθλίας καὶ ἀπανθρώπου, ποὺ σήμερα 190 χρόνια μετὰ, ἀκόμη ὑπάρχουν σκιές της στὴν ζωή μας!
Κάποιοι ἐπίστευσαν πὼς πράγματι ἒφθασε ἡ ἀπελευθέρωσις. Κι ἒδωσαν τὰ πάντα!
Βλαμμένε Ρωμιέ!
Κάποιοι ἲσως νά διαφωνήσουν…
Ἀλλά ὁ φίλος ΘΟΡΥΒΩΞ τά λέει θαυμάσια!
Σκεφτεῖτε κι ἀποφασίστε τί θά εἲστε….
Ῥωμιοί ἢ Ἓλληνες;
Είσαι μίζερος Ρωμιέ. Έχεις ελπίδες. Δε ζεις με αυτές. Ζείς ΑΠΟ αυτές. Σε τρέφουν. Οι ελπίδες σου δεν είναι επακόλουθο δράσης, αλλά πίστης. Είναι το Κώνειό σου και το πίνεις με βουλιμία.
Μᾶς πᾶνε ἢ πᾶμε μόνοι μας;
Διαβάζοντας τίς σκέψεις τοῦ Ἀναρμοδίου (Τό καθεστῶς φαίνεται νά ἐπιζητᾶ τήν λαϊκή ἐξέγερσι. Γιατί;), ἀπεφάσισα νά καταθέσω καί τίς δικές μου, οἱ ὁποῖες μὲ βασανίζουν ἐδῶ καὶ κάποιους μῆνες. Ὂχι μόνον γιά νά γίνῃ διάλογος καί νά δοθοῦν ἀφορμές γιά προβληματισμούς!
Βαθύτερός μου στόχος εἶναι ἡ δράσις καί ὁ συντονισμός ὃσων ἀκόμη νοιάζονται καί σκέπτονται! Συνέχεια
Νὰ γιατὶ μᾶς βγῆκε «συνταγματικὸ» τὸ μνημόνιον!
Εντελώς απροκάλυπτα και προκλητικά γίνονται κάποια πράγματα στην Ελλάδα και μάλιστα μπροστά στα μάτια των Ελλήνων πολιτών!
Ένας από τους ανθρώπους στο Συμβούλιο της Επικρατείας, που πριν λίγες εβδομάδες απεφάνθη ότι το Μνημόνιο είναι Συνταγματικό, παραιτήθηκε από την θέση του για να πάει στο πλευρό του Παπανδρέου!
Πρόκειται για τον Νο2 στο ΣτΕ, ο αρχαιότερος αντιπρόεδρός του και επί σειρά ετών πρόεδρος του Γ΄ Τμήματος, Γεώργιος Σταυρόπουλος.
Τί ἂλλο ἒμεινε νά καταργήσετε; Καλά ξυπνητούρια!!!!
Ὁ φίλος μου ὁ Χρῆστος ἒκανε τόν δυσάρεστο κόπο νά μέ ἐνημερώσῃ γιά τά νέα καμώματα τῆς εὐρωπαϊκῆς ἐνώσεως. Τό ἂρθρον ἒχει δημοσιευθεῖ πρό μερικῶν ἑβδομάδων (17 Νοεμβρίου 2010) ἢδη στό διαδίκτυο (ἀπό ὃπου καί τό μεταφέρω σήμερα). Ἡ γελοιότης (καί ἡ τραγωδία ταυτοχρόνως) εἶναι ἡ πλήρης ἂγνοια καί ἀσυνειδησία τῶν οἰκογενειακῶν δομῶν πού οὐσιαστικῶς ἒδεσαν κι ἒστησαν τίς σημερινές μας κοινωνίες. Ὃμως, Συνέχεια