Ἡ ὁποιαδήποτε ἀλλαγὴ πρὸς τὸ καλλίτερον, γιὰ τὸν κόσμο μας, δὲν γίνεται νὰ ἐπέλθῃ μὲ εὐχολόγια. Οὔτε γίνεται νὰ ἐπέλθῃ ὅταν κυττᾶμε γύρω μας ἐλπίζοντες ἀπὸ τοὺς ἄλλους κάτι νὰ ἀλλάξουν. Οὔτε πρόκειται νὰ μᾶς λυπηθοῦν οἱ δυνάστες μας.
Ἡ ὁποιαδήποτε ἀλλαγὴ γιὰ νὰ ἐπέλθῃ πρέπει πρῶτα κι ἐπάνω ἀπὸ ὅλα τὸ κάθε «κύτταρον» τοῦ κόσμου μας, ποὺ συνιστᾶ «δομικὸν λίθο τοῦ ὀργανισμοῦ» τῆς ἀνθρωπότητος, νὰ «μετουσιωθῇ» αὐτοβούλως σὲ κάτι χρήσιμο καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ κάθε τί ἐμμονικὸ κι αὐτοκαταστροφικό.
Συμβαίνει; Ἤ ὄχι; Συνέχεια →