Ὁ Γάλανθος
(Βίτσι, Καστοριά)

Τὸ πανέμορφο καὶ σπάνιο αὐτὸ λουλουδάκι φυτρώνει σὲ ψηλὰ βουνὰ (τὸ συγκεκριμένο τὸ φωτογράφισα στὰ 2000 μέτρα) καὶ μάλιστα μέσα στὸν Φεβρουάριο.
Εἶναι τὸ πρῶτο λουλοῦδι ποὺ ἀνθίζει καὶ σηματοδοτεῖ τὸν ἐρχομὸ τῆς ἀνοίξεως.

Συνέχεια →

Δοῦλος εἶναι ὅστις δουλεύει, βάσει τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης. Μά, ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ ἅπαντες (σχεδὸν) δουλεύουμε (λόγῳ τῆς ἀνάγκης τοῦ βιοπορισμοῦ), καταλήγουμε τελικῶς (καὶ θεωρητικῶς) ἅπαντες δοῦλοι. Μά εἴμαστε τελικῶς ὅλοι δοῦλοι ἤ μήπως κάποιοι δέν εἶναι; Κι ἐάν ἐμεῖς εἴμαστε δοῦλοι (ποὺ εἴμαστε!!!) τό ἀντιλαμβανόμεθα; Ὅλοι;
Τί θά μποροῦσε ὅμως νά μᾶς ἀπαλλάξῃ ἀπό τήν δουλεία καί νά μᾶς ἐπιτρέψῃ, λίγο λίγο, νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό αὐτήν; Μήπως ἡ ἀντίληψις;

Ἐάν, μὲ ψυχραιμία κι ἐντιμότητα, κυττάξουμε γύρω μας καὶ …μέσα μας, θὰ διαπιστώσουμε πὼς αὐτὸ ποὺ μᾶς διατηρεῖ διαρκῶς ἐν δουλείᾳ δὲν εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς δουλειᾶς ἀλλὰ ἡ δική μας ἀντίληψις καὶ γιὰ τὴν δουλειὰ καὶ γιὰ τὸν κόσμο μας. Μία ἀντίληψις ποὺ ἀποτυπώνεται σὲ ὅλες τὶς σχέσεις μας καὶ σὲ ὅλες τὶς ἐπιλογές μας. Εἴμαστε δοῦλοι διότι ἐκπαιδευθήκαμε νὰ εἴμαστε δοῦλοι καὶ ἀδυνατοῦμε νὰ τὸ ἐννοήσουμε. Ἐπὶ πλέον δὲ βέβαια, ἀκριβῶς διότι ἀδυνατοῦμε νὰ  συνειδητοποιήσουμε τὸ πόσο ὑπάκουοι καὶ πρόθυμοι εἴμαστε, οὐδέποτε μᾶς ἀπασχολεῖ κάτι, ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἐπιφέρῃ «ῥωγμὲς» σὲ ὅλα αὐτὰ ποὺ πιστεύουμε γιὰ ἐμᾶς καὶ γιὰ τὸν κόσμο μας. Ἀλλὰ ἀκόμη κι ἐὰν κάτι εὑρεθῇ στὸν δρόμο μας γιὰ νὰ μᾶς …ταρακουνήσῃ, τὶς πλεῖστες φορὲς ἀποστρέφουμε τὸ βλέμμα καὶ τὸ ἀπωθοῦμε, χαρακτηρίζοντάς το ἀκόμη κι …ἐχθρικό. Ἀλλά, αὐτὸ ποὺ τελικῶς πράττουμε, εἶναι τὸ νὰ ἐπιβεβαιώνουμε, διαρκῶς καὶ μὲ ὅλους τοὺς τρόπους, τὸν μῦθο τοῦ Πλάτωνος γιὰ τὸ σπήλαιον. Συνέχεια →

Ὅλα… Καὶ τὰ ὄμορφα μὰ καὶ τὰ ἄσκημα.
Ὅσο ὑπερβολικὸ κι ἐὰν φαντάζῃ κάτι τέτοιο, εἶναι μία πραγματικότης, ποὺ ἐὰν τὴν συνειδητοποιήσουμε, τότε αὐτομάτως τὰ πάντα, μικρὰ καὶ μεγάλα, θὰ ἀλλάξουν πρὸς τὸ καλλίτερο. Συνέχεια →