Τῆς ζωῆς μας…
Τῆς καθημερινότητός μας…
Τὰ ὅσα κάθε στιγμὴ συναντοῦμε, ποὺ ὅμως παραμένουν ἀναπόσπαστα τμήματα τοῦ συνόλου, ποὺ εἶναι ὁ προσωπικός μας βίος καὶ συνιστᾶ τὴν ζωή μας… Συνέχεια →

Εἶναι γιὰ νὰ τὶς ζοῦμε…
Ὅλες οἱ στιγμές, καλές, κακές, δύσκολες εἶναι γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ περνᾶμε ἀπὸ μέσα τους καὶ νὰ βγαίνουμε ὀμορφότεροι, δυνατότεροι, καλλίτεροι σὰν ἄνθρωποι.
Ἐὰν ὅλα ἦσαν πάντα καλά, τότε δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ ἀναγνωρίζαμε καὶ νὰ ἐκτιμούσαμε τὰ καλά.
Ἐὰν ὅλα ἦσαν πάντα ἄσχημα, τότε ἡ κόπωσις δὲν θὰ μᾶς ἐπέτρεπε νὰ ἐκτιμήσουμε τὰ ὄμορφα… Συνέχεια →

Μέσα μας…
Ὄχι γύρω μας…
Ὄχι ἔξω ἀπὸ ἐμᾶς…
Ὄχι στοὺς ἄλλους… Συνέχεια →

 Αὐτὴ ἡ χώρα κατοικεῖται ἀπὸ κατοίκους πού:

1. 1. Θαυμάζουν τοὺς Ἄραβες, τοὺς Ῥώσσους, τοὺς Κορεάτες, τοὺς Βενεζουαλούς, τοὺς Κουβανοὺς καὶ τοὺς θεωροῦν συμμάχους μας…
   2. Μισεῖ τὶς σταθερὲς κοινοβουλευτικὲς δημοκρατίες τῆς Εὐρώπης καὶ τὶς κατηγορεῖ περίπου γιὰ τὰ πάντα…
   3. Ἀγαπάει τοὺς μωαμεθανούς, τοὺς Ἰρακινούς, τοὺς Συρίους, τοὺς Πακιστανούς, τοὺς Παλαιστινίους, τοὺς Ἀφγανούς, τὴν Χαμάς, τοὺς τρομοκράτες κλπ. Συνέχεια →

Ἔχουμε χάσει πολλά.
Τὰ διαμερίσματά μας εἶναι ἀρκούντως …ἀσφαλῆ καὶ ἀποστειρωμένα, γιὰ νὰ μὴν ἀντέχουμε νὰ τὰ ἀποχωρισθοῦμε.
Κι ὅμως…
Διαβιώντας ἐντός τους ἔχουμε χάσει τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῆς ζωῆς μας, κι ἄς μὴν τὸ ἀντιλαμβανόμεθα ὅλοι μας, ἀκόμη. Συνέχεια →