Τῆς λεηλασίας συμβαίνει στὸν τόπο.
Τῆς λεηλασίας συμβαίνει καὶ στὶς ζωές μας…
Τῆς λεηλασίας συμβαίνει καὶ στὰ μυαλά μας…
Μὰ δὲν βαριέστε… Ἔτσι ἦταν πάντα… Ποτὲ δὲν ἄλλαξε κάτι στὸν πλανήτη… Καὶ γιὰ νὰ ἀλλάξῃ πρέπει πολλοὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὰ …αὐτονόητα, κι ὄχι λίγοι καὶ …«ἐκλεκτοί». Συνέχεια →

Εὔχομαι…
Ὑγεία στὸ μυαλό, στὶς σχέσεις μας, μὰ κυρίως τώρα στὸ σῶμα.
Ὑγεία σὲ ὅλους …«ἐχθρούς» καὶ φίλους.
Ὑγεία καὶ δύναμιν!!! Νὰ ἀντλοῦμε κουράγια ὅλοι μας, ἀπὸ ὅπου μποροῦμε, διότι θὰ μᾶς χρειαστοῦν.

Νέο ἔτος λοιπὸν ἀπὸ σήμερα. Συνέχεια →

Ἡμέρες ποὺ εἶναι ἄς εὐχηθοῦμε.
Μὰ πρῶτα ἀπ΄ ὅλα στὸ μυαλό μας ἄς κρατοῦμε ζωντανὴ τὴν σκέψιν τῆς Ἐλευθερίας.
Αὐτὴ μᾶς κρατᾶ ζωντανοὺς καὶ μᾶς δίδει δυνάμεις.
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη μας, γιὰ αὐτὴν θὰ ἀγωνιστοῦμε, γιὰ αὐτὴν θὰ πεθάνουμε, ἐὰν ἀπαιτηθῇ. Συνέχεια →

Tὸν 20ό αἰῶνα, λένε, πὼς προοδεύσαμε. Ἴσως, τεχνολογικὰ μᾶλλον.
Ἀλλὰ δεν εὐτυχήσαμε σὰν ἄνθρωποι.
Γι’ αὐτό, τὸν 21ο αἰῶνα θὰ δρέψουμε τοὺς καρποὺς τοῦ 20οῦ, τὴν ἀλαζονεία δηλαδὴ καὶ τὴν πνευματική μας πενία, Συνέχεια →

Τότε ὅλη ἡ ἡμέρα μου, ἡ ζωή μου, ἀκόμη καὶ τὸ μέλλον μου ἀπασχολοῦνται μόνον μὲ τοὺς φόβους μου.
Δὲν ἀφήνω χῶρο γιὰ  νὰ εἰσέλθῃ τὸ νέον, τὸ ὄραμα, τὸ ὄνειρο. Συνέχεια →