Κι ἐὰν ἡ εὐτυχία δὲν εἶναι ἀκριβῶς στὸ …νούμερό μας…

Τὶς περισσότερες φὸρὲς φὸρτώνουμε τὴν ζῶή μας μὲ τόσες προσδοκίες, πὸὺ χάνουμε τὸ ἀληθινό της νόημα καὶ σπεύδουμε νὰ ποδοπατήσουμε, ἢ νὰ καταστρέψουμε τὴν εὐτυχία,  ἂν δὲν εἶναι ἀκριβῶς στὸ νούμερό μας. Συνέχεια →

Τί νά τιμήσω σήμερα;

Νά τιμήσω μήπως τούς νεκρούς τῆς Βορείου Ἠπείρου καί τῆς Μακεδονίας, τό 1900, πού ἐτοῦτες τίς ἡμέρες ἐδέχθησαν τήν χειρότερες, ἔως τότε, ἐπιδρομές τῶν πέριξ βαρβάρων; Πόσοι ἦσαν; Ἐμετρήθηκαν ποτέ; Καί ποιός τούς θυμᾶται σήμερα; Καί γιατί ἐξεχάσθησαν;

Νά τιμήσω τούς χιλιάδες νεκρούς τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί τοῦ Πόντου, πού αὐτές τίς ἡμέρες κομματιάζοντον ἤ ἐκτοπίζοντο, διότι ὁλοκληρώνετο ἡ γενοκτονία;
Συνέχεια →

Εὐθύνη.

Στὸ λεξικὸ Δημητράκου διαβάζουμε πὼς εὐθύνη σημαίνει ὑποχρέωσις λογοδοσίας. Ἀρχικῶς ἐλέγετο εὔθυνα καὶ ἐσήμαινε τιμωρία ἀλλὰ καὶ λογοδοσία τῶν αρχόντων μετὰ τὸ πέρας τῆς θητείας τους.

Λίγο πιὸ κάτω ὅμως βλέπουμε τὸν εὐθὺν καὶ τὴν εὐθύτητα.
Εὐθὺς εἶναι ὁ ἴσος, ὁ βαίνων χωρὶς νὰ κάμπτεται ἤ νὰ ἀλλάσσῃ κατεύθυνσιν. Ἐξ οὔ καὶ ἡ εὐθεία. 
Ἐπίσης σημαίνει εἰλικρινής, δίκαιος, ἔντιμος,
Τὸ ἐπίῤῥημα εὐθὺς σημαίνει ἀμέσως, παραχρῆμα Συνέχεια →

Θά κερδίσουμε αὐτά πού χρειαζόμαστε ἤ θά ὑποταχθοῦμε;

Γενναῖες ψυχές θὰ ξεπροβάλετε καμμιά φορά;

Ὡραῖες καὶ εὐχάριστες, σὲ ἕνα λυτρωτικὸ βίωμα, σὲ πάλη γιὰ μιὰ πίστη, ἤ σὲ μιᾶ πράξη διψασμένης καρδιᾶς.

Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ τὸ καινούργιο δὲν εἶναι ἀρκετὰ ξεκάθαρο…
Οἱ ἀνθρώπινοι δεσμοὶ διαταράσσονται καὶ ἡ ἀπελπισία κραυγάζει. Συνέχεια →

Ἄσε τὸ παιδὶ (καὶ μέσα σου) νὰ …πετάξῃ!!!

Πόσο δύσκολο ἀλήθεια εἶναι νά ἀποδεκτοῦμε πώς τά παιδιά μας μεγαλώνουν καί πώς πρέπει νά μάθουν νά πετοῦν μέ τά δικά τους φτερά;
Δύσκολο… Πολὺ δύσκολο…
Τὸ παιδὶ γιὰ τὸν γονέα εἶναι πάντα μικρό, εὐάλωτο, ἀνυπεράσπιστο καὶ πρέπει νὰ προστατευθῇ καὶ νὰ περιφρουρηθῇ… Καὶ νὰ ἀπὸ ἐδῶ νὰ τοῦ πετσοκόβουμε τὰ φτεράκια τους… Καὶ νὰ ἀπὸ ἐκεῖ νὰ τὰ τρομοκρατοῦμε… Καὶ νὰ λίγο παρὰ κάτω νὰ διαπιστώνουμε πὼς ναί, τὰ καταφέραμε, τὰ καταντήσαμε …φυτά!!!
Διότι αὐτὸ ποὺ ἐπιτυγχάνουμε τελικῶς εἶναι νὰ τὰ καθιστοῦμε ὅλο καὶ πιὸ ἀνίκανα νὰ ἀντιμετωπίσουν μόνα τους τὴν ζωή τους… Συνέχεια →

Μποροῦμε νὰ ἀλλάξουμε τὰ πάντα!

Ὑπάρχει πάντα ἔνας δρόμος ποὺ δίνει νόημα στὴν ζωή…
Ἕνας δρόμος ποὺ εἶναι ἀνοικτὸς γιὰ τὸν καθένα κάθε στιγμή.

Μποροῦμε νὰ ἀτενίζουμε τὴν ἀθλιότητα παραδομένοι ἀπὸ κάθε ἀντίσταση, παραλυμένοι ἀπὸ ἀπελπισία, φτωχοὶ φουκαράδες στὴν δίνη ἐνὸς κακοῦ πεπρωμένου, παρατηρητὲς ἤ νὰ Συνέχεια →