Μά ποιός εἶναι ὁ Ἕλλην τέλος πάντων;

Μά ποιός εἶναι ὁ Ἕλλην τέλος πάντων;8Χμμμ…
Ὅλοι θὰ πεταχθοῦν καὶ θὰ ποῦν πὼς εἶναι ὁ γεννημένος ἐδῶ, στὰ ἑλληνικὰ χώματα…
Καὶ αὐτὸ μάλιστα τὸ βεβαιώνουν ἕνας σκασμὸς ἐπιστημονικῶν ἐρευνῶν, ποὺ ἔχουν ἀποδείξει πὼς ναί, πράγματι οἱ διαβιοῦντες ἐδῶ εἶναι ἀληθινοὶ ἀπόγονοι αὐτῶν ποὺ διαβιοῦσαν κάααααποτεεεεε ἐδῶ.
Ἄρα, βάσει τῶν ἐρευνῶν πάντα, Ἕλληνες εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἐγεννήθησαν ὡς Ἕλληνες καὶ δὲν θὰ γίνουν ΠΟΤΕ Ἀλβανοί, Ῥῶσσοι, Γερμανοί, Ἀφγανοί, Σομαλοί, Αἰθίοπες… Ἔτσι; Συνέχεια →

Ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη πλευρὰ τοῦ πλανήτου.

«Μικρὸς αἰσθανόμουν δυστυχισμένοςυ ποὺ δὲν εἶχα παπούτσια νὰ φορέσω, μέχρι ποὺ συνάντησα κάποιον …χωρὶς  πόδια…»
Μενέλαος Λουντέμης

Ὅλοι μας λίγο πολὺ γνωρίζουμε τὴν παραπάνω φράσιν…
Καὶ ὤ… Τί ἀστεῖο…
Στεκόμεθα, τὴν θαυμάζουμε γιὰ μίαν στιγμή, γιὰ τὴν ἀλήθεια της κι ἀμέσως μετὰ …προσπερνοῦμε γιὰ νὰ ξανὰ κλεισθοῦμε στὰ δικά μας… Στὰ καθημερινά μας… Σὲ αὐτὰ ποὺ ἐχάσαμε καὶ σὲ αὐτὰ ποὺ μᾶς λείπουν γιὰ νὰ γίνουμε …εὐτυχισμένοι… Σὲ αὐτὰ ποὺ δὲν ἦλθαν ἀκόμη… Σὲ αὐτὰ ποὺ ἡ …τύχη μᾶς ὑστέρησε… Ἥ σὲ αὐτὰ ποὺ μᾶς ἔκλεψαν…

Κι ὅμως…
Εἴμαστε ἐδῶ, ζωντανοί, ὑγιεῖς…
Τί περισσότερο χρειαζόμεθα;

Συνέχεια →

Τὸ μεγαλύτερό μας δῶρο εἶναι ἡ ἐπικοινωνία μας μὲ τὸν …ἑαυτόν μας!

Τὸ μεγαλύτερό μας δῶρο εἶναι ἡ ἐπικοινωνία ποὺ ἔχουμε μὲ τὸν ἑαυτὸ μας.
Καὶ τὸ μεγαλύτερο λάθος μας εἶναι ἡ κατασπατάλησις αὐτῆς τῆς ἐπικοινωνίας.

Ἂν αὐτὸς μπορῇ νὰ εἶναι τόσο χαρούμενος καὶ ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ ἀπολαύσουμε τὴν ζωή μας. Συνέχεια →

Ἡ ἄρνησις τῆς πραγματικότητος.

Πολλὲς φορὲς ἀρνούμεθα νὰ παραδεχθοῦμε κάποιες πράξεις μας, ἤ ἀκόμη χειρότερα, ἀρνούμεθα νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς αὐτὸ ποὺ κάνουμε ἀφορᾷ ΜΟΝΟΝ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΙΝ κι ὄχι στὴν ἐξυπηρέτησιν τῆς ἀληθείας.
Ὁ κόσμος ἀποκαλεῖ αὐτὴν τὴν στάσιν ἐγωϊσμόν.
Ἐγὼ πάλι τὴν ἀποκαλῶ …φόβον!!! Συνέχεια →

Ἑστιάζοντας…

Σὲ ἐμᾶς… Μέσα μας…
Ὅταν μπορέσουμε ἐπὶ τέλους, μέσα ἀπὸ τὶς χαοτικὲς συνθῆκες ποὺ διαβιοῦμε, νὰ τὶς ἀγνοήσουμε καὶ νὰ λειτουργήσουμε ἐλεύθερα, δίχως φόβους καὶ βάρη, τότε μποροῦμε καὶ νὰ ἑστιάσουμε πραγματικὰ στοὺς δικούς μας στόχους καὶ στὸν ἀτομικό μας δρόμο…
Καὶ τότε μὲ κάποιον …«μαγικὸ τρόπο» ὅλα ἀλλάζουν!
Οἱ δυσκολίες παραμερίζουν, τὰ προβλήματα ἐξαφανίζονται, τὰ ἀδιέξοδα χάνονται… Συνέχεια →

Ἄς φορέσουμε ὅλοι τὸ βραχιόλι μὲ τὴν ἄσπρη καὶ τὴν κόκκινη κλωστή…

Ἔφτασε ὁ Μάρτιος, ὁ πρῶτος ἦχος τῆς Ἀνοίξεως…
Ὁ μῆνας ποὺ ξυπνάει ἡ φύση καὶ μαζὶ μ΄ αὐτὴν ξυπνοῦν καὶ οἱ αἰσθήσεις μας.
Τὰ δένδρα ἀνθίζουν…
Καινούργια λουλούδια ἀνατέλλουν καὶ ὁ κάθε κρυμμένος σπόρος Συνέχεια →