Αὐτὴν τὴν ἀπορία τὴν ἔχω…
Διότι νὰ προσκυνοῦσαν ἀποκλείεται…
Νὰ σούρνονταν στὰ γόνατα ἐπίσης ἀποκλείεται…
Νὰ σταύρωναν τὰ χεράκια τους ἐπίσης ἀποκλείεται…
Πῶς στά κομμάτια χαιρετοῦσαν (κι ὄχι προσκυνοῦσαν!!!) τούς θεούς τους λοιπόν οἱ παπποῦδες μας;
Πῶς ἐπικοινωνοῦσαν μαζύ τους;
Πῶς στό καλό ἔκαναν τήν προσευχή τους; (Ἐάν τὴν ἔκαναν…!!!)
Λοιπόν… Συνέχεια
Ναί, εἶναι ἡ μοναδικὴ πραγματικότης μας.
Ἡ ἄνοιξις δὲν εἶναι στὰ χρώματα ἤ στὸ φῶς ἤ στὶς μυρωδιές… Ἔτσι κι ἀλλοιῶς αὐτὰ πάντα ἐκεῖ εἶναι καὶ μᾶς περιμένουν νὰ τὰ γευθοῦμε…
Γιὰ νὰ τὰ γευθοῦμε ὅμως πρέπει νὰ μποροῦμε…
Γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ γευθοῦμε τὴν ἄνοιξιν καὶ τὰ δῶρα της, πρῶτα πρῶτα πρέπει νὰ τῆς ἐπιτρέψουμε νὰ εὕεῃ χῶρο καὶ νὰ ἁπλωθῇ μέσα μας… Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν, σὲ μίαν διαδικτυακή μου περιήγησιν, ἀνεκάλυψα μίαν πολὺ …περίεργο φωτογραφία.
Μία φωτογραφία ἀπὸ ἕνα καλλιτεχνικὸ γεγονός, ποὺ ἔλαβε χῶρα ἐδῶ, στὴν Θεσσαλονίκη μας, μόλις τὸν περασμένο Σεπτέμβριο.
Ἡ ἔκθεσις, διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται, δὲν γνωρίζω ἐὰν πράγματι ἦταν μία ἔκθεσις ἔργων τέχνης ἤ ἐὰν ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πολλά, παρόμοια ἐκεῖνα ὀργανώματα, ποὺ στόχο ἔχουν τὴν καταστροφὴ τῆς …ἀντιλήψεώς μας περὶ τέχνης.
Ἀλλὰ τὸ θέμα μας σήμερα δὲν εἶναι ἡ ὅποια ἀντίληψις περὶ τέχνης, ἀλλὰ τὸ τί θέλει νὰ μᾶς πῇ αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ τέχνη. 
Καλημέρα μας…
Σήμερα ἡμερολογιακῶς, θεωρητικῶς πάντα, μπαίνουμε στὴν ἄνοιξιν.
Κανονικὰ θὰ κρατήσῃ ὁ χειμὼν ἔως καὶ τὸ δεύτερο εἰκοσαήμερο τοῦ Μαρτίου…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἀλλάζει τὰ δεδομένα… Τί τώρα τί σέ τρεῖς ἑβδομάδες;
Ἡ ἄνοιξις ἔφθασε…
Ἄνοιξις… Χμμμ… Συνέχεια
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες ποὺ μᾶς κατεβάζουν στὸν δρόμο…
Μᾶς βγάζουν ἔξω ἀπὸ τὸν χρόνο…
Ὑπάρχουν κάποιες ἡμέρες που ἀκραγγίζουν ἕνα εἶδος αἰωνιότητος… Συνέχεια
Πολλὲς φορὲς στὴν ζωή μας θέτουμε στόχους.
Στόχους μικροὺς ἤ μεγάλους.
Στόχους σπουδαίους ἤ ταπεινούς.
Στόχους ὡραίους ἤ καὶ …καταστροφικούς…Ἀλλά…
…σπανίως τοὺς ἐπιτυγχάνουμε.
Ὁ στόχος ἀπαιτεῖ δεσμεύσεις. Ἀξιώνει νέες, φρέσκες ἰδέες. Χρειάζεται καθημερινῶς ἐπαναλήψεις. Συνέχεια
