Δὲν ἄκουσα κάτι ἀνάλογο ἀπὸ τοὺς κατουρημένους «δικούς» μας ποὺ τρέμουν μὴν καὶ χάσουν τὴν κουτάλα καὶ τὴν καρδάρα.
Σούργελα… Αὐτὸ εἶναι… Παραδόπιστοι, φιλοχρήματοι, ἀπολύτως συμβιβασμένοι, ὑπάκουοι ὑπάλληλοι τῆς νέας τάξεως, τσιφούτηδες, πισωγλέντηδες, λουφαδόροι, ἀπατεῶνες, μιζαδόροι, ἄτιμοι τσιφλικάδες, τομάρια ἐκπαιδευμένα γιὰ νὰ γεμίζουν θησαυροφυλάκια…
Ντρέπομαι ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ κρατοῦν θέσεις καίριες. Ντρέπομαι ποὺ ὑπάρχουν. Ντρέπομαι ποὺ ὅταν Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Περὶ …ναζιστικῶν χαιρετισμῶν κι ἄλλων ἀνοησιῶν.
Πρὶν ξεκινήσω, μία λεπτομέρεια. Ὁ Ἑρμῆς, σὲ πιὸ σύγχρονο ἐκδοχή, ἀποδυναμώνει αὐτὴν τὴν εἰκόνα ποὺ λαμβάνουμε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ἱστορίας. Ὅμως δὲν τὴν ἀκυρώνει!!!
Τελικῶς μᾶς ἔχουν μεταμορφώσῃ σὲ κουμπαράδες συλλογῆς ἀχρήστων καὶ πλαστῶν, ἤ ἄλλως κιβδήλων, νομισμάτων. Τενεκέδες κατ’ οὐσίαν γίναμε, μαντρωμένοι ὅμως θαυμάσια… Μὴν καὶ ξεφύγουμε λίγο, διότι πάει, τὸν χάσαμε τὸν …κουμπαρᾶ!
Σήμερα λοιπὸν θὰ καταπιαστῶ λίγο μὲ τὸν «ναζιστικὸ» χαιρετισμό, ἀλλὰ πολὺ μὲ τὸ τὶ κρύβει καὶ ἰδίως μὲ τὸ τὶ πρέπει ἐμεῖς νὰ κάνουμε γιὰ κάποια πράγματα.
Κατ΄ ἀρχήν, δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ ἄνθρωπος στὸν πλανήτη μας ποὺ νὰ πιστεύῃ πὼς δίχως τὸν Ἥλιο μας δύναται νὰ ὑπάρξῃ ζωή. Δῆλα δὴ δὲν νομίζω νὰ ὑπάρχῃ κάποιος ποὺ νὰ πιστεύῃ πὼς μποροῦμε νὰ ἐπιβιώσουμε δίχως τὴν παρουσία τοῦ Ἡλίου.
Γρηγόρης Βαλλιανάτος. Ἕνα «πιντί» γιά ὅλες τίς (βρώμικες) δουλειές;
Εἶναι πράγματι ἔτσι ἤ ὄχι; Γιὰ νὰ δοῦμε λοιπόν…
Τά μάθατε τά νέα;
Τὸ ἐν λόγῳ «πιντὶ» ξανὰ ἐκτύπησε.
Αὐτὴν τὴν φορὰ μέσῳ Βαρδάρσκας ἐδήλωσε τήν, κατ’ αὐτὸν πάντα, ἀνάγκη ὀνομασίας τῶν βαρδαρσκανῶν μὲ τὸ τιμημένον ὄνομα τῶν Μακεδόνων.
«Πιντὶ» εἶναι αὐτό… Ὅ,τι τοῦ καπνίσῃ ἤ ὅ,τι τοῦ σφυρίξουν τὰ ἀφεντικά του ὁμολογεῖ… (Ἤ ὅ,τι τοῦ ἔχουν χώσῃ στὸ …κεφάλι του!!! Ἄς ποῦμε, γιὰ νὰ παραμένουμε κόσμιοι!!!) Συνέχεια
Οἱ «πυξίδες» μας.
Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ εὑρίσκονται γύρω μου εἶναι ἡ πυξίδα μου.
Στὸ νότο οἱ καλοί, αὐτοὶ ποὺ μὲ ἀγαποῦν, μὲ ἀποδέχονται καὶ εἶναι δίπλα μου.
Στὸ βοῤῥᾶ ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν συμφωνοῦν μαζύ μου καὶ δὲν μοῦ δίνουν ἐκτίμησι καὶ ἀγάπη.
Μὴ μοῦ πειράξετε οὔτε τὸ νότο μου μὰ οὔτε τὸ βοῤῥᾶ μου γιατί χωρὶς αὐτοὺς θὰ μείνω ἀκυβέρνητη, χαμένη σὲ μιὰ ζωὴ ὅπου τὰ πράγματα ποὺ κάνω καὶ δὲν κάνω δὲν θὰ ἔχουν ἀληθινὸ νόημα καὶ ἀξία…
Ἀκόμη πιστεύουμε πώς κάποια χώρα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐνώσεως θά γλυτώσῃ;
Στὴν ἀρχὴ ἦσαν οἱ ἄτιμοι Ἕλληνες, ποὺ ὅλο λιάζονται, τεμπελιάζουν, χαραμοτρῶν, λαμβάνουν ἐπιδόματα τυφλῶν ἄν κι ὁδηγοῦν ταξί, εἶναι πολυθεσίτες καὶ πολυσυνταξιοῦχοι, ἀλλὰ οὐδέποτε κάποια ὑπηρεσία τοὺς ἔχει δῇ, περνοῦν ζωὴ καὶ κόττα διότι τοὺς ταΐζουν οἱ Εὐρωπαῖοι ἑταῖροι ἀπὸ τὸν κόπο τους, συμπεριφέρονται ὡς κτήνη, μὴ σεβόμενοι τὰ μνημεῖα τους καὶ τὴν ἱστορία τους, εἶναι σπάταλοι καὶ φυσικὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερον βάρος στὶς πλᾶτες τῆς ἀλλοτινῆς ΕΟΚ.
Κι ἐμεῖς καταπιασθήκαμε μὲ τὸ νὰ ἀπαντοῦμε στὶς προσβολές τους, νὰ ἀποδεικνύουμε πὼς δὲν εἴμαστε ἐλέφαντες, νὰ φαγωνόμεθα μεταξύ μας γιὰ τὸ ποιὸς ἔφαγε τὰ περισσότερα, νὰ χωριζόμεθα σὲ καλοὺς καὶ κακούς, σὲ βολεμένους καὶ ἀβολεύτους, νὰ συνειδητοποιοῦμε πὼς πέσαμε θύματα ἐξ αἰτίας τῶν ἄλλων ποὺ ἐψήφισαν τοὺς ἄλλους κι ὄχι τοὺς δικούς μας…
Ἡ Ἑλλάς μας καὶ ἡ Ἑλλάδα σας.
Οι Έλληνες είμαστε Γενιά Πολεμιστών … και όχι λογιστών.
Οι λογιστές έφεραν την Ανθρωπότητα στα χείλη της Αβύσσου.
Οι Πολεμιστές θα Την περάσουν απέναντι, σε Νέους Τόπους, Νέες Ιδέες, με το Ξίφος γυμνό στο χέρι να φυλάνε και να προστατεύουν τους αμάχους.