Χμμμ…
Ἕνα σοβαρὸ ἐρώτημα, ποὺ ἔχει τεθεῖ πολλὲς φορὲς σὲ διάφορες συζητήσεις, εἶναι αὐτὸ ποὺ ἀφορᾶ στοὺς παθιασμένους ἀνθρώπους. Κατὰ βάσιν μᾶς ἀρέσουν οἱ συνάνθρωποί μας ποὺ ζοῦν μὲ πάθος κάθε του στιγμή. Τοὺς ζηλεύουμε, τοὺς θαυμάζουμε, τοὺς ἀκολουθοῦμε καὶ συχνὰ πυκνά, τοὺς ἐρωτευόμεθα!
Ἀλλά εἶναι ἡ σωστή λέξις πού τούς χαρακτηρίζει αὐτή ἤ ὄχι;
Καλά, πῶς τό θέλετε;
Ἔτσι πιστεύουμε ὅλοι μας… Ἤ τοὐλάχιστον ἔτσι θέλουμε νὰ πιστεύουμε πὼς …πιστεύουμε!
Τὸ αὐτονόητον ὅμως πλέον δὲν εἶναι καὶ τόσο …αὐτονόητον!
Προχθὲς συζητοῦσα μὲ κάποιο συγγενικό μου πρόσωπο, ποὺ ἔχει νὰ ἐργασθῇ ἐδῶ καὶ τρία χρόνια.
Λίγο οἱ πολλές του ἀποτυχημένες προσπάθειες νὰ εὕρῃ ἐργασία, λίγο ἡ διαβίωσις δίπλα σὲ μίαν σύντροφο ποὺ εἶχε μίαν Συνέχεια
Ἐπεὶ δὴ πάρα πολλὰ θέματα τὰ ἔχουμε παρεξηγήσῃ, εἶτε διότι ὁ ψεκασμὸς ποὺ φάγαμε ἦταν μεγαλύτερος ἀπὸ αὐτὸν ποὺ ἀντέχαμε, εἶτε διότι ἦταν στραβὸ τὸ κλίμα, πλάκωσαν καὶ οἱ γάιδαροι, εἶτε ἐπεὶ δὴ ἁπλῶς μέσα στὴν πορεία τῶν ἐτῶν βρεθήκαμε μόνοι κι ἔρημοι μέσα σὲ ἐχθρικὰ περιβάλλοντα, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ξαναπιάσουμε κάποιες ἔννοιες ἀπὸ τὴν ἀρχή! Ἀρχὴ ἀρχὴ ὅμως, διότι γύρω μας κυκλοφοροῦν πολλὰ νούμερα, σούργελα, σωτῆρες, ἀφεντικά, ἔξυπνοι κι ἀκόμη ἐξυπνότεροι….
Ἄς σταθοῦμε ὅμως γιὰ λίγο στὴν μόδα τῶν καιρῶν!!!
Συνέχεια
Δὲν ἀξίζει…
Εἶναι πολὺ μεγάλο αὐτὸ ποὺ ζοῦμε, γιὰ νὰ χωρᾷ κι ὁ φόβος….
Πολὺ μεγάλο!
Κι ὅσο βαδίζουμε, τόσο πιὸ πολὺ μᾶς ἀποκαλύπτεται!
Ἄς μὴν ἀφήσουμε λοιπὸν κανέναν νὰ μᾶς ἀλλοιώσῃ τὴν σκέψι… Νὰ μᾶς σκιάσῃ τὸ βλέμμα…
Συνέχεια
Τὰ ψεύτικα τὰ λόγια τὰ μεγάλα,
μοῦ τά ‘πες μὲ τὸ πρῶτο σου τὸ γάλα,
Μὰ τώρα ποὺ ξυπνήσανε τὰ φίδια,
ἐσὺ φορᾶς τὰ ἀρχαῖα σου στολίδια.
Καὶ δὲν δακρύζεις ποτέ σου μάννα μου Ἑλλάς,
ποὺ τὰ παιδιά σου σκλάβους ξεπουλᾶς…
