Χαιρετῶ σας Ἕλληνες!

«Χαιρετῶ σας Ἕλληνες»

Παρακολουθῶ τὶς ἐξελίξεις τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ὅπου ὅλοι ἐσεῖς, ἐπὶ τέλους προσπερνῶντας τὴν ῥετσινιὰ τοῦ χρώματος τῆς γελοίας πολιτικῆς, φυσᾶτε μὲ ἀνάσαν σταθερὴν τὴν μικροῦλα σπίθα ποὺ λέγεται Ψυχὴ Ἑλληνικὴ, ὥστε νὰ γίνῃ κολασμένη πυρκαϊά !

Συνέχεια →

Ψάχνουν «θησαυρούς» στὴν Ἑλλάδα…

Πανικὸς! Ἔχουν παλαβώσει ὅλοι! Γνωστικοὶ καὶ ἀνισόῤῥοποι! Γδᾶρτες καὶ παλουκοκαῦτες.  Γενικῶς, μάθανε πὼς @@@ πλάκωσαν καὶ οἱ …Κινέζοι, Νορβηγοί, Γερμανοί, Κογκολέζοι, οἱ Καταριανοί, οἱ Πυγμαῖοι… Κάθε καρυδιᾶς καρύδι…

«Θησαυρό» στην Ελλάδα ψάχνουν οι ξένοι

Μαραθώνιο… για την προσέλκυση ξένων επενδυτών ξεκινά μέσα στον Οκτώβριο ο υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Το ημερολόγιό του είναι γεμάτο Συνέχεια →

Ἡ ἀστυνόμευσις, τά ΜΑΤ κι ὁ Παπουτσής.

Πρὸ ὁλίγου ἔλαβα ὡς μήνυμα τὸ παρακάτω κείμενον:

Γιατί μαζεύονται ΜΑΤ από όλη την Ελλάδα στην Αθήνα;

Τί αναμένει να συμβεί στην Αθήνα ο «ταλαντούχος» αποτυχημένος πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη; Γιατί Συνέχεια →

Καὶ μετά σοῦ λὲν γιὰ ἀνατροπές…

Κάθομαι καὶ σκέπτομαι… Άναρωτιέμαι καὶ προβληματίζομαι καθημερινῶς γιὰ τὸ τὶ μέλλει γενέσθαι μὲ ἐμᾶς καὶ τὴν Πατρίδα μας…. Γνωρίζω κι ἄλλους πολλοὺς ποὺ  ἀνησυχοῦν ἀναλόγως… Προβληματίζονται κι αὐτοὶ… Ἀναρωτιοῦνται… Ἀγωνιοῦν…. Σκέπτονται τὸ σήμερα καὶ τὸ αὔριο… Κατσουφιάζουν… Καὶ σιγὰ σιγά, δίχως νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, ἀπό λαὸς ζωντανός μεταλλασσόμαστε σὲ λαὸ καταθλιπτικό. 

Κάποιες στιγμὲς ὅμως πιάνουμε τὸν ἑαυτό μας ἀπὸ τὸ αὐτί καὶ Συνέχεια →

Ἀθηνᾶ: Τὸ μεγαλύτερον γλυπτὸν ἐσωτερικοῦ χώρου!


 

Μὲ κάνει νὰ ἀπορῶ τὸ γεγονὸς πὼς οἱ ἄλλοι, ὅλοι οἱ ἄλλοι, σέβονται καὶ τιμοῦν κάθε τί Ἑλληνικό! Καὶ στὸ Ἑλλαδιστάν, θάπτουν καὶ ἐξαφανίζουν κάθε τί Ἑλληνικό! 

Δὲν ἀγαπῶ τὴν Ἀμερικὴ καὶ τὰ ἔργα της. 

Ὅμως δὲν  μπορῶ νὰ μὴν σταθῷ σκεπτικὴ ἐμπρὸς σὲ τέτοιου εἴδους ἔργα.

Ἐμεῖς ἕναν πρωτότυπο Παρθενώνα ἔχουμε, κι ἀκόμη ἀναζητοῦν κάποιοι νὰ βροῦν τὸν τρόπο στηρίξεως τῶν τμημάτων του! Εἶναι νὰ μὴν ἀπορῇς;

Συνέχεια →

Καλὴν ἐπ-Ἀνάστασιν Ἕλληνες!

Ἡμέρες ποὺ εἶναι, εἶπα νὰ κάνω μίαν εὐχὴ σὲ ὅσους ἑορτάζουν. Ἡ εὐχὴ μου; Ὁ τίτλος. Τὸ μοιράστηκε μαζύ μου ἕνας φίλος πρὸ ἑνὸς ἔτους. Ἦταν καλὴ εὐχή. Σὲ λάθος στιγμὴ ὅμως…

Τί ζοῦμε; Καὶ πῶς ζοῦμε; Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι γύρω μας εἶναι σχεδὸν μουδιασμένοι. Κρυμμένοι μέσα στοὺς ἑαυτοὺς τους, ἀναζητοῦν ἀπὸ τοὺς ἄλλους, τοὺς ὅποιους ἄλλους, νὰ κάνουν κάτι. Ὁ,τιδήποτε! Νὰ φωνάξουν, νὰ γιουχάρουν, νὰ φτύσουν, νὰ πετάξουν παπούτσια, γιαούρτια, καφέδες, τομᾶτες καὶ κολοκυθάκια. Τώρα τελευταῖα καὶ πρᾶσα! Κάτι τέλος πάντων νὰ κάνουν οἱ ἄλλοι! 

Συνέχεια →