Δὲν τὴν θέλουν κάποιοι τὴν Ἑλλάδα…

«Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖο φοβᾶμαι εἶναι ὁ τεμαχισμὸς τῆς Ἑλλάδος.
Προωθεῖται ἕνα μακάβριο σενάριο, ἡ Θεσσαλονίκη νὰ γίνῃ πολιτικὴ πρωτεύουσα.

Δηλαδὴ θέλουν νὰ ἀποσυνδεθῇ ἡ Θεσσαλονίκη ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ νὰ συνδεθῇ μὲ ἕνα κομμάτι τῶν Σκοπίων καὶ ἕνα κομμάτι τῆς «Μακεδονίας τοῦ Περίν» γιὰ νὰ σχηματισθῇ ἕνα νέο ἰσχυρὸ Μακεδονικὸ κράτος.

Συνέχεια





Ὑβριστὲς ἐν πλήρῃ ἀσυδοσίᾳ

Δὲν θέλησα νὰ μιλήσω γιὰ τὸν Σαράντο Καργάκο καὶ τὸν θάνατό του, ὅπως ἐπίσης καί, γιὰ τὸν ἐπίσης πρόσφατο, θάνατο τῆς Ἄννας Τζιροπούλου. Γιὰ ἐμέναν  τέτοιοι θάνατοι εἶναι ἀσχολίαστοι καὶ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἀντιλαμβάνεται αὐτὰ ποὺ ἀντιλαμβάνεται.
Θὰ μιλήσω σήμερα ὅμως γιὰ τοὺς ὑβριστές, ποὺ …«εἶδαν φῶς καὶ μπῆκαν» γιὰ νὰ γλεντήσουν γενικῶς καὶ ἀδιακρίτως. Συνέχεια





Ἡμέρες τοῦ Ἀκαπούλκο

Όπως θα έχουν διαπιστώσει οι αναγνώστες μου, είμαι άνθρωπος με περιπετειώδη ιδιο­συγκρασία και με έντονη ροπή προς την πολυτελή δίαιτα. Συνεπώς έχω αποθησαυρίσει πολλές ταξι­διωτικές και γαστριμαργικές εμπειρίες. Σε μια επο­χή, λοιπόν, που εδώ στην Ελλάδα «δέναμε τα σκυ­λιά με τα λουκάνικα», προκειμένου να καλλιεργήσω τα ισπανικά μου στη μεξικανική τους εκδοχή, βρέ­θηκα στο Ακαπούλκο.

Μόλις, χάρη στον κινηματογράφο, είχε αποκτή­σει την τρομερή διασημότητα που διατηρεί μέχρι σήμερα.  Η Κοστερά Αλεμάν, η παραλιακή λεωφό­ρος ήταν γεμάτη από τουριστικά και ιδιωτικά αυτο­κίνητα. Σμήνη τουριστών περπατούσαν θορυβωδώς στην προκυμαία, απολαμβάνοντας τα «ταμάλες», κέικ από καλαμπόκι, και τα «όχι ντι βενάδος» έναν περίεργο σπόρο που μοιάζει με μάτι βοδιού και θε­ωρείται πανίσχυρο φυλακτό. Κατά την άποψη ενός γέροντα πωλητή ήταν το πιο αποτελεσματικό θερα­πευτικό για τις αιμορροΐδες! Συνέχεια





Ἀν τί μνημοσύνου…

Τὸ κείμενον ἔγραψε πρὸ ἑνὸς ἔτους ὁ Σαρᾶντος Καργᾶκος, γιὰ τὸν Ὀδυσσέα Χατζόπουλο.
Ὁ Ὀδυσσέας Χατζόπουλος πρὸ ἑνὸς ἔτους, τέτοιαν ἡμέρα, μᾶς …βαρέθηκε κι ἄφησε ἐτοῦτον τὸν μάταιο κόσμο μας…
Κι ἐπεὶ δὴ δὲν ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἄνθρωποι σὲ αὐτὸν τὸν πλανήτη, ποὺ ἀφοσιώθηκαν στὴν ἑλληνικὴ γραμματεία, κατ’ ἐξαίρεσιν σήμερα θὰ τιμήσουμε τὴν μνήμη του.
Ἐὰν μᾶς ἀντιλαμβάνεται, ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ εἶναι, τὸν εὐχαριστοῦμε. Συνέχεια





Ναυπλίου Εὐβοϊκὰ πυρπολήματα

Ναυπλίου Εὐβοϊκὰ πυρπολήματαἈναγνώστης κάποιου βιβλίου μου ἐπεσήμανε τὴν φράση «Ναυπλίου Εὐβοϊκὰ πυρπολήματα» καὶ μὲ ἐρωτᾶ τὶ σημαίνει αὐτό.
Τὸν λόγο ἔχει ἡ μυθολογικὴ παράδοσις. 

Ὁ Ναύπλιος, ἀπόγονος τοῦ Ναυπλίου ποὺ ἔκτισε τὸ Ναύπλιο, ἦταν σπουδαῖος ναυτικός. Εἶχε μετάσχει στὴν Ἀργοναυτικὴ ἐκστρατεία καί ὡς παρατηρητὴς τοῦ οὐρανοῦ εἶχε βρεῖ καὶ τὸν ἀστερισμὸ τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου. Συνέχεια





Τὸ Κατμαντοῦ

Πρό διετίας εἶχα ἐπισκεφθεῖ τό Νεπάλ καί εἶχα περιτρέξει ὅλη τήν πόλη τοῦ Κατμαντοῦ πού ἔσφυζε ἀπό ζωή, χωρίς νά ἔχει αὐτό τό στίγμα τῆς κακομοιριᾶς πού συναντᾶ ὁ ἐπισκέπτης στήν Ἰνδία. Ἔζησα στιγμές μοναδικές μέσα στά ὑπέροχα ἐκεῖνα μνημεῖα, πού τά περισσότερα ἔχουν μιά συμβολική σημασία. Μπῆκα σ’ ὅλα τά παζάρια, στά βουδικά τεμένη, στά ἐργαστήρια καλλιτεχνίας καί μικροτεχνίας. Εἶδα τήν καύση τῶν νεκρῶν σέ πιό ὑποβλητική μορφή ἀπ’ ὅ,τι τήν εἶδα στό Βαρανάσι. Ὅλα εἶχαν μιά ἐξωτική μαγεία. Καί ὅταν πλησίασα πρός τά Ἰμαλάια καί ἀντίκρυσα τίς χιονοσκεπεῖς κορυφές καί πλαγιές εἶχα τήν αἴσθηση ἑνός βιώματος ἀθανασίας. Συνέχεια