Λησμονοῦμε (ἀκόμη καὶ σήμερα!!!) τὰ αἴτια τῆς «4ης Αὐγούστου»…

Πρὸ ἑνὸς ἔτους λοιπόν, ἔτσι, διότι ἐπὶ τέλους ἔπρεπε νὰ ἀποκατασταθοῦν κάποιες ἱστορικὲς ἀλήθειες, δημοσιεύσαμε μίαν ἱστορικὴ ἔρευνα, βάσει τῆς ὁποίας ἀπεδεικνύετο ἡ σχέσις ἰωάννου μεταξᾶ μὲ τὴν τότε ἐκδοχὴ τοῦ σιωνισμοῦ, ποὺ ἐπέβαλε σὲ ὅλα τὰ εὐρωπαϊκὰ κράτη νὰ ἐμπλακοῦν σὲ ἔναν πόλεμο ἰδιαιτέρως αἱματηρό, τοῦ ὁποίου ὅμως τὰ αἴτια καὶ  τοὺς σκοπούς, ὅλοι οἱ ἰθαγενεῖς τῆς Εὐρώπης, ἀκόμη ἀγνοοῦν.

Συνέχεια





Θεωρία συνωμοσίας ἰδιαιτέρως εὐαπόδεικτος

Ἡ «τρέλλα τοῦ Ἀδόλφου» καὶ τὸ «Ὁλοκαύτωμα τῶν Ἰουδαίων»

Γράφει ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος

Γιατί ὁ Ἀδόλφος Χίτλερ μεταθανατίως χαρακτηρίζεται ὡς «τρελλός»; Τὴν ἐν προκειμένῳ ἀπάντηση μᾶς τὴν ἔδωσε -ποιὸς ἄλλος;- ὁ Γέρος μας τοῦ Μοριᾶ. Ἔλεγε λοιπὸν ὁ καπετὰν-Θοδωράκης μας Κολοκοτρώνης:

«Ὁ κόσμος μᾶς ἔλεγε τρελλούς· τώρα ὁποῦ ἐνικήσαμεν, ὁποῦ ἐτελειώσαμεν μὲ καλὸν τὸν πόλεμόν μας, μακαριζόμεθα, ἐπαινόμεθα·ἐὰν δὲν εὐτυχούσαμε [ὅμως] ἠθέλαμε τρώγει κατάραις, ἀναθέματα» [1].

Συνέχεια





Ἰσραηλινὸ μνημόσυνον (μὲ ἀγάπη) στὸν …Μεταξᾶ!!!

Εἶναι ἀπορίας ἄξιον τὸ γεγονὸς ποὺ ἔρχομαι σήμερα νὰ σᾶς παρουσιάσω καί, δυστυχῶς μας, εἶναι κι αὐτὸ ἀποσιωποιημένον, ὅπως τόσα καὶ τόσα ἄλλα. Καὶ αὐτὴ ἡ σιωπὴ εἶναι ποὺ μὲ πονηρεύει καὶ μὲ κάνει νὰ ὑποψιάζομαι τὰ χειρότερα… τὰ πολὺ χειρότερα.
Ἀλλὰ αὐτὰ εἶναι ἄλλης ἀναρτήσεως θεματολογία….
Συνέχεια





Ὥρα νὰ παύσῃ ὁ ἑορτασμὸς τῆς 28ης Ὀκτωβρίου

Οὐδέποτε ὑπῆρξα ὁπαδὸς «Θεωριῶν Συνωμοσίας» ἀλλά, δυστυχῶς, πολλὲς φορὲς ἀπεδείχθη, ἐκ τῶν πραγμάτων, ὅτι εἶχα λάθος.

Πρόσφατα παρετήρησα μίαν ἔξαρση ἀπὸ πλευρᾶς δημοσιογράφων καὶ δημοσιογραφίσκων τῆς Ἑλλαδικῆς Ἀριστερᾶς, νὰ προπαγανδίζῃ, μὲ ἕναν ἐξόφθαλμα ἔντονα τρόπο, τὴν «Ἡμέρα τῆς ἀποχωρήσεως τῶν Γερμανῶν» ἀπὸ τὴν Ἀθῆνα τὴν 12η Ὀκτωβρίου 1944 καὶ μέχρι τὶς ἐπόμενες ἡμέρες ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπο κατεχομένη Ἑλλάδα – πλὴν Κρήτης – μετὰ ἀπὸ 1264 ἡμέρες Κατοχῆς. Συνέχεια





Ἰδιοτυπίες τῆς ζωῆς καὶ τῆς σκέψεως τοῦ Μεταξᾶ

Τοῦ Δημητρίου Μιχαλοπούλου

Ἰδιοτυπίες τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς σκέψεως τοῦ Ἰωάννου Μεταξᾶ

Ὅπως εἶναι γνωστό, τὸ καθεστὼς τῆς 4ης Αὐγούστου μόνο φαινομενικῶς ὑπῆρξε φασιστικό. Εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς, πράγματι, εἶχαν τονισθῇ οἱ -καθοριστικῆς σημασίας- διαφορές του τόσο μὲ τὸν ἰταλικὸ Φασισμὸ ὅσο καὶ μὲ τὸν γερμανικὸ Ἐθνικοσοσιαλισμό [1]· καὶ ἡ σημαντικότερη ἀπὸ αὐτὲς ὑπῆρξε τὸ ὅτι, σὲ κραυγαλέα ἀντίθεση μὲ τὸν Μουσολίνι καὶ τὸν Ἀδόλφο Χίτλερ, ὁ Μεταξᾶς προσπαθοῦσε ὄχι νὰ κινητοποιήσῃ, ἀλλὰ νὰ ἀποπολιτικοποιήσῃ τὶς λαϊκὲς μᾶζες [2]. Τὸ σύστημα μὲ τὸ ὁποῖο «συγγένευε» τὸ καθεστὼς τοῦ Μεταξᾶ ἦταν τὸ πολὺ στενὰ συνδεδεμένο μὲ τοὺς Βρεταννοὺς[3]  «Νέο Κράτος» (Estado Novo) τοῦ  Σαλαζὰρ στὴν Πορτογαλία[4]. Γιὰ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡ ἐπίσημη ὀνομασία τοῦ καθεστῶτος τῆς 4ης Αὐγούστου ἦταν, ἀκριβῶς, «Νέον Κράτος»[5] – ὀνομασία ποὺ ἄλλωστε δόθηκε καὶ στὸ περιοδικὸ ποὺ ἐξέφραζε τὴν ἰδεολογία τοῦ Ἰ. Μεταξᾶ[6]. Καὶ βέβαια, αὐτὴ ἡ ἰδεολογικὴ ἑλληνοπορτογαλικὴ σύμπλευσις δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ὀφείλεται σὲ βρεταννικὴ παρέμβαση. Συνέχεια





Ἰταλικὴ συμμετοχὴ στὸν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καθ΄ ὑπόδειξιν τῆς …Ἀγγλίας!!!

Εἶχα ἕνα ἰδιαιτέρως ἐποικοδομητικὸ καλοκαίρι, ἀπὸ πλευρᾶς μελέτης. Ἕνα ἀπὸ τὰ βιβλία ποὺ (ξανά-) διάβασα ἦταν ὁ «Πόλεμος καὶ ὁ κόσμος» τοῦ Δημητρίου Μιχαλοπούλου. Μὲ ἀφορμὴ λοιπὸν αὐτὸ τὸ μικρὸ βιβλιαράκι, ἐπανέρχομαι στὶς βιβλιοπαρουσιάσεις μας, μὲ προσωπικὴ ἀντίληψιν τοῦ θέματος. Καὶ μάλιστα εἰς …διπλοῦν!!!

Κατ’ ἐμέ, ἂν καὶ μικρό, ἀπολύτως …θαυματουργὸ καὶ τεκμηριωμένο αὐτὸ τὸ βιβλίο, ὅπως ἐπίσης κι ἀναγκαῖον γιὰ κάθε ἕναν ποὺ ἐνδιαφέρεται νὰ μάθῃ τὰ παρασκήνια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρασκήνια ποὺ δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ ἀνακαλύψῃ ἐὰν δὲν «χωθῇ» μέσα στὰ διπλωματικὰ ἔγγραφα, δὲν μελετήσῃ σὲ βάθος τὶς τακτικὲς καὶ τὶς συνωμοσίες κι ἐὰν δὲν λειτουργῇ ἐξ ἀποστάσεως, μὲ καθαρὸ μυαλὸ καὶ δίχως «βαρίδια». Κι αὐτὸ ἔπραξε ὁ Δημήτριος Μιχαλόπουλος.

Συνέχεια