Τώρα πῶς αὐτὰ τὰ ἐκτρώματα τῆς Φύσεως μᾶς προέκυψαν ὑπερασπιστὲς καὶ συνεργοὶ τῶν Ἀλβανῶν, αὐτὸ εἶναι ἄλλο ζήτημα.
Ἔχει μία καλὴ γειτονία κι αὐτὴ ἡ χώρα… Ἀπίστευτη…. Μοναδική! Ἀνεπανάληπτη!
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια, στὸν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τί λέγαμε ὅμως;
Μήπως λέγαμε πώς ξεκίνησε;
Μπᾶ… Λᾶθος κάναμε…
ΚΙ ἀκόμη μεγαλύτερον λᾶθος στὸὅ,τι δὲν μᾶς ἀφορᾶ…
Γιὰ νὰ δοῦμε ὅμως, μήπως τά γεγονότα τρέχουν ταχύτερα ἀπό τήν πιό ἀρρωστημένη φαντασία;
Τὸ παρακάτω κείμενον δὲν εἶναι γιὰ γέλια… Οὔτε γιὰ κλάματα… Εἶναι μόνον γιὰ κλωτσιές…
Καὶ τὶ κλωτσιές…
Ἀπὸ αὐτὲς ποὺ μᾶς ὀφείλει ἡ ἱστορία, τὰ παιδιά μας καὶ τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν μας… Συνέχεια
Ὅλα ξεκινοῦν ἀπὸ τὴν θέσιν τῆς λέσχης ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ.
Ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ λαμβάνονται ΟΛΕΣ οἱ ἀποφάσεις, οἱ ὁποῖες μᾶς ἀφοροῦν.
Ἐκεῖ ποὺ κάποιοι ἀποφασίζουν γιὰ τὸ ποιοὶ θὰ μᾶς κυβερνήσουν, πότε, γιὰ πόσο, τὶ θὰ μᾶς ἁρπάξουν, πότε, πόσα θὰς μᾶς ἀφήσουν ὥς ψίχουλα γιὰ νὰ ἐπιβιώνουμε…
Γενικῶς, τὸ ζήτημα τῆς λέσχης αὐτῆς, καθῶς ἐπίσης καὶ κάθε λέσχης ἐπικυριάρχων (ναὶ καλέ, αὐτὸ εἶναι…) εἶναι ἡ δική μας ἐνασχόλησις μὲ κάθε τί ἄσχετον, πρὸ κειμένου αὐτοὶ νὰ μᾶς ἄγουν καὶ νὰ μᾶς φέρουν κατὰ πῶς τοὺς βολεύει. Συνέχεια
