Εἰς πείσμα τῶν καιρῶν…
Εἰς πείσμα τῶν δολιοφθορέων…
Εἰς πείσμα κάθε σχεδιασμοῦ καὶ παρανοϊκῆς ὀνειρώξεως… Συνέχεια →

Σήμερα, ἐὰν διαβάζετε αὐτὸ τὸ κείμενον, σημαίνει πὼς ξεκίνησε ἡ πορεία μας, ἡ πολὺ δύσκολη, ἐπίπονος, αἱματηρή μας πορεία πρὸς τὸ Φῶς.
Ἕνα Φῶς ποὺ οὐδέποτε μάθαμε πὼς ὑπάρχει, ποὺ μᾶς τὸ ἀπέκρυπταν συστηματικὰ ἐδῶ καὶ αἰῶνες, ποὺ ὅταν κάποιες φορὲς τολμήσαμε νὰ τὸ ἀγγίξουμε, ὑπέστημεν μίαν ἀκόμη, ἀπὸ τὶς πολλές, γενοκτονία.
Ἀμέτρητες γενοκτονίες, κυρίως ἄγνωστες, διότι δὲν ἔπρεπε ἐμεῖς εἰδικῶς, νὰ πλησιάσουμε στὴν ἀλήθεια.
Διότι κάθε φορὰ ποὺ μαθαίναμε τὴν ἱστορία μας, μαθαίναμε καὶ τὸν ῥόλο μας, τὸν δρόμο μας, μὰ καὶ τὸν σκοπό μας.
Κι ὅταν κάποιος γνωρίζῃ τὸν σκοπό του, οὐδέποτε ἐπιτρέπει, σὲ ὅλες τὶς δυνάμεις, νὰ τὸν ἀποτρέψουν ἀπὸ αὐτόν. Συνέχεια →

Δυστυχῶς πολλὲς φορὲς τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς ζωῆς μας χάνεται στὸν κόσμο τῆς δυσπιστίας.
Φοβόμαστε τὴν ζωή, γι’ αὐτὸ δὲν ἀφήνουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ νοιώσῃ, νὰ αἰσθανθῇ, νὰ τολμήσῃ, νὰ νοιαστῇ.
Δὲν ἀφήνουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ ζήσῃ. Συνέχεια →

Μπορεῖς σήμερα νὰ βρῇς τρόπους γιὰ νὰ κυττάξῃς διαφορετικὰ τὸν κόσμο, ἐὰν ἀφήσῃς τὰ μάτια σου νὰ ξεδιψάσουν στὴν ὀμορφιὰ ποὺ ὑπάρχει γύρω σου καὶ ἐπιτρέψῃς στὶςς αἰσθήσεις σου νὰ περιπλανηθοῦν μέσα στοὺς ἤχους τῶν χρωμώτων. Συνέχεια →